Franca Cavagnoli Książki

"Questo libro nasce dal desiderio di condividere le mie riflessioni ed esperienze nel campo della traduzione e del suo insegnamento in corsi e workshop. La traduzione è, in quanto esperienza, riflessione. È prima di tutto un fare esperienza dell'opera da tradurre e nello stesso tempo della lingua in cui quell'opera è scritta e della cultura in cui è germinata. E subito dopo è un fare esperienza della lingua madre e della propria cultura, che deve accogliere, vincendo ogni possibile resistenza, la diversità linguistica e culturale del romanzo o del racconto da tradurre. [...] Il percorso proposto in queste pagine è di graduale difficoltà ed è stato pensato in primo luogo per i lettori forti, per chi ha una viva curiosità per la lettura ed è desideroso di accostarsi alla traduzione e di entrare nella sua officina. Ne può trarre inoltre beneficio chi studia traduzione, ma frequenta corsi di laurea in cui ci si limita a impartire nozioni teoriche e non si lavora concretamente sui testi. Infine mi auguro possa essere di stimolo al recensore che volesse avere qualche spunto in più per valutare la bontà di una traduzione."

Adah's desire to write is pitted against the forces of an egotistical and unfeeling husband and a largely indifferent white society.

Najsłynniejsze dzieło noblistki Toni Morrison w nowym tłumaczeniu Kai Gucio. Nagrodzona Pulitzerem powieść arcydzieło, która zmieniła amerykańską literaturę. Osiemnaście lat temu Sethe udało się uciec i od tego czasu nie jest już niewolnicą. Mieszka w Ohio wraz z córką Denver oraz teściową. Nie czuje się jednak wolna. Wciąż dręczą ją wspomnienia z poprzedniego życia, a jej dom nawiedza duch utraconego dziecka. To bezimienna córka Sethe, na której grobie wyryto tylko jedno słowo: Umiłowana. Toni Morrison w mistrzowski sposób utrwaliła w literaturze niewyobrażalne doświadczenie niewolnictwa, które odebrało życie milionom istnień. A jednocześnie z czułością oraz nadzieją pokazuje, że zrozumienie i wybaczenie to jedyne sposoby, aby historia się nie powtórzyła.

Zawiedziony beznadzieją życia w Afryce dwudziestokilkuletni Jonh ucieka do Londynu. Przyjeżdża z nadzieją na odnalezienie własnego miejsca i pomysłu na przyszłość. Poszukujewolności od toksycznych relacji w Cape Town. Paradoksalnie, zatrudnia się w wielkiej korporacji IBM, wyspecjalizowanej w doskonałym formatowaniu zatrudnionych osób. Wciśnięty w sztywny garnitur, sprzedaje się, by płacić za namiastki miłości. Wykorzystując kolejne kobiety, stacza się na dno upokorzenia. Jedyny ratunek znajduje w literaturze. Musi pisać, by odzyskać szacunek do samego siebie. Młodość to kolejna, po Chłopięcych latach, powieść o charakterze autobiograficznym. Wyjątkowa na tle całej twórczości noblisty, bo pierwsza, która odsłania zwykle przemilczane tematy młodości bardzo intymne, wstydliwe.

"They shoot the white girl first. With the rest they can take their time.” This chilling opening sets the stage for a narrative steeped in violence and its roots within an all-black small town in rural Oklahoma. In her first novel after receiving the Nobel Prize for Literature, Toni Morrison delivers a powerful exploration of a community's tumultuous history. The story unfolds in 1976, as nine men from Ruby, a town of 360 residents, attack the nearby Convent and its women, defending their "one all-black town worth the pain." Tracing Ruby's origins from 1890 to the day of the assault, the narrative delves into the complexities of a people acutely aware of their past and the looming threat of external evil. Founded by descendants of freed slaves, Ruby embodies a patriarchal society steeped in righteousness and fear. Meanwhile, a group of women seeking refuge from despair has formed just seventeen miles away. The assault on the Convent becomes an outlet for the men's pain and rage. Through lyrical prose that resonates with the grandeur of an epic poem, Morrison challenges entrenched beliefs, intertwining folklore, history, and myth in a profound meditation on race, religion, gender, and the enduring impact of a distant past.

The book is structured as a series of loosely connected vignettes. Burroughs stated that the chapters are intended to be read in any order. The reader follows the narration of junkie William Lee, who takes on various aliases, from the U.S. to Mexico, eventually to Tangier and the dreamlike Interzone.The vignettes are drawn from Burroughs' own experiences in these places and his addiction to drugs (heroin, morphine, and while in Tangier, majoun [a strong hashish confection] as well as a German opioid, brand name Eukodol, of which he wrote frequently).[source wiki}