Toon Tellegen Książki

Kim jest tata dla małego chłopca? Wszystkim! Niezwykły portret taty widzianego oczami małego chłopca. W 42 zabawnych i wzruszających rozdziałach poznajemy tatę, który jest najwyższym, najsilniejszym, najmądrzejszym i najwspanialszym człowiekiem na świecie. Wie wszystko i wszystko potrafi: unieszkodliwić zbira, stać się niewidzialnym, ugasić pożar, zatrzymać pędzący buldożer i zakończyć wojnę. Lekka i dowcipna opowieść o wyjątkowym tacie w niekonwencjonalny sposób docenia dziecięcą fantazję i bezwarunkową wiarę w rodzicielską doskonałość. Tekst holenderskiego mistrza krótkich humorystycznych opowiadań o zwierzętach (znanych polskim czytelnikom z książek Nie każdy umiał się przewrócić i Urodziny prawie wszystkich) został zilustrowany przez Rotraut Susanne Berner autorkę m.in. uwielbianej przez dzieci Ulicy Czereśniowej. Jej radosne ilustracje doskonale współgrają z opowieścią pełną pomysłowych metafor.

Zbiór absurdalnych opowiadań, które rozbawią i wzruszą słuchaczy w każdym wieku. Wyjątkowe połączenie lekkości i głębi, dowcipu, poetyckiej wyobraźni i filozoficznego myślenia - w mistrzowskiej interpretacji Krzysztofa Gosztyły. Słoń, któremu odwiało trąbę. Mrówka, która nie może unieść tego, że wie wszystko. Czapla o niewzruszonej nodze. Jeż, który zawisł nad leśną polaną jak słońce. Żółw marzący o tym, by głośno zaryczeć. Konik polny, który przeskoczył wszechświat. Tak nieprzeciętne zwierzęta spotkacie tylko w jednym miejscu na świecie - w zwariowanym lesie Toona Tellegena. Żyją tu w przyjaźni i spokoju, przeżywają zabawne perypetie, prowadzą niespieszne rozmowy przy herbacie, a czasem popadają w filozoficzną zadumę.

A shy hedgehog grapples with social anxiety as he prepares to host a party for his friends, fearing everything from low attendance to chaos. His whimsical journey highlights relatable themes of loneliness, self-doubt, and the complexities of social interactions. With charming illustrations and a blend of humor and philosophy, this international bestseller resonates with anyone who has felt like a 'hedgehog' in social situations. It's a heartfelt exploration of friendship and the courage to connect, making it a thoughtful gift for those who relate.

A whale and a seagull dance silently on a moon-drenched beach. A grasshopper pays a fortune for a speck of dust. A squirrel and an ant discover a mysterious feast, with an invisible host, in the depths of a forest. In his philosophical animal tales, Toon Tellegen creates surreal stories and charming characters that will capture the imaginations of readers everywhere. Perfectly complemented by Jessica Ahlberg’s delicate illustrations, this collection of short stories is intelligent, moving and funny. ‘Two twinkling gems….delicate, idiosyncratic…thoughtful and unusual… a delight for anyone lucky enough to read them’ - Booksellers Choice by Lindsey Stainer of Blackwells

Discover a collection of extraordinary letters in this magical new volume of short stories by award-winning Dutch author. Find a world where the creatures of the earth can send a letter to the sun (and get an answer); where you can actually write a letter to a letter; and where just writing something down can make it true!

In ten thoughtful, philosophical, absurd tales by master storyteller Toon Tellegen, the forest animals--from squirrel to scarab beetle--spend their days as friends do, with birthday parties, writing letters, visiting, dancing, or sometimes all alone. Each day brings emotions that are always worth exploring, although not always easy, and each story reveals new layers through the expressive, touching and funny illustrations of Marc Boutavant. This wry and nuanced illustrated storybook gently shows that anger, in all its shapes and sizes, is a natural, necessary and often misunderstood emotion.

Het dikke boek met de dierenverhalen van Toon Tellegen, dat onderhand zo populair is geworden als de Bijbel, is nu uitgebreid met de bundels Brieven aan niemand anders en De verjaardag van alle anderen. Een bonus van maar liefst negenennegentig verhalen!

Fantasievolle verhalen over een bijzondere dierensamenleving, waar dingen gebeuren die ook in de mensenwereld kunnen voorkomen. Vanaf ca. 10 jaar.

