Adam Zagajewski Książki

Zamiarem Adama Zagajewskiego było naszkicowanie sylwetki Józefa Czapskiego - malarza, pisarza, obywatela i przyjaciela. Mimo że o Czapskim pisano już wiele, jego prawdziwa światowa kariera dopiero się zaczyna. Czapski, jako niezwykły artysta i świadek okrucieństw XX wieku, zbudował unikalny świat swojego malarstwa i pisarstwa, łącząc różne dziedziny w poszukiwaniu prawdy. W epoce specjalizacji nie dzielił sztuki od polityki czy literatury od przyjaźni, a jego prace cechowały się intelektualną ciekawością i łagodnością wobec ludzi. Pracę nad książką przerwała śmierć Zagajewskiego, a redakcję tomu powierzono Andrzejowi Franaszkowi, który poszerzył go o wywiady, korespondencję oraz wiersze Zagajewskiego poświęcone Czapskiemu. Publikacja wzbogacona jest reprodukcjami obrazów, o których mowa w tekście. Dofinansowano ją z Funduszu Promocji Kultury oraz wsparciem finansowym Nagrody Krakowa Miasta Literatury UNESCO, realizowanej przez KBF.

„Jest w tej korespondencji nurt egzystencjalny, mistyczny, psychologiczny, malarski, literacki, polityczny, miłosny, przeplecione i zaświadczone życiem. To jest opowieść o otwieraniu się na rzeczywistość, o wierności w przemianie, o źródłach wewnętrznej siły, o wolności i sensie. Zostały nam tylko listy, a może aż listy, dwa tomy korespondencji między tymi, którzy «zapragnęli się objawić» sobie i światu. Hering i Czapski już nigdy się nie spotkają, ale nie przestaną mówić do siebie w listach wciąż żywych, w listach, w których wyraźnie słyszymy ich głosy. Będą mówić do siebie, ale i do nas – bo mówią z nadmiaru, z pełni, nie z ziemi jałowej.”

Co wiedzą poeci? Adam Zagajewski udziela na to pytanie sprzecznych odpowiedzi. Nic nie wiedzą, ale zapisują pojedyncze metafory mówi w jednym z wierszy, gdy w innym sugeruje: A może tylko udawaliśmy, że nic nie wiemy... Poezja, podobnie jak śpiew, rodzi się tam gdzie oddech, ale to, co najważniejsze ukryte jest w milczeniu, śpiewa to, co milczy. W jej odbiorze ważne są więc osobiste, pozbawione uprzedzeń wrażenia. Zapytałam o nie krytyków i naukowców, profesora muzykologii, eseistkę, która ukończyła historię sztuki, tłumacza, który jest równocześnie poetą, i poetę, będącego zarazem badaczem literatury. Niepodobne do siebie wypowiedzi trafiły do tej książki. Swego rodzaju zawieszenie sądów proponuję również czytelnikowi wyboru wierszy. Zresztą sam wybór właśnie temu służy stanowi próbę spojrzenia w nowy sposób na dawne i najnowsze teksty poetyckie Adama Zagajewskiego. - Anna Czabanowska-Wróbel

Jeden z najwybitniejszych współczesnych poetów publikuje tom potwierdzający artystyczną klasę i najwyższy poziom poetyckiego kunsztu. Na 'Asymetrię' składają się wiersze pełne przestrzeni, powietrza i słońca, odwołujące się do pamięci ludzi i miejsc. Miejsc przywołanych jak pocztówki z wakacji i miejsc ważnych, jak miasto urodzenia. To również zbiór pełen wspomnień o ludziach ( niektóre już znamy, np. wiersz poświęcony Ruth Buczyńskiej) i wzruszających szkiców do portretu rodziców.

Lekka przesada - to właściwie bardzo dobra definicja poezji. Doskonała definicja poezji na dni chłodne i mgliste, dni, kiedy poranek wstaje późno i na próżno obiecuje obecność słońca. Jest lekką przesadą póki się w niej nie zadomowimy. Wtedy staje się prawdą. A potem, kiedy ponownie z niej wyjdziemy - bo nikt nie potrafi w niej zamieszkać na stałe - znowu staje się lekką przesadą. Adam Zagajewski

Najbardziej osobisty zbiór wierszy Adama Zagajewskiego w wyborze Poety jest autorskim przewodnikiem po jego dotychczasowej twórczości. Wiersze wybrane pozwalają czytelnikowi prześledzić zmiany poetyki Zagajewskiego – od wczesnych pełnych sprzeciwu utworów z czasów Nowej Fali po refleksyjne i kunsztowne teksty z lat późniejszych. Książka zawiera wybrane przez Autora dzieła z tomów: Komunikat, Sklepy mięsne, List, Oda do wielości, Jechać do Lwowa, Płótno, Ziemia ognista, Pragnienie, Powrót, Anteny oraz Niewidzialna ręka.Nowe wydanie tomu Wiersze wybrane zostało poszerzone o utwory ze zbioru Asymetria.

