Anneke Hohmann Książki

Mari ist neun, aufgeweckt, neugierig und Tochter in einer zufriedenen, glücklichen Familie. Frau Panacek ist siebzig, etwas wirr, aber trotzdem wach und manchmal sogar frech. Sie lebt in einem Heim, in das ihr Schwiegersohn sie abgeschoben hat, um bei der Führung des familieneigenen Fischgeschäfts freie Hand zu haben. Mari wird auf Frau Panacek aufmerksam, weil sie zwei verschiedene Strümpfe trägt, darunter einen roten. "Rot hält warm", sagt Frau Panacek. Als Frau Panacek aus dem Heim ausreißt, nimmt Mari ihre so aufgeschlossenen Eltern beim Wort, und bringt die alte Frau einfach mit nach Hause. Haben die Eltern nicht immer gesagt, man müsse auch für die anderen da sein? Nun, ganz so hatten sie es nicht gemeint, doch nach anfänglichen Ängsten und Unsicherheiten erkennen Maris Eltern, daß sie Einsatz zeigen müssen.

Denk je ook wel eens dat jij de enige bent die soms helemaal geen zin heeft om te eten of die 's nachts bang is in het donker? Dat is echt niet zo, de meeste andere kinderen hebben dat ook!

In het donkere sparrenbos woonden de Rotstrollen. Ze hadden weinig te zeggen en nooit iets te vragen. Ze wisten niet wat lachen was en huilen. Nu niet meer, maar vroeger wel. Toen hadden ze in hun sparrenbos gelukkig geleefd, tot het kwaad uit het zuiden kwam. Een enkele keer werd er een trollenkind geboren dat anders was dan alle anderen en telkens vragen stelde. Zo'n kind was Palle. Maar toen niemand hem antwoord gaf, trok hij alleen op onderzoek uit. Over de grens van zijn land, naar het verboden meer. Dat was het begin van zijn tocht, die nog heel lang zou duren… Dit is een bijzonder verhaal, dat zich als een sprookje laat lezen en dat, zoals alle sprookjes, een diepere betekenis heeft.

Ed en zijn zusjes gaan verhuizen. Ze hebben veel oud speelgoed. Moeder vindt het rommel. Ze moeten het weggooien. Maar ze maken een plan om het speelgoed te redden. A5, C8.