Stanislav Komárek (překladatel) Książki

Ač obyvatelé černého domečku, který kdysi zakoupil krejčí Vodrážka, žijí v dramaticky proměnlivém dvacátém století, všemožné společenské zvraty se jich dotýkají jen okrajově. Domeček se jim po generace stává středem vesmíru, jako by nad nimi měl jakousi tajemnou moc… Hlavním tématem knihy však není ani tak rodina či společenský vývoj, ale především skryté aspekty každodennosti, způsob, jakým se navazují osudová vlákénka. I když se obyčejný život na malém jihočeském městečku během sta let vlastně téměř nezměnil, v autorově podání, obohaceném o historické a etymologické výklady či esejisticky laděné postřehy, se proměňuje v napínavý příběh, zajímavější než kdejaká událost „světová“.

Podtitul: Druhá kniha esejů o přírodě a společnosti. - Tomu, kdo četl Sto esejů o přírodě a společnosti, není třeba autora představovat. Pro ostatní uveďme, že je biologem, daleko překračujícím rámec svého oboru. Zaujme svým vhledem do různých kultur, bohatstvím námětů, stejně jako interpretací pozorovaných jevů. O tématech vypovídají i názvy některých esejů: Anatomie nemravnosti, Po větru, Vládcové kosmu, Proces dorozumívání, Sluje zapomnění, Mimo vědomí, Jméno a číslo šelmy, Být naklonován, Quod licet Iovi, Moc, nemoc a normalita, Pravda nás osvobodí, ...

Vzdělání, humor, rýmované hádanky i interaktivní úkoly najdou děti v leporelu určeném pro nejmladší fanoušky všeho, co má kola. Jen si to představte: Kolik existuje vozidel! Auta osobní i nákladní, moderní i veterány, obytný přívěs i přepravník pro koně, jeřáb, bagr, autobus, popelářský vůz, sněžný pluh, kombajn a mnoho, mnoho dalších. Auta jedou po dálnici, závodí na rallye, stojí v zácpě i na patrovém parkovišti. Jiná vozidla pracují na poli a na stavbě nebo odklízejí sníh. Jsou velká, hlučná, složitá, rychlá, silná, někdy fascinující, jindy trochu děsivá. Nezřídka si je děti představují jako živé bytosti, které se usmívají, diví, rmoutí nebo zlobí. Děti si o nich mohou povídat a popisovat, jakou činnost autíčka vykonávají a co vyjadřují jejich výrazy. Povídání o situacích, dojmech a jejich příčinách pomáhá při rozvíjení řeči, podněcuje představivost, učí empatii a cvičí schopnost kreativního řešení problémů.

Práce O původu druhů, nejznámější dílo významného anglického přírodovědce 19. století Charlese Darwina, představuje základní kámen moderní biologie. Právě v této práci totiž Darwin popisuje fenomén evoluce a s rozvahou argumentuje proti názoru, že všechny živé organismy byly stvořeny Bohem takové, jaké je známe dnes

TO NIE JEST CYKL OPOWIADAŃ, TO CAŁY ŚWIAT! Wielopoziomowa proza Andrzeja Sapkowskiego zachwyci każdego. Każdy znajdzie tu coś dla siebie: wyszukany archaiczny świat, brawurową przygodę, humor, szaloną miłość, meandry przeznaczenia, a także erudycyjną rewizję wielu kulturowych schematów, wspaniały język i wyobraźnię. Z przynależnych konwencji fantasy potworów, duchów, elfów, gnomów i ingerencji tajnych mocy wyciska Sapkowski tyle, ile Umberto Eco z kryminału w Imieniu róży. „Andrzej Sapkowski jest pisarzem formatu Tolkiena, choć odeń różnym, bo zdecydowanie bliższym współczesności i obdarzony gorętszym słowiańskim temperamentem. Czytając Sapkowskiego, jesteśmy zarazem gdzieś w świecie Tolkiena, na seansie u przeinaczonego Disneya, w średniowieczu, u Sienkiewiczowskiego Zagłoby, na seminarium ekonomicznym, w krainie ponurych pogańskich obrzędów, w przemalowanej na baśniową scenerii z czarnego kryminału”. Polityka

