Vlastimil Zátka Książki

Publikace představuje aktuální význam některých částí Estetiky Immanuela Kanta, jež tvoří významný historický předěl mezi osvícenstvím a nastupující romanticko-estetizující interpretací světa. V. Zátka zdůrazňuje mimořádný význam Kantovy práce pro dějiny filozofie. Studiu jeho estetiky přikládá význam v pochopení skrytých souvislostí procesu utváření novodobé metafyziky subjektu a s ní spojeného způsobu filozofického myšlení.

Written over the last 18 months of his life and inspired by his interest in G. E. Moore's defense of common sense, this much discussed volume collects Wittgenstein's reflections on knowledge and certainty, on what it is to know a proposition for sure.

Johann Caspar Schmidt, znany jako Max Stirner, urodził się w 1806 roku w Bayreuth. Studiował filologię, filozofię i teologię na kilku uniwersytetach, chociaż jego studia były nieregularne. W 1837 roku dołączył do klubu młodych hegelian "Wolni" w Berlinie, gdzie poznał takie postacie jak Engels i Bruno Bauer. Mimo tej asocjacji prowadził życie samotne i wycofane. W 1844 roku opublikował swoją najsłynniejszą pracę, która stanowi fundament anarchizmu indywidualistycznego i wyprzedza myśl Nietzschego. Dla Stirnera jednostka musi być jedynym najwyższym bytem, uwalniając się od jarzma Boga i humanizmu. Ta autoliberująca się jednostka staje się Egoistą, Jedynym, prekursorem nadczłowieka nietzscheańskiego. Tylko akceptując swój zasadniczy egoizm, człowiek może osiągnąć szczęście. Stirner odróżnia społeczeństwo, postrzegane jako represyjna asocjacja kontrolowana przez państwo, od wolnej asocjacji suwerennych jednostek z egoistycznymi interesami. Jego słynne zdanie "Nic nie przeważa nade mną" odzwierciedla jego radykalne stanowisko. Ta praca, wciąż aktualna, wpłynęła na różne nurty myślowe, od anarchizmu po liberalizm kapitalistyczny, i jest uważana przez Habermasa za produkt rygorystycznego monomanika.