In diesem Buch beleuchten die Autoren den Prozess vom Erhalt einer unheilbaren Diagnose bis zum letzten Atemzug. Anhand von praktischen Erfahrungen und bewegenden Patientengeschichten thematisieren sie Palliativmedizin, die Rolle des Pflegepersonals und ethische Dilemmata. Ein ermutigendes Werk für Betroffene und Angehörige.
Mirjam en Sandra Ploeg zijn onderweg om een tweedehands kastje op te halen wanneer ze vernemen dat er een vliegtuig is neergestort. Enkele uren eerder hebben ze op Schiphol afscheid genomen van hun ouders, broer en pleegbroertje. Hun gewone leven verandert abrupt door de ramp met MH17. Het kind zijn is voorbij, en er is niemand meer om voor te zorgen. De zusjes worden geconfronteerd met onpeilbaar verdriet, maar moeten ook naar de supermarkt, waar iedereen hen aanstaart, en deelnemen aan bijeenkomsten voor nabestaanden. Ze verzorgen de amfibieën van hun vader, voeren pijnlijke gesprekken met familierechercheurs en beantwoorden duizenden goedbedoelde berichten. Ondanks de omstandigheden vechten de zusjes zich terug, zij aan zij, met een positieve kijk op de toekomst die soms merkwaardige reacties oproept. Met psychologisch inzicht en aandacht voor detail beschrijft Els Quaegebeur hun verhalen en de familie die er was voor 17 juli 2014. Mirjam en Sandra delen hoe ze de draad weer oppakken. Naast andere nabestaanden spreken ze ook met Jos de Keijser, de psycholoog die de rouw van MH17-nabestaanden bestudeerde, en met Rachel Mercy Simpson, die als kind haar vader verloor bij de aanslag op Pan Am-vlucht 103. Dit verhaal laat zien dat verdriet vele gezichten kent, dat rouw geen goed of fout kent, en dat het een proces is waar buitenstaanders niet te veel over moeten oordelen, zelfs niet bij nationale tragedies.
Published on the occasion of his first large solo exhibition, this striking catalogue of work by New York-based photographer Pieter Henket brings his powerfully clear artistic language to the fore. The cinematographic qualities of his images are both evocative and vibrant, with bewitching effects of light and colour. Focusing on portrait photography in recent years, he places his (often celebrity) subjects against voids with bold lighting design, catching them in seemingly casual or accidental expressions, yet also representing the individuals essence. With his shrewd eye, Henket uses subtle humour to portray the cult of personality, getting under the skin of celebrity culture.
`Bij Starbucks heet ik Amy. Tenminste, in de ochtendspits, als het zo druk is dat je je naam moet opgeven om te voorkomen dat de personeelsleden in de war raken bij het maken van duizend half-caf soy lattes extra hot. Omdat ze Els te moeilijk vinden, noem ik mezelf Amy.' Vijf jaar geleden vertrok Els Quaegebeur naar New York City. In Bij Starbucks heet ik Amy beschrijft ze haar dagelijks leven en de bijzondere New Yorkers die ze ontmoet. Neurotische scenarioschrijver Jeff. Buurtknuffelbeest George met de jurk. Een Chinese dokter boven een kickboksschool. Zij en vele anderen laten Els (`With an A? Or like something else? ) de ziel van de stad zien. Intussen probeert ze er, met haar nieuwe liefde Len, achter te komen wat haar eigen plek is in die zelfbenoemde hoofdstad van de wereld.
In deze meeslepende vertelling verkent de hoofdpersoon haar onwaarschijnlijke relatie met de vijftien jaar oudere, getrouwde journalist Dinges. Ondanks haar eerdere overtuiging nooit een relatie met een getrouwde man aan te gaan, verandert haar leven drastisch wanneer ze verliefd op hem wordt. Hun verbinding begint met onschuldige flirts in een kantoortuin, maar evolueert al snel naar een intense en allesoverheersende relatie. De hoofdpersoon wordt geconfronteerd met onbekende aspecten van de liefde, zoals eenzaamheid, afhankelijkheid en schuldgevoel, terwijl ze ook worstelt met het gebrek aan openheid naar vrienden en familie. De spanning tussen tederheid en de pijn van het minnares zijn, vormt een centraal thema. Ze verwacht dat Dinges haar zal vertellen dat hij haar leuk vindt, maar dat het beter is om afstand te nemen vanwege zijn huwelijk. De auteur legt de ziel van de minnares bloot en onthult op hartverscheurende, maar ook humoristische wijze hoe liefde mensen kan verstrikken. Dit verhaal biedt een openhartig document en een eerbetoon aan minnaressen wereldwijd, met een focus op de kracht van emotie boven ratio.