Historie Českého a Polského Těšína v obrazech

Jesienne Ekwinokcjum tegoż dziwnego roku przyniosło rozmaite znaki na niebie i na ziemi, które jakoweś klęski niechybnie zwiastowały. Tuż przed północą zerwała się straszliwa zawierucha, zadął potępieńczy wicher, a pędzone po niebie chmury przybrały fantastyczne kształty, wśród których najczęściej powtarzały się sylwetki galopujących koni i jednorożców. Lelki dzikimi głosami wyśpiewywały konajączkę, zaskowyczała beann'shie, zwiastunka rychłej i gwałtownej śmierci. A gdy przecwałował Dziki Gon i rozwiały się chmury, ludzie zobaczyli księżyc – malejący, jak zwykle w czas Zrównania. Ale tej nocy księżyc miał barwę krwi. W świątyni bogini Melitele trzy osoby śnią ten sam sen. „Krew na jej twarzy... Tyle krwi...”

Stanislav Komárek se ve svých esejích zamýšlí nad podobnostmi mezi fungováním lidské společnosti a přírodních společenstev – vykresluje nečekané paralely mezi cykličností dějin a pravidelností přírodních cyklů, mezi výskytem romantickým básníků a evolučních inovací, mezi magií a moderní vědou. Především však osvětluje způsob, jakým nazíráme svět náš vezdejší a jak do něj promítáme ustrojení vlastní duše.

Stanislav Komárek v současné době učí filozofii přírodních věd na UK. Ve svém oboru je nejen respektovaným odborníkem, ale má nevšední dar jej také popularizovat. Dokazují to mj. esejistické knihy Pitevní praktikum pro pokročilé (2000) nebo Mír s mloky (2003). V knize Leprosárium se jeho oblast zájmů dále rozšiřuje, autorův kultivovaný styl se myšlenkově tříbí i prohlubuje. Eseje různé délky i zaměření jsou sestaveny do celků a objevují se v nich rozmanitá témata: cestovatelská, politická, biologická, environmentální, psychologická, společenská atd.

Stanislav Komárek se ve svých esejích zamýšlí nad podobnostmi mezi fungováním lidské společnosti a přírodních společenstev – vykresluje nečekané paralely mezi cykličností dějin a pravidelností přírodních cyklů, mezi výskytem romantickým básníků a evolučních inovací, mezi magií a moderní vědou. Především však osvětluje způsob, jakým nazíráme svět náš vezdejší a jak do něj promítáme ustrojení vlastní duše.

Třetí, přepracované vydání knihy pojednává souvislosti přírody a kultury v širokém kontextu – je kulturní proces protikladný přírodnímu, či se jedná mnohem spíše o „pokračování přírody jinými prostředky“? Vychází primárně z koncepcí C. G. Junga a A. Portmanna, které spatřují společný kořen kreativity lidské i přírodní, což je v poměrech evropského myšlení pohled pozoruhodně blízký perspektivě, jak přírodu a společnost vnímala klasická Čína.

Ciri wpatruje się w wypukły relief przedstawiający ogromnego łuskowatego węża. Gad, zwinąwszy się w kształt ósemki, wgryzł się zębiskami we własny ogon. To pradawny wąż Uroboros. Symbolizuje nieskończoność i sam jest nieskończonością. Jest wiecznym odchodzeniem i wiecznym powracaniem. Jest czymś, co nie ma ani początku, ani końca. A to, że Uroboros gryzie swój ogon, oznacza, że koło jest zamknięte. Ciri, córko Pavetty! Wjedź w portal, podążaj drogą wiodącą na spotkanie przeznaczenia! Koło się zamknęło myśli Ciri, zamykając oczy. Jadę, Geralt! Nie zostawię cię samego! Coś się kończy, coś się zaczyna. W każdym momencie czasu kryje się wieczność.