Der Wal wohnt mitten im Ozean. Dort hat er so viel Platz, wie er nur will. Einen Springbrunnen hat er schon, nur ein Garten fehlt ihm noch. Ein Garten mit einer Bank, auf der man sich am Ende des Tages behaglich zurücklehnen kann. Er schreibt dem Grashüpfer einen Brief, der alles vorbeibringt und einen wunderschönen Garten mit Sonnenblumen, Veilchen, Stockrosen und einem Apfelbaum auf seinem Rücken anlegt. Viele Tiere kommen zu Besuch, bewundern den Garten und lauschen dem Plätschern des Springbrunnens. Der Wal freut sich, nur kann er nachts nicht mehr auf dem Rücken liegen und die Sterne ansehen. Oder in hohem Bogen aus dem Wasser springen und danach tief hinuntertauchen … Eine traumhaft schöne, hintergründige Tiergeschichte, wie sie nur Toon Tellegen erzählen kann, mit wunderbaren, farbenfrohen Bildern. Große Poesie in Text und Bild!

Mor heeft trek in iets lekkers en gaat op ontdekkingstocht naar honing. Tijdens die reis ontmoet hij veel dieren en maakt hij van alles mee. Voorlezen vanaf ca. 8 jaar, zelf lezen vanaf ca. 10 jaar.

Toon Tellegen beschreibt in seiner Geschichte über die fröhliche Grille, die plötzlich Schwermut verspürt, menschliche Gefühle durch tierische Charaktere. Die Grille sucht Rat bei ihren Freunden, die unterschiedliche Perspektiven auf das Gefühl bieten. Das Eichhörnchen zeigt besondere Empathie und unterstützt die Grille in schwierigen Zeiten.

Der einsame Igel überlegt, ob er seine Freunde einladen soll, während er mit seinen Zweifeln kämpft. Trotz seiner Ängste und Sorgen bringt unerwarteter Besuch neue Hoffnung. Toon Tellegen erzählt humorvoll und weise von zeitgenössischen Themen, wobei Tiere oft die klügeren Wesen sind.

Dreiunddreißig nostalgische Porträts von Menschen jeden Alters. Dreiunddreißig Wünsche, Sehnsüchte, Ängste, Träume und auch Enttäuschungen, die hinter ihren Blicken verborgen liegen. Ingrid Godon und Toon Tellegen entschlüsseln die Rätsel hinter den Köpfen und schaffen so ein unvergleichlichfaszinierendes Werk.

Toon Tellegen heeft sinds Misschien wisten zij alles , de omvangrijke verzameling dierenverhalen, gelukkig veel meer over de dieren geschreven. In Iedereen was er heeft hij nu die nieuwere verhalen, vol fantasie en filosofische gedachten, gebundeld. Alle grote thema s van het leven komen aan de orde in de vaak ontroerende ontmoetingen tussen de dieren. Speciaal voor deze uitgave nam Toon Tellegen ook vijftien niet eerder gepubliceerde verhalen op.

Neue Tiergeschichten von Toon Tellegen, dem Autor des Bestsellers "Man wird doch wohl mal wütend werden dürfen" – für kleine Trotz- und Wutköpfe Zehn neue Geschichten über Wut, Zorn, Trotz und Ärger, über die kleine Wutköpfe schmunzeln können. Eines Tages stellt die Feuerkröte die Friedfertigkeit der Tiere auf die Probe: Sie zieht das Eichhörnchen an den Ohren und verdreht der Schnecke die Fühler. Ist ihr wehleidiges Gejammer überhaupt Wut? Und was ist mit dem zornigen Fluchen, wenn der Elefant dem Eichhörnchen beim Tanzen auf die Füße tritt? Was mit dem Ärger der Gottesanbeterin darüber, dass ihr Mantel zerrissen wurde? Ist es echte Wut, wenn der Schwan gekränkt die Party verlässt, weil der Frosch in die Geburtstagstorte springt? Ganz egal, findet die Ameise. Besser, als wütend zu sein, ist es doch, sich ins Gras zu legen und dem Plätschern des Flusses zu lauschen …

Drieëntwintig fantasievolle verhalen over een bijzondere dierensamenleving. Vanaf ca. 10 jaar.