„Obawiam się, że należę do rodziny literatów, najmniej atrakcyjnej, która ogranicza się do poszukiwań, a Solidarność i samotność, książka napisana w pierwszych latach mojej paryskiej epoki (1982), jest najelokwentniejszym tego świadectwem. W tej pracy moje poszukiwanie przybrało formę apologii czegoś, co zdefiniowałem w starym stylu jako życie duchowe, indywidualność, samotność i poezję.”

„Warto postrzegać poezję jako jeden z nielicznych ważnych środków, które unoszą nas ku górze; i zrozumieć, że żarliwość poprzedza ironię. Żarliwość, ten gorący śpiew świata, na który odpowiada nasz niedoskonały śpiew. Potrzebujemy poezji tak samo, jak potrzebujemy Piękna (nawet jeśli, jak się mówi, w niektórych krajach Europy to słowo jest surowo zabronione). Piękno nie jest dla estetyków, Piękno jest dla wszystkich, którzy szukają poważnej drogi; to wezwanie, obietnica, to prawdopodobnie nie obietnica szczęścia, jak chciał Stendhal, ale obietnica wielkiej, niekończącej się podróży.” W tekstach napisanych między 1993 a 2001 rokiem, które tworzą ten zbiór, Adam Zagajewski dzieli się swoimi poetyckimi i artystycznymi wrażeniami z inteligencją, szczerością i talentem, które go charakteryzują.

Nowa książka wybitnego poety. Opowieść o ważnych twórcach XX wieku (Czapski, Herbert, Kawafis, Kornhauser, Mann, Miłosz, Rilke, Sebald, Szymborska), o ich dziele wyrosłym z samotności, z natchnienia, ale także z solidarności, ze współodczuwania z innymi, z bolesnej lekcji historii. Zagajewski pyta, co to znaczy być artystą, co znaczy być poetą, jakim wyzwaniom należy sprostać, jak pogodzić dystans wobec świata i obowiązek istnienia w życiu publicznym. Jak i dlaczego czytać wiersze...

Gdybym był filozofem, napisałbym rozprawę o uśmiechu – jak zmienia twarz, łagodząc twarde rysy osób nieuważnych, obojętnych czy zmęczonych, wysyłając sygnał: jestem człowiekiem, nie jestem taki zły, a może nawet: jestem wolny. Adam Zagajewski w zbiorze Substancja nieuporządkowana prowadzi czytelnika przez swoje refleksje, od życia w wolności po symfonie Mahlera. Odkrywa korespondencję Czapskiego z Heringiem, ukazując siłę ich rozmowy. Z nostalgią spogląda na Schulzowskie Drohobycz i podgląda Herberta w muzeum w Dahlem. Zachęca do uważności, podejmuje tematy praw i zdziwienia, wspominając nieżyjących artystów i ich przesłanie w chaotycznym świecie „dzisiaj”. Stara się zapanować nad nieuporządkowaną substancją literatury. Adam Zagajewski (ur. 1945) to jeden z najbardziej znanych współczesnych polskich pisarzy, ceniony za granicą. Jego dzieła tłumaczone są na wiele języków. Jest poetą, prozaikiem, eseistą, krytykiem i tłumaczem, redaktorem „Zeszytów Literackich” od 1983 roku. Członek Polskiego PEN Clubu i Polskiej Akademii Umiejętności, od 1988 roku prowadzi zajęcia z creative writing na uniwersytecie w Houston.

Set against the backdrop of 1960s and 1970s communist Poland, the memoir explores Adam Zagajewski's journey as an emerging writer and philosophy student in Krakow. It delves into his experiences as a vocal dissident, capturing the complexities of life under a repressive regime while highlighting the vibrant cultural and intellectual atmosphere of the time. Through personal anecdotes, Zagajewski reflects on his formative years and the impact of political turmoil on his identity and creativity.