Trzeci tom po Krwi elfów i Czasie pogardy sagi o wiedźminie - mistrzu miecza i fachowcu czarodziejstwa strzegącym moralnej i biologicznej równowagi w czarownym świecie fantasy. Cztery królestwa ogarnia wojenne szaleństwo. Piękna Filippa Eilhardt powołuje tajną lożę czarodziejek. Wiedźmina dręczą sny.

Rok nastał Pański 1427. Pamiętacie co przyniósł? Wiosną wonczas, ogłosił papież Marcin V bullę Salvatoris omnium, w której konieczność kolejnej krucjaty przeciw Czechom kacerzom proklamował. W miejsce Orsiniego, który leciwy był i haniebnie nieudolny, obwołał papa Marcin kardynałem i legatem Henryka Beauforta. Beaufort aktywnie bardzo sprawy się ujął. Wnet krucjatę postanowiono, która mieczem i ogniem husyckich apostatów pokarać miała. Gorące, skwarne było lato roku 1427. A co, pytacie na to Boży bojownicy? Cóż, kontynuują oni swoją misję. Po rejzach ich oddziałów pozostają jeno zgliszcza i trupy. Reynevan, medyk z wykształcenia i powołania, bierze udział w krwawych bitwach. Jest wielokrotnie brany w niewolę, ale ze wszystkich opresji wychodzi cało. Z zadziwiającą gorliwością nastają na niego wszyscy: i Inkwizycja, i złowrogi Pomurnik, i pospolici raubritterzy, których nikt nie przekona, że Reynevan nie miał nic wspólnego z napadem na wiozącego znaczną sumę pieniędzy poborcę podatków. A także wyjątkowo nań zawzięty Jan von Biberstein, pan na zamku Stolz, obwiniający Reynevana o zniewolenie jego córki. Pan Jan obiecuje, że napcha gwałciciela prochem i wystrzeli w powietrze. U boku Bożych bojowników Reynevan walczy za prawdziwą wiarę, mści się za doznane krzywdy, i odnajduje wreszcie miłość swego życia.

Koniec świata w Roku Pańskim 1420 nie nastąpił. Nie nastały Dni Kary i Pomsty poprzedzające nadejście Królestwa Bożego. Nie został, choć skończyło się lat tysiąc, z więzienia swego uwolniony Szatan i nie wyszedł, by omamić narody z czterech narożników Ziemi. Nie zginęli wszyscy grzesznicy świata i przeciwnicy Boga od miecza, ognia, głodu, gradu, od kłów bestii, od żądeł skorpionów i jadu węży. Świat nie zginął i nie spłonął. Przynajmniej nie cały. Ale i tak było wesoło. Zwłaszcza Reinmarowi z Bielawy, zwanemu także Reynevanem, zielarzowi i uczonemu medykowi, spokrewnionemu z wieloma możnymi ówczesnego świata. Młodzieniec ów, zakochawszy się w pięknej i obdarzonej temperamentem żonie śląskiego rycerza, przeżywa niezapomniane chwile miłosnych uniesień. Do czasu, kiedy wyłamując drzwi, wdzierają się do komnaty krewniacy zdradzanego małżonka. I w tym momencie Reynevanowi przestaje być wesoło. Komentując Reynevanową skłonność do zakochiwania się, Zawisza Czarny, "rycerz bez skazy i zmazy", stwierdził: "Oj, nie umrzesz ty, chłopaczku, śmiercią naturalną!" Zawiszę, wziętego do niewoli, wkrótce ścieli Turcy. A co z Reynevanem? Przed nami jeszcze dwa tomy trylogii.