Egbert Engberts werd in 1875 in Sint-Petersburg geboren en bleef daar tot hij met zijn gezin in 1918 moest vluchten vanwege de gevolgen van de Russische revolutie. De familie Engberts vestigde zich in het Twentse Vriezeveen, waar ook Engberts'ouders vandaan kwamen. Kort daarna verhuizen zijn naar Leiden, maar Engberts kan niet wennen aan het leven in Nederland. Een tiental jaren later begint hij, op lange vellen papier, zijn herinneringen aan het Rusland van voor de revolutie te typen en laat hij oude tijden herleven.Engberts houdt van de Russische ziel en schetst, alsof hij aan het vertellen is, een sfeervol portret van de stad en van haar inwoners. Hij verhaalt over de eigenaardige gebruiken en levenswijsheden van dit weemoedige volk; over koetsiers, schrijvers, ambtenaren, drank en rookwaar, metershoge sneeuw, gaarkeukens en feestdagen, en natuurlijk over de Neva, die zich dwars door de oude tsarenstad een weg baant.

Veverčák má v lese spoustu kamarádů, ale nejraději má mravence. Prožívají spolu a s ostatními přáteli - s volavkou, slonem, bobrem, ústřicí a mnoha dalšími - jednu zajímavou příhodu za druhou. Svět zvířátek nemá zeměpisnou polohu, může existovat kdekoliv. Nejsou v něm katastrofy ani nesváry. Zvířátka často pořádají oslavy, protože ráda jedí. Také si ráda píší dopisy a vymýšlejí, jak udělat někomu radost. Poeticky laděné příběhy nizozemského autora Toona Tellegena vycházejí u nás poprvé. Příběhy o veverčákovi a jeho kamarádech vycházejí v Nizozemské edici.

Ik wou dat ik in mijn hoofd kon kijken, dacht de egel. Wat een rommel moet het daar zijn! Waarom kan ik wel mijn huis opruimen en mijn hoofd niet??0In De egel, dat ben ik, een boek dat een bijzondere plaats inneemt in het oeuvre van Toon Tellegen, staan de wederwaardigheden, de verlangens en de diepste gedachten vande egel centraal. Of zijn het die van de schrijver zelf?0Illustrator Annemarie van Haeringen tekende de egel in alle mogelijke gemoedstoestanden, van somber tot vrolijk, van verdrietig tot feestelijk hoogmoedig.

Wie eine kleine Hexe die Welt aus den Angeln hebt! • Ein Märchen über Recht und Unrecht Vor langer Zeit lebte die Hexe Pikko. Sie war so klein, dass sie unter einem Sandkorn wohnen konnte. Bis sie eines Tages die Reiselust packte. Mit ihrem winzigen Hexenbesen flog sie über Berge und Täler und sah, wieviel Unrecht auf der Welt herrschte. Aus Mitgefühl verhalf sie kurz entschlossen einem Kettenhund zur Freiheit. Und einen kleinen Jungen ermutigte sie, den bösen Kaiser zu stürzen. Die Geschichte regt an, mit Kindern über Recht und Unrecht zu sprechen – ein besonderes Bilderbuch zu einem wichtigen Thema.

Als het aardvarken de wanhoop nabij is, geven de andere dieren hem bemoedigende cadeaus. 'Heel langzaam sloop zijn wanhoop weg, verdween in het struikgewas en, later die avond, achter de horizon. Bemoedigende gedachten, die hij van de eekhoorn had gekregen, verschenen in zijn hoofd.'De dierenverhalen die in Een hart onder de riem zijn verzameld, bieden de lezer troost en bevrijdende lach.

Als we samen mogen dansen, als we samen ergens kunnen gaan eten, als we samen zullen feesten, dan komt alles helemaal goed. Om hoop te houden op betere tijden verzamelde Toon Tellegen in Als we samen zijn mooiste dierenverhalen die geruststellend en verwachtingsvol zijn.

Verhaaltjes over twee oude vrouwtjes. Ze konder er niets aan doen. Ze hielden van elkaar, hun hart bonsde als ze elkaar zagen en 's nachts omhelsden ze elkaar hartstochtelijk en bitter.