The highway became the Red Sea. We moved through the storm like a sheer valley. You drove; I looked at you with love. —from "Storm" One of the most gifted and readable poets of his time, Adam Zagajewski is proving to be a contemporary classic. Few writers in either poetry or prose can be said to have attained the lucid intelligence and limpid economy of style that have become a matter of course with Zagajewski. It is these qualities, combined with his wry humor, gentle skepticism, and perpetual sense of history's dark possibilities, that have earned him a devoted international following. This collection, gracefully translated by Clare Cavanagh, finds the poet reflecting on place, language, and history. Especially moving here are his tributes to writers, friends known in person or in books—people such as Milosz and Sebald, Brodsky and Blake—which intermingle naturally with portraits of family members and loved ones. Eternal Enemies is a luminous meeting of art and everyday life.

A brief study of the Polish poet Zbigniew Herbert, with selected poems translated into English. This study includes quotations by Joseph Brodsky, Czeslaw Milosz, and Seamus Heaney. All poems translated by Czeslaw Milosz, Peter Dale Scott, Alissa Valles. Essays [extracts] translated by Alissa Valles, Michael March and Jaroslaw Anders, John and Bogdana Carpenter. Inside back cover: "This publication was developed in partnership with the Manuscript Department of the Polish National Library in Warsaw, which has the Zbigniew Herbert Archive under its care. [...] The drawings in this book come from Zbigniew Herbert's sketchpads." Includes bibliographical references.

In Lemberg geboren und in Gleiwitz aufgewachsen, verbringt Adam Zagajewski seine Jugend im Krakau der sechziger Jahre. Er erzählt vom Stöbern nach verbotenen Büchern im Antiquariat, vom verwahrlosten ehemaligen Judenviertel Kazimierz und von einem jungen Geistlichen namens Karol Woityla, der bei seiner Tante ein und aus ging. Wie beiläufig verdichten sich die Erinnerungen zum persönlichen Bildungsroman eines der wichtigsten polnischen Dichter der Gegenwart.

Výbor mapuje zralou tvorbu významného polského básníka Adama Zagajewského, vysoce oceňovaného nejen v Polsku, ale i v zahraničí. Jeho verše charakterizuje bohatá metaforika a symbolika I hledání širších kulturních souvislostí mezi minulostí, dneškem a budoucností, souvislostí, jež geograficky již dávno přesáhly původní „polský“ rozměr jeho poezie.

Výbor Neviditelné věci (přel. Michael Alexa) přibližuje třetí, současné období tvorby polského básníka Adama Zagajewského, které se datuje přibližně od jeho návratu do vlasti z exilu a z hlediska poetiky se proměňuje jenom mírně. Na intenzitě nabývá motiv paměti. Zagajewski vytváří básnické evokace míst svého dětství, měst, která navštívil, vzpomíná na nejbližší příbuzné, významné umělce i přátele, kteří zemřeli.

Adam Zagajewski (1945), v súčasnosti jeden z najzaujímavejších a najprekladanejších poľských básnikov, autor viac ako desiatich básnických zbierok (Komunikat, 1972; Sklepy miesne, 1975; List, 1978; Oda do mnóstwa, 1983; Jechac do Lwowa, 1985; Plótno, 1990; a i.), dvoch románov a niekoľkých esejistických kníh. V sedemdesiatych rokoch patril ku kmeňovým autorom poľskej novej vlny, bol spoluzakladateľom básnickej skupiny Teraz a ilegálneho časopisu Zapis. V roku zavedenia výnimočného stavu v Poľsku (1981) vycestoval do Paríža, kde žije dodnes.

Adam Zagajewski thematisiert in seinen ironischen Gedichten die komplexe Gegenwart. Er agiert als strenger Beobachter und mitleidender Bewohner dieser Welt.

Zbierka esejí jednej z ústredných osobností novej vlny v poľskej literatúre, spoluzakladateľa básnickej skupiny Teraz, redaktora podzemného časopisu Zapis, prednášajúceho na univerzitách v USA a vo Francúzsku.

Katalog wystawy wpisującej się w cykl ekspozycji MOCAK-u, których celem jest wzbogacenie wizerunku twórczego znanych postaci. Publikacja zawiera kilkadziesiąt rysunków autorstwa Zbigniewa Herberta oraz teksty i wypowiedzi między innymi Andrzeja Franaszka, Katarzyny Herbert, Ryszarda Krynickiego i Adama Zagajewskiego. Prezentowane rysunki poety stanowią wybór z kilkuset prac znajdujących się w kolekcji Biblioteki Narodowej w Warszawie.

Feuer ist Leben, Feuer ist Sein. Es ist älter als der Mensch und hat bis heute nichts von seiner Faszination verloren. Es beherrscht den Alltag und die Wissenschaft, die Literatur und die Mythologie. Dieser Band nähert sich naturwissenschaftlich, poetisch und lyrisch diesem Element. Im Zusammenspiel mit eindrucksvollen Bildern wird die Allgegenwart des Feuers bewusst.