Letadla osobní i nákladní, kluzáky, stíhačky, aerotaxi, helikoptéry, motorová rogala. Letouny moderní i historické, sportovní i záchranné, drony, vzducholodě, balony a další, občas udivující létající stroje. Nebeské dálnice jsou dnes již přeplněné, stejně jako ty pozemské. Ale co to? Pozor! Trasy ptačích přeletů -prosím, leťte opatrně! Leporelo k prohlížení a čtení cvičí postřeh a vypravěčské schopnosti. Malé děti navštíví letiště, hangár i muzeum aviatiky, podívají se na cvičení vojenského letectva, zažijí letecký den i soutěž leteckých modelů, zaletí si dokonce i do hor a k moři. S letadly se nebudou nudit. Šťastný let! Vzdělání, humor, rýmované hádanky, interaktivní úkoly. Výborná kniha pro nejmladší fanoušky létacích strojů všeho druhu! Leporelo je určeno dětem od 4 let.

Krótko po południu bombardy zamilkły. Blidy i trebusze przestały miotać pociski. Rozległ się grzmiący sygnał trąb. Załopotaly rozwinięte sztandary i proporce. Rozbrzmiał bojowy wrzask. Pięć tysięcy taborytów runęło do szturmu na Plauen. Po dwóch godzinach było po wszystkim. Sforsowano po drabinach mury, rozwalono taranami bramy. Zgnieciono opór, obrońców wycięto w pień. Pardonu nie dawano. W trzeciej godzinie zdobyto zamek, wszyscy obrońcy poszli pod nóż. Krótko potem padł klasztor dominikański, ostatni punkt oporu. I wtedy zaczęła się rzeź.

Świat Ciri i wiedźmina ogarniają płomienie. Nastał zapowiadany przez Ithlinne czas miecza i topora. Czas pogardy. A w czasach pogardy na powierzchnię wypełzają Szczury. Szczury atakujące po szczurzemu, cicho, zdradziecko i okrutnie. Szczury uwielbiające dobrą zabawę i zabijanie. Maruderzy z rozbitych armii, zabłąkane dzieciaki, wyrzutki, dziwna zbieranina stworzona przez wojnę i na wojennym nieszczęściu żerująca. Ludzie, którzy wszystko przeżyli, wszystko utracili, którym śmierć już niestraszna. Solidarni w biedzie i nieszczęściu, dla obcych mający zaś tylko to, czego sami od pogrążającego się w chaosie świata zaznali. Pogardę.

Konstruując przewrotne i wzruszające opowieści, zebrane w dwóch tomach - "Ostatnie życzenie" i "Miecz przeznaczenia", Sapkowski gromadził plejadę niezwykłych bohaterów, rysował mapę zwaśnionych królestw, krzyżujących się namiętności i interesów. Prawdziwa walka o kształt i losy tego świata zaczyna się dopiero teraz - w pierwszym tomie sagi o wiedźminie.

"Oto słowa Proroka: zaprawdę powiadam wam, że nastanie chaos w wielu miejscach i ogień często będzie wybuchał. Sonće rozjaśni się w nocy, a księżyc w ciągu dnia, gwiazdy zaś zaczną̜ spadać. Krew będzie ciec z drzewa, a kamień wyda głos. Dzikie bestie będą atakować, a niewasty brzemienne będą rodzić potwory. I ito sprawdiło się proroctwo i oczom naszym stało się ono widome: niewasty porodziły potwory. Wiedźmini są tymi potworami, heroldami chaosu i zguby."--Page 4 of cover.

Edukacja, humor, rymowane zagadki i interaktywne zadania czekają na dzieci w niezwykłym leporelu, które jest przeznaczone nie tylko dla najmłodszych miłośników pociągów! Dzieci poznają pociągi osobowe i towarowe, lokomotywy i drezyny, lokalne linie kolejowe oraz superszybkie ekspresy. Polska parowozik BS 80, znany jako Béeska, przedstawi wszystkie te pojazdy. Leporelo do przeglądania i czytania rozwija spostrzegawczość i umiejętności narracyjne, budzi zainteresowanie otaczającym światem i pomaga spędzać czas w sposób zabawny i twórczy. Tak więc, wsiadajcie! Pociąg odjeżdża!