Pro soubor třiačtyřiceti filozoficky laděných minipovídek nizozemského praktického lékaře, básníka a spisovatele jsou příznačné půvabná poetika, přemýšlivost, ironie, humor, absurdní logika a hra s konkrétními i přenesenými významy. Autor v leckdy groteskních, tragikomických příbězích ukazuje na vztahu dvou babek lásku na pozadí chátrání, stáří a smrti, lásku zbavenou romantických představ a klišé, lásku s jejími jistotami i nejistotami.

In dit boek staan een aantal van mijn avonturen. Sommige heb ik echt beleefd, andere heb ik verzonnen. Ik vind dat verzonnen avonturen net zo goed avonturen zijn als echt beleefde avonturen. Ik gebruik in dit boek een schuilnaam:V.Swchwrm. Ik wil namelijk niet dat iemand weet wie ik echt ben. Daarom heb ik ook iedereen die in dit boek nog meer voorkomt onherkenbaar gemaakt (behalve de koningin). Dit is mijn eerste boek. Ik hoop dat het een diepe indruk zal achterlaten. Anders heb ik het voor niets geschreven

De eekhoorn moet afscheid nemen van de mier. 'Niet met gejammer en wat zal ik je missen en kom gauw terug en zo', want daar heeft de mier een hekel aan. Maar dat kan de eekhoorn niet beloven. Hij weet zeker dat hij aan de mier zal blijven denken en hem nooit zal vergeten.In Maar niet uit het hart heeft Toon Tellegen de mooiste dierenverhalen over afscheid verzameld.

Op een dag besluit de mier van huis weg te gaan. De achterblijvende dieren gaan allemaal anders met het vertrek van de mier om. De een wordt treurig, de ander gaat nóg meer eten, een derde raakt in paniek. Maar één ding staat vast: ze missen de mier ontzettend. Ook de mier laat van zich horen. Hij is ver van huis en hoort stemmen in zijn hoofd. Zijn het de andere dieren? In zijn aantekeningen doet hij poëtisch verslag van zijn heimwee.

Две старушки так крепко любили друг друга, что сделались несчастны. Кому это нужно, так они считали. "Любовь... - думали они пренебрежительно. - Вот ведь чепуха-то!.."Тоон Теллеген, которого прозвали голландским Хармсом, в своих коротких рассказах воплотил новый образ "старушек". Они едят сапожный крем, пьют ром и херес, живут в темной каморке под крышей и умирают, чтобы поцеловаться в новом рассказе.Проживая множество жизней, две старушки совершают ошибки: лгут себе и другим, совершают подвиги во имя ничего и пренебрегают любовью.И не стоит откладывать эту книгу, сознавая тот факт, что абсурдно есть сапожный крем чайными ложками или записывать проступки-советы: "Ешь потише, свинячь поменьше", "Что ты с таким шумом руки моешь!".В первую очередь - это сборник историй о любви и человеческих заблуждениях. А любит и заблуждается каждый из нас. "Ах, как же я все-таки тебя люблю!" А другая отвечала: "И так далее и тому подобное".

In zijn nieuwste dierenroman stelt Toon Tellegen de kikker centraal, een rol die de kikker maar wat graag op zich neemt. Hij kwaakt dat het een lieve lust is, en dat doet hij het liefst voor een groot publiek. Maar waar is dat publiek, waar zijn de anderen, vinden zij het gekwaak dan niet prachtig? Hij doet toch zijn best, en wat is er mooier dan zijn gekwaak? Het kwaken is zijn lot, als hij niet kwaakt dan denkt hij aan kwaken, en als hij slaapt dan droomt hij ervan. Het mag de anderen wel eens storen, maar dat ligt niet aan hem. Nee, een gelukkiger lot dan dat van de kikker tref je niet snel!

In 'Het liefst van al' staan de mooiste dierenverhalen over wensen en verlangens, en over het hebben van een droom.

‘Als ik zeg dat ik op reis ga,’ vroeg de mier aan de eekhoorn, ‘word jij dan verdrietig?’ Ze zaten aan de oever van de rivier en keken naar de overkant. Het was zomer, de zon stond hoog in de lucht en de rivier glinsterde. ‘Ja,’ zei de eekhoorn, ‘dan word ik verdrietig. Maar als ik dan zeg dat je niet mag gaan, word jij dan boos?’In Zorg goed voor jezelf bracht Toon Tellegen zijn troostrijkste dierenverhalen bijeen, voor iedereen die op reis gaat of juist thuisblijft.

