Viola Ardone Książki

Jesień 1946. Siedmioletni Amerigo Speranza wraz z matką wałęsa się po zniszczonym wojną Neapolu. Na mieście mówi się, że wszystkie dzieci pojadą specjalnym pociągiem do środkowych i północnych Włoch, do rodzin, które się nimi zaopiekują. I rzeczywiście – Amerigo stanie się jednym z siedemdziesięciu tysięcy małych uchodźców, których w latach 1945–1952 uratowano przed głodem i chorobami drążącymi południe kraju. Gdy przybywa do Bolonii, odkrywa zupełnie inny świat, a rodzina, która przyjmuje go pod opiekę, szybko zaskarbia sobie jego przychylność. Niespodziewanie przychodzi jednak czas, by powrócić do domu, do dawnego życia. Skrzypce, na których Amerigo uczył się grać w Bolonii, lądują pod łóżkiem, a chłopiec codziennie będzie tęsknie spoglądać na peron, marząc o powrocie do ukochanej opiekunki Derny. Latem 1995 dorosły Amerigo, uznany skrzypek, raz jeszcze przybywa do Neapolu, by pochować matkę. Wraz z nim po mieście kroczą duchy przeszłości. Mężczyzna niechętnie decyduje się na podróż w głąb własnego dzieciństwa i spotkanie z dawnymi znajomymi. Niektóre z nich okazują się szczególnie bolesne.

Set in 1960s Sicily, this coming-of-age novel follows a young girl's courageous struggle against longstanding traditions to gain autonomy over her life. Inspired by a true story, it explores themes of empowerment and resilience as she navigates societal expectations and personal aspirations, ultimately challenging the norms that seek to confine her.

Elba ha il nome di un fiume del Nord: è stata sua madre a sceglierlo. Prima vivevano insieme, in un posto che lei chiama il mezzomondo e che in realtà è un manicomio. Poi la madre è scomparsa e a lei non è rimasto che crescere, compilando il suo Diario dei malanni di mente, e raccontando alle nuove arrivate in reparto dei medici Colavolpe e Lampadina, dell’infermiera Gillette e di Nana la cana. Del suo universo, insomma, il solo che conosce. Almeno finché un giovane psichiatra, Fausto Meraviglia, non si ficca in testa di tirarla fuori dal manicomio, anzi di eliminarli proprio, i manicomi; del resto, è quel che prevede la legge Basaglia, approvata pochi anni prima. Il dottor Meraviglia porta Elba ad abitare in casa sua, come una figlia: l’unica che ha scelto, e grazie alla quale lui, che mai è stato un buon padre, impara il peso e la forza della paternità. Con la sua scrittura intensa, originale, piena di musica, Viola Ardone racconta che l’amore degli altri non dipende mai solo da noi. È questo il suo mistero, ma anche il suo prodigio.

Dafne ist Mitte dreißig und hat sich zu ihrem Schutz im Lauf der Jahre eine Geometrie der Gefühle ausgearbeitet. Bisher kam sie damit ganz gut durch. Sie überträgt Geschichten, Gefühle und Personen in mathematische Zeichen, setzt alles in eine Gleichung und isoliert ein Ergebnis. Doch jetzt ist sie schwanger. Von einem Mann, den sie zwar mag, den sie aber nicht an sich heranlassen kann. Wie sie überhaupt noch nie jemanden wirklich an sich heranlassen konnte. Zum ersten Mal merkt sie, dass ihr etwas fehlt: die Erinnerung an ihre Kindheit. Nur wenn sie sich endlich mit dieser Zeit auseinandersetzt, wird sie echte Gefühle zulassen können. Ein Buch über eine starke junge Frau, die noch stärker wird, weil sie lernt, Schwäche zu zeigen.