Oto nowy Sapkowski i nowy wiedźmin. Mistrz polskiej fantastyki znowu zaskakuje. „Sezon burz” nie opowiada bowiem o młodzieńczych latach białowłosego zabójcy potworów ani o jego losach po śmierci/nieśmierci kończącej ostatni tom sagi. „Nigdy nie mów nigdy!” W powieści pojawiają się osoby doskonale czytelnikom znane, jak wierny druh Geralta – bard i poeta Jaskier – oraz jego ukochana, zwodnicza czarodziejka Yennefer, ale na scenę wkraczają też dosłownie i w przenośni postaci z zupełnie innych bajek. Ludzie, nieludzie i magiczną sztuką wyhodowane bestie. Opowieść zaczyna się wedle reguł gatunku: od trzęsienia ziemi, a potem napięcie rośnie. Wiedźmin stacza morderczą walkę z drapieżnikiem, który żyje tylko po to, żeby zabijać, wdaje się w bójkę z rosłymi, niezbyt sympatycznymi strażniczkami miejskimi, staje przed sądem, traci swe słynne miecze i przeżywa burzliwy romans z rudowłosą pięknością, zwaną Koral. A w tle toczą się królewskie i czarodziejskie intrygi. Pobrzmiewają pioruny i szaleją burze. I tak przez 404 strony porywającej lektury. WIEDŹMIN. SEZON BURZ to w wiedźmińskiej historii rzecz osobna, nie prapoczątek i nie kontynuacja. Jak pisze Autor: Opowieść trwa. Historia nie kończy się nigdy…

I když se Andrzej Sapkowski proslavil svým geraltovským cyklem, rozhodně se neomezuje pouze na tohoto hrdinu. Tato kniha jej představuje jako autora studie o nejznámější a nejslavnější středověké legendě o králi Artušovi a rytířích Kulatého stolu, v níž se mu úspěšně daří bořit mnohé zažité stereotypy. Na tuto studii mnohé navazuje Sapkowského osobité zpracování části artušovského mýtu v povídce Maladie. Příznivci hororů se mohou začíst do jeho romantických textů Tandaradei!, Muzikanti či Příhoda v Mischief Creeku. Výsledkem autorovy fascinace Carrolovou Alenkou v krajině divů (a kočkami) je povídka Zlaté odpoledne. A na závěr to asi nejlepší, povídka V kráteru po bombě, reflexe možného vývoje naší části Evropy po roce 1989. V této povídce, jakož i prakticky ve všem, co Sapkowski kdy napsal, se zračí autorův bytostný odpor k fanatismu a nesnášenlivosti všeho druhu.

Jakub Wędrowycz to przerażający wiekowy ochlapus, wiejski egzorcysta, bimbrownik i kłusownik, porażający otoczenie wyglądem, zapachem i kulturą osobistą a raczej jej brakiem. W towarzystwie równie odrażających kumpli pije, produkuje samogon, wdaje się w awantury oraz wypełniając wolę przodków regularnie likwiduje przedstawicieli wrogiego rodu Bardaków. W postaci Wędrowycza jak w soczewce skupiają się wszelkie możliwe polskie wady, przywary i stereotypy ale jego chamstwo, wieśniactwo, buractwo, brak rozterek i hamulców moralnych oraz bogaty arsenał broni i materiałów wybuchowych zapewniają mu przewagę nad każdym przeciwnikiem. Tyle Wikipiedia, a Wy właśnie trzymacie w ręku najnowszy zbiór doprowadzających do łez, plugawych historii z życia pogromcy Wojsławic i - terenów, gdzie dociera Pekaes z Chełma.