‘Tot mijn twaalfde woonde ik in N, een oud stadje, niet ver van zee. Het is nu lang geleden, maar vaak denk ik dat ik daar nog woon, dat ik de deur uit ga en naar school loop, langs de haven voor ons huis…’ Zo begint Toon Tellegens Een vorig leven, waarin hij het stadje met de kalkfabriek en de mensen die daar woonden tot leven laat komen. Een van hen is de uitzonderlijke Jacob Laagwater, de vader van zijn beste vriendje. Laagwater las verhalen voor uit de Bijbel, verhalen die héél anders waren dan de echte Bijbelverhalen… Toon Tellegens verhalende herinneringen wekken een voorbije tijd tot leven.

De geliefde auteur van dierenverhalen voor kinderen én voor volwassenen schreef prachtige, melancholieke, geestige of sombere en licht absurde verhalen die spelen in Rusland. Hij vertelt ze door zoals ze hem in zijn jeugd verteld zijn door zijn in Rusland geboren grootvader. Misschien kan licht-absurdistische ook wel gewoon 'Russische' worden genoemd. De waarheid wordt immers vooral in Russische literatuur graag en fraai een beetje geweld aangedaan. Daarin slaagt Tellegen in zijn 'grootvader-verhalen' werkelijk schitterend, en in dit Literaire Juweeltje zijn er acht opgenomen - wat een bof!

Der Pelikan, der Hecht, der Elefant, der Reiher, die Ameise und das Eichhorn: Sie alle sind richtig dicke Freunde. Gemeinsam erleben sie die tollsten Sachen. Davon erzählen die kleinen hintergründigen, witzigen Geschichten und Bilder.§

Doktor Deter ist ein ungewöhnlicher Arzt, er kann alle Krankheiten heilen. In fröhlichen und traurigen Kurzgeschichten wird erzählt, wie der Doktor das macht.

Nog niet zo lang geleden liet Toon Tellegen zich in een interview ontvallen: Mijn grootvader, die in Rusland is geboren, was oud toen ik hem kende. Hij werd geboren in 1875 en ik in 1941. Hij had een grote witte baard, die naar twee kanten uitstak. Mijn moeder zei dat het een Russische baard was. Pas na zijn dood ben ik erachter gekomen dat hij zijn leven veel heeft geschreven, herinneringen aan het oude Rusland van voor de revolutie; die herinneringen zijn prachtig, maar nooit in een boek verschenen.Toon Tellegen heeft de verhalen die zijn 'Russische' grootvader hem vroeger vertelde of had kunnen vertellen na al die jaren eindelijk opgeschreven. Het zijn verhalen over familieleden die voor de Russische revolutie in Sint-Petersburg woonden; over de eigenaardige gebruiken, over de levenswijze die ze na hun vlucht terug naar het moederland Nederland in gedachten hadden meegenomen. Het zijn tot weemoed stemmende verhalen, soms grappig, soms laconiek of bizar, vaak somber, wanneer de grootvader niet naar de bodem van zijn herinneringen wil afdalen. Alsof iets hem tegenhoudt.Toon Tellegen laat ons iets proeven van de intimiteit die het vertellen eigen is, van de bijzondere ontmoetingen tussen een grootvader en zijn kleinkind. Onvergetelijke ontmoetingen, onvergetelijke intimiteit.

'Ik denk' is de opvolger van 'Ik wou', waarvoor Ingrid Godon en Toon Tellegen eerder ook al samenwerkten. Twee boeken die ontegensprekelijk ook vormelijk bij elkaar horen, maar verder natuurlijk prima los van elkaar gelezen, bekeken en besnuffeld worden. In de nieuwe, 'Ik denk', wordt het denken vanuit verschillende perspectieven onder de loep genomen. Toon Tellegen doet dat met licht filosofische beschouwingen, Ingrid Godon via een mix van o.a. schetsen en gestileerde tijdloze portretten van jong en oud met zacht rood als steunkleur.

Een reeks krachtige kinderportretten van Ingrid Godon Toon Tellegen liet zich inspireren en schreef er korte teksten bij. Het zijn stuk voor stuk mijmeringen en uitspraken vanuit het standpunt van de figuur op het portret, die de lezer raken, doen glimlachen en aanzetten tot nadenken. Luxueus uitgegeven. Aangevuld met schetsen.

