Jean Amsler Książki

Meet Oskar Matzerath, "the eternal three-year-old drummer." On his third birthday, Oskar decides he will never grow up or become a politician or grocer, remaining physically the same for years while clinging to his drum. This story unfolds in Danzig, a city on the Polish-German border, where Oskar, a twisted puer aeternis, possesses a scream that can shatter glass. First published in 1959, the narrative depicts the Nazi era, revealing a world filled with corrupt politicians and brutal grocers. Oskar's experiences include witnessing the burning of a synagogue, where a grocer takes the opportunity to warm himself over the flames. As Oskar matures (but not in stature), the portents of war escalate into conflict, with Danzig becoming a battleground between Poles and Germans in 1939. Throughout his life, Oskar embarks on various adventures: joining traveling musicians, leading anarchists, falling in love, and becoming a recording artist. Ultimately, he is convicted of murder and confined to a mental hospital. The story employs savage comedy and magical realism to explore the madness of war and the darkness within humanity that enables such horrors. Grass's humor is sharp, evoking both laughter and pain, making this novel a significant contribution to the literature of World War II.

Akcja opowiadania rozgrywa się w 1647 roku w pobliżu Osnabrücku, gdzie negocjowane są warunki pokoju, który przeszedł do historii jako pokój westfalski. Tematem jest fikcyjne spotkanie siedemnastu niemieckich barokowych poetów i pisarzy, którzy zostali przedstawieni rzeczywistymi imionami i dziełami, ale autor wzbogacił ich o cechy charakteru, poglądy i sposoby działania, tworząc pełne, oryginalne postacie literackie. Poeci odczytują swoje utwory, a w dyskusjach poruszają problemy poetologiczne oraz osobiste spory i animozje. Ostatecznie jednak dominuje temat wojny oraz pytanie, w jakim stopniu literatura — jako jedynie „piękne złudzenie” — może, a może nawet powinna, angażować się w realną politykę. Obecni literaci podejmują próbę odpowiedzi na to pytanie. W ten historyczny obraz wpleciony jest lekko ironiczny obraz znanej Grupy 47, która spotkała się dokładnie 300 lat później, tuż po zakończeniu wojny, która była dla Niemiec i Europy jeszcze bardziej niszczycielska niż wojna trzydziestoletnia. Grass ponownie demonstruje swoją wirtuozerię w parodii i parafrazie, a także umiejętność tworzenia atrakcyjnych dla czytelnika, humorystyczno-poważnych gier z fatalnymi wydarzeniami historii. Dzięki niekończącej się pomysłowości fabularnej oraz wyjątkowej znajomości realiów epoki, Günter Grass przedstawia tak żywy, plastyczny i wiarygodny obraz barokowego okresu, że trudno znaleźć mu odpowiednik w niemieckiej literaturze powojennej.