Nadszedł Koniec Świata. A właściwie dwanaście Końców - każdemu wierzącemu według potrzeb. Były katastrofy ekologiczne i naturalne, wojna atomowa, atak kosmitów, zstąpienie Jeźdźców i wiele innych wersji Apokalipsy. Nieliczni sprawiedliwi szczęśliwcy trafili do swoich Rajów. Reszta ludzkości zdana jest sama na siebie i walczy o przetrwanie w świecie przepełnionym chaosem. Lars Bergerson jest jednym z tych, którzy radzą sobie świetnie. Jest Grabieżcą - człowiekiem, który potrafi podróżować pomiędzy wymiarami, wchodzić do Rajów i wynosić z nich wyjątkowo cenne przedmioty, zwane pryzami. Jest silny, niezależny i samowystarczalny. Nikogo nie potrzebuje, za nikogo nie jest odpowiedzialny. Do czasu, gdy na jego drodze staje Miriam- wychowana w sekcie, bezbrzeżnie naiwna, uroczo bezradna. W kłopotach, jakie ściągnie na głowę Larsa nie ma jednak nic uroczego.

Kiedy życie Larsa Bergensona, bezwzględnego Grabieżcy, zamienia się w dymiące zgliszcza nie pozostaje mu nic innego, jak ruszyć na p�łnoc. Droga wiedzie go do Wyroczni i Drzewa, kt�re w tajemny spos�b, nieustępliwie go przyzywa i nieustannie wpływa na jego życie. Za sobą Berg ?Końska Czaszka? pozostawia wielu potężnych wrog�w, kt�rzy gotowi są na wiele, byle tylko mu zaszkodzić. Wszystkie istoty, kt�re spotka po drodze, potwory, z kt�rymi będzie musiał się zmierzyć wystawią na pr�bę jego siłę i wiarę w samego siebie. Grabieżca wyrusza w podr�ż aby się zmienić... podobno podr�ż sama w sobie jest celem... nie ważny jest jej wynik końcowy... Lubimy czytać To dobra proza ? wciągająca, misterna, dowcipna, a przede wszystkim inteligentna i poruszająca. W zasadzie to książka idealna. Jakub Winiarski, pisarz i redaktor naczelny Nowej Fantastyki?

Lwów, maj 1939 roku. W strasznych męczarniach ginie mały chłopiec. Wieść o rytualnym mordzie dokonanym przez Żydów obiega miasto. Wybucha panika. Czyje dziecko będzie następne? Całe miasto liczy na komisarza Edwarda Popielskiego. Jednak komisarz nie chce poprowadzić sprawy. Nie tym razem. Widmo zbliżającej się wojny i paraliżujący strach rządzą Lwowem, tylko jego przestępczy świat wciąż żyje według starych reguł. Każdy zna tu Popielskiego, który działa wyłącznie nocą. Nikt nie chce z nim współpracować. Nikt nie chce mu się narazić. Miasto przesiąknięte zbrodnią przesłonił cień Erynii bogiń zemsty.

AFGANISTAN - tutaj od wieków ścierały się krwawo armie kolejnych władców dążących do władzy nad światem. Tu walczyli i ginęli najeźdźcy z Macedonii, Wielkiej Brytanii i Rosji. A umierających obserwowały z ukrycia zimne oczy z czarną, pionową źrenicą. Oczy złotej żmii, która jest i której nie ma. ŻMIJA to nowy świat, to zupełnie nowa formuła literacka, zadziwiające połączenie fantasy i realistycznej powieści wojennej... ŻMIJA jest piękna i złowroga... AFGANISTAN, SIÓDMY ROK PANOWANIAAleksandra Wielkiego. W zapomnianej przez bogów krainieginą najdzielniejsi synowie Macedonii.ALEKSANDROS HO TRITOS HO MAKEDON27 LIPCA 1880. W trakcie drugiej wojny angielsko-afgańskiej, 66. pułk piechoty traci w bitwie pod Maiwandem 64 procent swego stanu. GOD SAVE THE QUEEN!15 LUTEGO 1989. Kres sowieckiej interwencji w Afganistanie.Zginęło ponad 13 tysięcy żołnierzy ZSRR. DA ZDRAWSTWUJET SOWIETSKIJ SOJUZ! ROK 2009. Znowu tu są. Nie szurawi i nie Amerykanie.To jacyś inni, zesłani przez szajtana niewierniOby wygubił ich Allah. LA ILAHA ILL-ALLAH...