Karel Soudijn in NRC Handelsblad : `In veel van zijn gedichten geeft hij een opsomming van observaties, redeneringen of overwegingen.Zo n opsomming is bij Tellegen fascinerend, juist omdat de contrasten die hij in zijn lijstjes oproept bedreigend zijn. Veel opsommingen lijken bij hem uit te lopen op iets rampzaligs. Merkwaardigerwijze blijft de explosie toch steeds achterwege. De ramp voltrekt zich niet, of althans nooit geheel. Even is er uitzicht op een diep ravijn. Soms tuimelt de dichter erin, maar hij kan zich in zijn val altijd weer vasthouden aan een struik of boomtak. Licht gehavend klautert hij naar boven, waar hij zijn gezicht snel weer in de plooi weet te krijgen.De climax die de lezer aan het slot van een gedicht verwacht, is vaak een anticlimax. Door zo n anticlimax krijg ik bij het lezen van gedichten van Toon Tellegen het gevoel, dat die poëzie nog niet af is. Maar ook hier zit weer zo n het onaffe leidt er bij deze gedichten toe, dat de lezer moeilijk los komt van regels die eerder geschreven werden. Teruglezend ga je op zoek naar wat een opsomming nu zo fascinerend maakte. Als de gedichten werkelijk in een explosie zouden eindigen, dan zou het effect meer dat van vuurwerk lichtflitsen die, hoe fraai ook van kleur, snel uitdoven en uit het geheugen verdwijnen. Tellegen steekt echter een vuur aan, dat lang door blijft smeulen.

Dit boekje vormt dicht een halve, en opengeslagen een hele circel. Deze opmerkelijke vorm heeft alles te maken met de inhoud ervan. Ter gelegenheid van zijn verjaardag willigen de dieren van het grote bos een grote wens van eekhoorn (- geen onbekende voor Tellegen-lezers -) in: een bezoek aan de maan. Daar gekomen voelt hij zich het eenzaamste dier van het heelal, tot spektor verschijnt, die nog nooit iemand heeft ontmoet, en die altijd bezig is met voorbereidingen voor een feest voor het geval er eens iemand op de maan zou komen. Dat feest kan nu plaatsvinden. Net als in de vorige drie bundels over eekhoorn en de andere dieren is het taalgebruik heel beeldend, sfeervol. De ingekleurde houtsnedes die ook de andere bundels sierden, krijgen door de halfronde vorm een bijzonder karakter. De auteur verstaat heel goed de kunst van het weglaten, wat overigens wel wat (lees)ervaring veronderstelt. Voor liefhebbers van moderne fabels is dit naar inhoud, taal en uiterlijke vormgeving bijzondere boekje een aanwinst. Voorlezen vanaf ongeveer 7 jaar; zelf lezen vanaf ongeveer 9 jaar. (Biblion recensie, W. van der Pennen.)

Joosepi isa on maailma kõige targem, tugevam, ilusam, armsam ja eeskätt kõige suurem mees. Ja ta suudab KÕIKE. Ja Toon Tellegen oskab sellest kõige paremini jutustada.

InTot de winter er op volgt dicht Toon Tellegen over het gezicht van de ouderdom. Nu eens kijkt hij met weemoed terug op het leven, dan weer schopt hij vol bravoure het einde ervan vŽr voor zich uit.Het verleden slaat op de vlucht,het is bang voor mijik zou het wat aan kunnen doen,het laten stikken bijvoorbeeld, of vergetenen dan alleen verder gaanmet alleen maar heden voor mij, achter mijik zou niets meer wegen,nooit meer die loodzware voeten, die rug die bezwijkt,die plotselinge steen in mijen nooit meer schrijven, doorkrassen, verfrommelen, verdoezelen.

Nu zie ik het:er ontbreekt een woord aan mijhet is losgeraakt, door iemand losgewrikt,het ligt op de grond voor mijn voetenhet moet terug in mij,zo dat het er niet meer uit kanonlosmakelijk, dat moet het zijn,en alleen voor wie goed kijkt zichtbaar:jij.

Dit is een bundel met gedichten waarin beweging een grote rol speelt.

