Majgull Axelsson Książki

Czterdziestokilkuletnia Cecylia jest pracownikiem szwedzkiej ambasady na Filipinach. Katastrofa – wybuch wulkanu Pinatubo, zmienia gwałtownie jej życie i skłania do rozrachunku z przeszłością – latami dzieciństwa i młodości w szwedzkim miasteczku, nieudanym małżeństwem, pracą charytatywną w Indiach, śmiercią matki. Tłem tej doskonale skomponowanej, zaskakującej głębią psychologiczną powieści jest skomplikowana sytuacja społeczna i polityczna Filipin oraz losy uwikłanych w nią ludzi. Droga do piekła, wydana po raz pierwszy w 1994 roku, to powieściowy debiut Axelsson, nagrodzona między innymi prestiżową nagrodą Moy Martinson. I wydanie powieści Droga do piekła w W.A.B. ukazało się pod tytułem Daleko od Niflheimu.

MaryMarie, wychowana w małym szwedzkim miasteczku, w rodzinie ofiary Holocaustu, wyrasta na zdolną studentkę, członkinię nieformalnego Klubu Bilardowego Przyszłość, zrzeszającego grupę przyjaciół z wczesnej młodości. Kobieta osiąga sukces zawodowy - staje się uznaną dziennikarką, a następnie ministrem. W rządzie zajmuje się między innymi problemem przemocy seksualnej i handlem żywym towarem. W jej życiu osobistym brakuje jednak szczęścia. Mąż, notoryczny kobieciarz, jest sparaliżowany po tym, jak w jednym ze wschodnioeuropejskich miast zostaje wyrzucony przez okno, najprawdopodobniej przez nieletnią prostytutkę. Gdy MaryMarie czuwa przy łóżku chorego, zastanawia się, co w tej sytuacji zrobiłaby Mary, a co Marie. Odpowiedź nasuwa się sama. Jedna - pozwoliłaby mu żyć, druga - odłączyłaby od respiratora... W tym miejscu drogi Mary i Marie rozchodzą się, ich losy - choć pozostają ze sobą w ścisłym związku - biegną w całkiem przeciwnych kierunkach...

Ein vielschichtiger Psychokrimi und bewegende Familiensaga spielt im Polarmeer, wo die Krimiautorin Susanne herausfinden will, wer ihre Kajüte verwüstet. Ihre Vergangenheit, insbesondere die Verbindung zu ihrem verschwundenen Stiefbruder, wird zum Schlüssel der Ereignisse. Axelsson verknüpft Vergangenheit und Gegenwart spannend.

In Rosario is dood trekt Axelsson zich het lot aan van Rosario Baluyot, een Filippijns straatkind dat in het stilzwijgend getolereerde sekstoerisme werkt en in 1987 op elfjarige leeftijd sterft. Het meisje is het slachtoffer van een Oostenrijkse arts, die zodanig gruwelijk misbruik van haar maakt dat zij maanden later aan de gevolgen overlijdt. Axelsson reconstrueert het korte leven van het meisje in aaneengeschakelde verhalen, die door de schrijfster samen een documentaire roman worden genoemd.

"Jag heter inte Miriam" tar läsaren med genom livet för en romsk kvinna som upplevde andra världskrigets fasor. Malika skickas till Auschwitz, där hon tvingas byta namn till Miriam för att överleva. Även efter kriget, när hon bosätter sig i Sverige, fortsätter hon att hålla sin sanna identitet hemlig. Men hennes förflutna hemsöker henne och ger henne ingen ro. Tiden är inne för Miriam att avslöja sin hemlighet, men hur kommer hon att tas emot? "Jag heter inte Miriam" är en roman om skam, skuld och rädsla för den outtalade sanningen, om den mest chockerande delen av europeisk historia, om attityden gentemot romer och om livet i Sverige efter kriget.