Cesta, z níž není návratu Zběhlému čaroději Fregenalovi se za pomoci černé magie podařilo stvořit nestvůru zvanou kostěj. Spolu s ní a s ozbrojenou bandou vranů, bobolaků, elfů i lidí terorizuje kraj pod horami Amell. Bránícím se vesničanům přijíždí na pomoc druidka Visenna, k níž se cestou přidává i bojovník Korin. Svedla tuto nesourodou dvojici dohromady náhoda, či snad nepředvídatelný osud? Zrada Zaklínačská Škola vlka musí poslat trojici svých žáků na výměnu do konkurenční Školy kočky. Volba padá na Geraltova přítele Gwelda, zatímco Geralt má projít náročnou Zkouškou lesních očí. Ve stejné době král Radovit, který obě školy doposud podporoval, podléhá našeptávání svých rádců, naléhání druidů i svým obavám z rostoucí síly zaklínačů, a na základě křivého obvinění na ně připravuje smrtící léčku...

Survival – bushcraft v podmínkách střední Evropy je příručka pro ty, kdo mají chuť poznávat přírodu a naučit se, jak si poradit v terénu. Sdílením svých zkušeností autor pomáhá vybrat si patřičné vybavení i zásoby a navíc radí, jak se zachovat v krizových situacích. Odpovídá také na řadu zvídavých otázek a vyvrací nejeden mýtus. Každé survivalové dobrodružství bude od nynějška snadnější, a především bezpečnější!

Stanislav Komárek, geboren 1958 in Böhmen, studierte Biologie in Prag. Die Jahre 1983 bis 1990 verbrachte er im Wiener Exil und auf zahlreichen Reisen durch Europa, in den Nahen und Mittleren Osten, in die USA und nach China. Seit 1990 lehrt er Philosophie, Geschichte der Naturwissenschaften und Kulturanthropologie an der Prager Karls-Universität. «Kaplans Traum» war – nach naturkundlichen und kulturgeschichtlichen Veröffentlichungen sowie einigen Lyrikbänden – Stanislav Komáreks erster Roman.

Tato knížka představuje souborné vydání básní Stanislava Komárka, vzniklých v letech 1975-1999. Stanislav Komárek, nar. 1958 v Jindřichově Hradci, studoval biologii na UK v Praze, v letech 1983-90 v exilu je Vídni (Naturhistorické muzeum, Ministerstvo zemědělství, Vídeňská univerzita), po návratu se Zdeňkem Neubauerem spoluzakládal Katedru filosofie a dějin přírodních věd na Přírodovědecké fakultě UK Praha, tam působí dosud. Je autorem celé řady knih naučných, esejistických i beletristických, v r. 2006 získal cena Toma Stopparda za esejistiku.

V patnácti kapitolách autoři popisují přípravu stomatologického istrumentária používané v běžné stomatologické praxi. Kapitoly jsou rozděleny podle jednotlivých pracovních výkonů: stomatologické vyšetření, amalgámová výplň, kompozitní výplň, pečetění fisur a jamek, preparace a otisky ve fixní protetice, endodontické ošetření, plastická dostavba s kořenovým čepem, jednoduchá extrakce zubu, komplikovaná extrakce zubu, parodontologické vyšetření, hygienická fáze ošetření parodontu, supragingivální a subgingivální scaling a kyretáž parodontálního chobotu, chirurgický zákrok na parodontu. Poslední kapitola je věnována údržbě stomatologického instrumentária. Publikace je doplněna doporučenou literaturou.

Stanislav Komárek se ve svých esejích zamýšlí nad podobnostmi mezi fungováním lidské společnosti a přírodních společenstev – vykresluje nečekané paralely mezi cykličností dějin a pravidelností přírodních cyklů, mezi výskytem romantickým básníků a evolučních inovací, mezi magií a moderní vědou. Především však osvětluje způsob, jakým nazíráme svět náš vezdejší a jak do něj promítáme ustrojení vlastní duše.