Een leven trekt voorbij in de nieuwe gedichten van Toon Tellegen. Herinneringen aan vroeger wisselen elkaar af met overpeinzingen over het voorbijgaan van de tijd. Langzaam glijden we langs een helling en raakt onze tijd op. Maar we hopen vurig op een uitweg, zoals in het gedicht ‘Smeekbede’:Een man op zijn knieën,biddend tot iemand die hij niet ‘geef mij heden mijn dagelijks brood en een nooduitgang’dat brood krijgt hij, meer dan hij op kan –hij wordt eronder bedolven, door de geur ervan bedwelmden terwijl hij in het brood stikt,dat in steeds grotere hoeveelheden naar beneden komt,hoort hij een stem die in zijn oor ‘die nooduitgang, waarvoor wil je die?’

Toon Tellegen stelt in deze bundel persoonlijke gedichten de afstand tot de ander centraal. Soms is die afstand letterlijk onoverbrugbaar, zoals bij overleden dierbaren: "waarom wil mijn moeder nog altijd iets van mij weten? / het is winter, ze staat voor het raam, tussen de vitrages, / ik kijk haar aan, glas tussen ons en schaamte'. Maar ook bij ontmoetingen in het dagelijks leven lijken hij en de anderen van elkaar verwijderd en onbereikbaar, zoals in de prachtige reeks "Twee vrouwen'. Een afstand die hij, paradoxaal genoeg, ook tot zichzelf kan voelen.

`Het regent,/het regent niet. In Toon Tellegens gedichten gebeuren vanouds veel onmogelijke dingen. Maar leken de gedichten in zijn eerdere bundels qua structuur vaak een beetje op droomverslagen, in Als we vlammen waren gaat Tellegen directer te werk. Met een paar woorden zet hij een onmogelijke/mogelijke wereld op, en in die wereld blijkt het pardoes over onze eigen, vaak intieme gevoelens te gaan. En dan is die wereld weer weg, en wijzelf ook, dat wil zeggen we zijn er niet meer zoals we er van tevoren waren. Gelukkig kunnen we nog wel lezen: het volgende gedicht.

De eekhoorn en de andere dieren wonen in een bos. De olifant komt bij de slak op bezoek, de potvis maakt een dansje met de meeuw, de giraffe maakt een praatje met de zwaan. Kennelijk zijn alle dieren even groot en spreken zij elkaars taal.Onzin? Misschien. Maar de ontroeringen, de verlangens, de twijfels van de dieren, hun emoties en hun geluk, dat is absoluut geen onzin. Die komen soms heel dichtbij.

Eigen keuze van de Nederlandse auteur (1941) uit zijn gedichten voor volwassenen.

Voor deze bloemlezing maakte Toon Tellegen zelf een keuze uit zijn poëzie. Zonder dat hij ooit suggereert de waarheid in pacht te hebben, dicht hij over thema's als leven en dood. De mens zoals die in zijn gedichten naar voren komt is er een van vallen en opstaan, een van steeds nieuwe pogingen tot geluk.

In schrijver en lezer onderzoekt Toon Tellegen zijn woorden alsof het driedimensionale dingen zijn, of wezens met een eigen persoonlijkheid. De schrijver vraagt zich bijvoorbeeld af of de woorden wel van hem houden - en er is maar één manier om daar achter te komen: hij wijst ze de deur.Beeldend kunstenaar Boris Tellegen liet zich inspireren door de woorden van zijn vader en maakte bij diens gedichten tekeningen die hij op een bijzondere manier liet uitvoeren: gedrukt in witte inkt.

De olifant is zeer dankbaar omdat de andere dieren een nieuw bed voor hem geregeld hebben en de zandtor, die midden in de woestijn woont, bedankt de regen uitbundig voor het eindelijk weer eens kletteren. De krekel is de kikker zeer erkentelijk voor zijn lessen in kwaken en de mus schrijft een bedankbrief in het zand. Zo klinkt er vaak ‘Dank je wel’ in het bos, voor alle cadeaus die de jarigen krijgen, en voor de hulp die ze elkaar bieden. In Dank je wel komen alle gelegenheden aan bod waarbij eenieder bedankt kan worden.

De olifant kan en wil niets anders dan in een boom klimmen en van daaruit naar de verte kijken, ook al blijft hij keer op keer naar beneden vallen. Het is iets in hem waar hij zelf niets over te zeggen lijkt te hebben. Hij blijft het onbereikbare nastreven, maar is hij daarmee hardleers, dom of heeft hij juist een groot doorzettingsvermogen? Wat zouden de andere dieren eigenlijk doen als ze de olifant waren? 'Als ik jou was, olifant,' zei de krekel, 'dan zou ik mij willen zijn en als jij mij was zou jij mij willen blijven, dat weet ik zeker.'

