Miles Davis Kolejność książek (chronologicznie)

Quincy Troupe writes poetry in great waves, where words serve as notes and the music created with them is paramount. He is not merely a wordsmith but a shaman conjuring long, repetitive lines that reflect on the sea towards Africa, haunted by slavery and racism's legacy. His work celebrates fellow poets and artists while expressing a deep longing to reconnect with the past and a desire to break free from it. In "Ghost Voices," an incantatory fifty-page poem, this yearning is palpable. The title poem, "Duende: For García Lorca and Miles Davis," reveals Troupe's credo: "...secrets, mystery infused in black magic / that enters bodies in forms of music, art / poetry imbuing language with sovereignty / in blood spooling back through violent centuries..." The version of "Avalanche (number 3)" included here differs from its earlier iteration, much like a jazz artist reinterpreting a familiar tune. Troupe's generous spirit shines through in this expansive collection, featuring new poems alongside selections from his eleven previous volumes. His work maintains a remarkable energy, as he engages with the present while also perceiving distant storms on the horizon—challenges we will soon need to confront.

"...Im jestem starszy, tym więcej uczę się o graniu na tej trąbie i tym więcej uczę się o wielu innych rzeczach. Kiedyś lubiłem się napić i naprawdę lubiłem kokainę, ale teraz już nawet nie myślę o tych sprawach. O papierosach też nie. Po prostu przestałem robić takie rzeczy. Rzucić kokainę było mi trochę trudniej, ale i z tym skończyłem. To tylko siła woli, wiara w to, że można zrobić wszystko, co się chce. Kiedy nie chcę czegoś robić, mówię sobie po prostu: "Pieprz to". Ponieważ musisz zrobić to sam. Nikt nie zrobi tego za ciebie. Inni ludzie mogą starać się ci pomóc, ale w większości przypadków musisz zrobić to sam. Wobec tego jak przeżywam swoje życie, nic w nim nie jest wykluczone. Bez przerwy myślę o tworzeniu. Moja przyszłość zaczyna się, gdy budzę się rano. Wtedy się zaczyna - kiedy się budzę i widzę pierwszy promień światła. A więc jestem wdzięczny i nie mogę doczekać się przebudzenia, bowiem każdego dnia jest coś nowego do zrobienia i do spróbowania..."