Jean Amsler Książki

Książka, otoczona niegdyś atmosferą skandalu, będąca obiektem nienawistnych napaści, a jednocześnie wydawana w milionach egzemplarzy na całym świecie, nagradzana, przeniesiona na ekran przez Volkera Schloendorffa, wszechstronnie analizowana i komentowana - jest powieścią uznaną za najważniejsze dzieło powojennej literatury niemieckiej. Na historyczne wydarzenia: wybuch II wojny światowej, zajęcie Gdańska przez Armię Czerwoną, exodus Niemców z miasta, Grass patrzy oczami swojego niezwykłego bohatera, Oskara Matzeratha, chłopca, który w wieku 3 lat przestał rosnąć i odtąd swoje uczucia wyraża jedynie za pomocą zabawki - małego blaszanego bębenka.

Akcja opowiadania rozgrywa się w 1647 roku w pobliżu Osnabrücku, gdzie negocjowane są warunki pokoju, który przeszedł do historii jako pokój westfalski. Tematem jest fikcyjne spotkanie siedemnastu niemieckich barokowych poetów i pisarzy, którzy zostali przedstawieni rzeczywistymi imionami i dziełami, ale autor wzbogacił ich o cechy charakteru, poglądy i sposoby działania, tworząc pełne, oryginalne postacie literackie. Poeci odczytują swoje utwory, a w dyskusjach poruszają problemy poetologiczne oraz osobiste spory i animozje. Ostatecznie jednak dominuje temat wojny oraz pytanie, w jakim stopniu literatura — jako jedynie „piękne złudzenie” — może, a może nawet powinna, angażować się w realną politykę. Obecni literaci podejmują próbę odpowiedzi na to pytanie. W ten historyczny obraz wpleciony jest lekko ironiczny obraz znanej Grupy 47, która spotkała się dokładnie 300 lat później, tuż po zakończeniu wojny, która była dla Niemiec i Europy jeszcze bardziej niszczycielska niż wojna trzydziestoletnia. Grass ponownie demonstruje swoją wirtuozerię w parodii i parafrazie, a także umiejętność tworzenia atrakcyjnych dla czytelnika, humorystyczno-poważnych gier z fatalnymi wydarzeniami historii. Dzięki niekończącej się pomysłowości fabularnej oraz wyjątkowej znajomości realiów epoki, Günter Grass przedstawia tak żywy, plastyczny i wiarygodny obraz barokowego okresu, że trudno znaleźć mu odpowiednik w niemieckiej literaturze powojennej.