God bestaat steeds opnieuw in Toon Tellegens gedachten. Soms is hij een kluizenaar, dan weer wordt hij wegens wangedrag aangehouden of is hij een buitengewoon goede balletdanser. Ook in de zomer draagt hij een dikke winterjas en regelmatig twijfelt hij eraan of de mensen van hem houden. Gelooft hij wel in zichzelf ? Hij zit een keer in iemands hoofd, hij wordt betrapt op overspel, hij bedenkt een nieuwe, betere God, hij is af en toe onredelijk en kwaadaardig. Maar ook liefdevol en onzeker. Hij lijkt verdacht veel op een mens, maar is toch steeds God.Toon Tellegen speelt op weergaloze wijze met onze ideeën, gevoelens en verlangens over het bestaan van God in de wereld: briljant, diepzinnig en ongelooflijk geestig.

Een boek vol verhalen en tekeningen om mee te nemen naar het strand, naar de tuin, of om als het regent gewoon op je favoriete plekje in huis te liggen lezen. Over Paramaribo, een opblaasbaar kasteel, trouwen met Zorro, een vakantie in de bergen, een gestolen everzwijn, een paar heel bijzondere honden en nog veel meer spannende of gekke verhalen van:

Toon Tellegen heeft iets met worden, treurige woorden, rare woorden, diepe woorden, heel ongebruikelijke maar erg toepasselijke woorden... In deze nieuwe gedichten gaat hij uit van de bekendste Nederlandse spreekwoorden, die hem tot ongebruikelijke maar vaak schrikbarend herkenbare en 'toepasselijke' gedachtegangen brengen.

Een keuze uit ander werk van Toon Tellegen met als thema verdriet en eenzaamheid.

In Gefeliciteerd staan de feestelijke verhalen over jarig zijn, cadeaus krijgen en feestvieren bij elkaar.

De stoftor woont op de maan. Niemand weet van zijn bestaan. Ver weg ziet hij alle andere dieren. Op een dag roept hij zomaar door een toeter: "Het spijt me!' De dieren horen hem en elk van hen denkt dat die woorden voor hem zijn bestemd. De neushoorn denkt dat het nijlpaard het zei toen die op zijn tenen trapte, de beer gelooft dat hij het net zélf zei toen hij alle taarten had opgegeten, en de eendagsvlieg kijkt omhoog: "Bent u het die heeft bepaald dat ik maar één dag heb?' Terwijl de woelrat vindt dat spijt nergens voor nodig is, net als kiespijn, jeuk en koude voeten, overweegt de stoftor te roepen: "Het spijt me dat ik heb geroepen dat het me spijt.'

Camille woont, als zoon van een tuinman, in de negentiende eeuw op een landgoed bij Parijs. Hij vertelt dat de schilder Caillebotte hem wil schilderen. Maar wie is die man? Prentenboek met collageachtige kleurenillustraties. Vanaf ca. 6 jaar.

Fantasievolle verhalen over een bijzondere dierensamenleving, waar dingen gebeuren die ook in de mensenwereld kunnen voorkomen. Selectie van Mance Post uit de eerdere dierenverhalen van Toon Tellegen; het titelverhaal is speciaal voor deze uitgave geschreven. Vanaf ca. 10 jaar

»Ich bin der Frosch!« Der Frosch sitzt auf dem Seerosenblatt vor seinem Haus und patscht mit den Füßen im glitzernden Wasser. Ein Ständchen für meine Tierfreunde, das wäre doch schön, denkt er sich und legt los. Er quakt mit dem Herzen und so gefühlvoll, dass es ihm die Kehle zuschnürt. Aber wo bleibt der Applaus? Wieso seufzt es aus dem Schilf? Ist es möglich, dass die Tiere sein Quaken nicht genießen? In den Niederlanden längst Kult und millionenfach verkauft, jetzt erstmals auf Deutsch: Liebevoll, lustig und lebensklug erzählt der Familiendoktor und Autor Toon Tellegen von den Unsicherheiten und Seelenqualen, die uns alle beschäftigen – und hat stets einen optimistischen Lösungsvorschlag. Denn Tiere sind oft klüger als wir Menschen.