Minna is de eigenaresse van Sally’s Café-Restaurant. Wanneer herfststormen over de stad trekken nemen dorpsbewoners hun toevlucht tot Minna’s restaurant om aan het stijgende water en de rukwinden te ontkomen. Ieder van hen draagt een verhaal met zich mee. Niet het minst Minna zelf, die ondanks haar grote liefde voor haar dochter Sofia niet in staat was de grote zorgen te zien waaronder ze gebukt ging. Met grote gevolgen.

Märit hat Norrköping über fünfzig Jahre nicht betreten – und keine Sekunde hat sie den Ort, an dem sie in den sechziger Jahren ihre Kindheit verbracht hat, vermisst. An ihrem siebzigsten Geburtstag kehrt Märit nun in ihre Heimatstadt zurück. Hier wurde damals ihr geistig behinderter Bruder Lars in ein Heim gegeben und kam grausam zu Tode. Nie wurde darüber gesprochen. Doch Märit will nicht länger schweigen. Sie muss sich ihrer Vergangenheit stellen – und die Bewohner ihrer alten Heimat dazu bringen, es ihr gleich zu tun.

Ooit was Augusta’s huis de woning waar Augusta moeilijke, maar ook gelukkige jaren beleefde met haar man Isak. Een eeuw later is het huis nog altijd familiebezit en wordt het gebruikt als vakantiehuis. En soms ook als toevluchtsoord. Bijvoorbeeld door kleindochter Alice. Zij trekt zich in het huis terug om na te denken over het verzoek van haar jeugdvriend Kristian, die na tientallen jaren wil horen wat er van hun kind geworden is. Ook het zestienjarige ‘achterachterkleinkind’ Angelica vindt tijdelijk onderdak in Augusta's huis. Zij is op de vlucht voor haar stiefvader. Axelsson vertelt in Augusta’s huis niet alleen de levensverhalen van enkele vrouwen, maar schreef tegelijkertijd een kroniek van een eeuw sociale geschiedenis.

"En av mina systrar stal det liv som var avsett för mig. Jag vill veta vem." Så tänker Desirée där hon ligger i sin sjuksäng. Hon är ett av de handikappade barn som på 50-talet placerades på institution. Hon kan varken gå eller tala, men hon har andra förmågor. Hennes tre systrar vet inte att hon finns. Men en dag får de var sitt brev som tvingar dem att minnas ett smärtsamt förflutet.

De tweelingzusjes Inez en Elsie zijn uiterlijk elkaars evenbeeld, maar verder totaal verschillend: de een plichtsgetrouw, de ander avontuurlijk. Toch zijn ze onafscheidelijk, tot een dramatische gebeurtenis een wig tussen hen drijft. Na een ongewenste zwangerschap laat Elsie haar zoontje Björn achter bij Inez en verdwijnt. Björn ontwikkelt zich tot een beroemde popster. Inez’ eigen dochter Susanne groeit op in de schaduw van haar neef, net zoals Inez altijd in Elsies schaduw heeft gestaan. Dan verdwijnt Björn spoorloos. Jaren later neemt Susanne, inmiddels misdaadschrijfster, deel aan een Noordpoolexpeditie op een onderzoeksschip. Wanneer iemand regelmatig haar hut binnendringt, wordt Susanne op een totaal onverwachte manier met haar verleden geconfronteerd …

Ta, kterou jsem se nestala, je zatím posledním románem švédské novinářky, reportérky a spisovatelky Majgull Axelssonové, která se celou svou tvorbou snaží upozornit na palčivé problémy setkávání bohatého a chudého světa. Její nejnovější dílo je příběhem rozdvojené identity, jejíž různé podoby se odvíjejí od rozhodující volby ve vypjatém životním okamžiku. Vyprávění o vině, vraždě, milosti a odpuštění je zasazeno na jedné straně do světa vysoké politiky, na straně druhé do vězeňského prostředí, bídy prostitutek a hrabivosti pasáků. V neposlední řadě je to i příběh o veliké touze po lásce a sounáležitosti. Kniha byla navržena na prestižní Cenu Severské rady za literaturu.