Ján Ferenčík Książki

The funniest novel of the Soviet era, this translation is based on the uncensored original thus restoring missing passages. Set during the New Economic Policy, con man Ostap Bender and his merry band of mischief makers set of on a raucously funny jaunt across the 'wild west' of the early Soviet Union. Their mark is Alexander Koreiko, another shady figure who exploited the corruption and chaos of the NEP to become an underground millionaire. Once Bender hears of Koreiko, the chase is on.

Výber poviedok. Jednou z najlepších z nich je poviedka Ohnivý kvet, zachytávajúca tragédiu jednotlivca, ale aj márnu revoltu a pošliapaný sen celej garšinovskej generácie. Garšin patrí ku klasikom ruskej poviedky a hlbokou láskou k človeku i citlivým prienikom do ľudskej duše sa podobá najmäČechovovi. Avšak psychologickou prenikavosťou s motívmi fantastickosti a symbolickosti je blízky aj Dostojovskému a Turgenevovi. 2. vyd., v tomto výbere prvé.

Obsah: Černoch Petra Veľkého. Román v listoch. Poviedky nebohého Ivana Petroviča Belkina (Výstrel. Metelica. Truhlár. Staničný dozorca. Sedliacka slečna). Dejiny obce Goriuchina. Roslavlev. Dubrovskij. Piková dáma. Kirdžali. Egyptské noci. Kapitánova dcéra.

Long recognised as a timeless comic masterpiece-it inspired a Mel Brooks film a half century after its publication-The Twelve Chairs appears now in a lively new translation by Anne O. Fisher. Fisher, the most gifted interpreter of Ilf and Petrov in the English language, balances fidelity to the text and the authors' characteristic, deeply resonant humour.

Jedno z pierwszych literackich świadectw dotyczących obozów pracy. Na tom ten składają się trzy głośne utwory: Jeden dzień Iwana Denisowicza, Zagroda Matriony oraz Zdarzenie na stacji Koczetowka. Więzień łagru, który każdego dnia musi walczyć o przetrwanie; prosta i dobra kobieta, człek sprawiedliwy, biernie poddająca się temu, co przyniesie los; młody lejtnant, prawdziwy człowiek radziecki, który bez wahania wydaje na pewną śmierć zbiegłego jeńca. Czy coś łączy bohaterów tak różnych opowiadań? Jeśli tak, to jest to poszukiwanie przestrzeni dla siebie u każdego na własny sposób w represyjnym, totalitarnym państwie, które każdemu wyznacza miejsce w szeregu.

Gomes venoval riečne ramená „deťom ľudí, ktorí nikdy neboli deťmi“. No Riečne ramená nie sú knihou pre deti. Je to otriasajúce svedectvo o neradostnom detstve v salazarovskom Portugalsku. Deti sú najbezbrannejšou obeťou fašistického režimu a jeho najväčšou obžalobou. Vysoká detská úmrtnosť, podvýživa, ťažká práca, nedostatočné školské vzdelanie, predčasné dospievanie, prostitúcia, detská zločinnosť, to sú pliagy, ktoré nivočia sily mladého portugalského pokolenia.