Vít Kazmar Książki

„Kvůli tomu, že člověk prohraje, ještě nutně nepřestává být hrdinou… Může se stát hrdinou porážky. To je podle mě pro Argentinu klíčové: Argentina je evropskou zemí Latinské Ameriky, zemí předurčenou k velikosti, zemí geograficky nejpříhodněji situovanou, s nejbohatšími přírodními zdroji a s veškerým Božím požehnáním… a je to chudá, žalostná a zapomenutá země třetího světa.“ Tak o své domovině uvažuje významný spisovatel Martín Kohan. Ve směru jeho myšlenek se ubírá monografie věnovaná argentinské literatuře a kultuře posledních tří desetiletí, a jak je patrno už z metafory v názvu knihy, toto hledání provázejí paradoxy. Hrdinství v porážce, snění následované deziluzí, touha po velikosti v marasmu malosti, paměť v boji se zapomněním, typičnost na okraji… Autoři sborníku nabízejí svůj pohled na nejvýraznější témata současné argentinské literatury. Obraz literárního světa je uveden kapitolou o složitém politickém vývoji v Argentině na přelomu tisíciletí a doplněn rozhovory o proměnách nakladatelského trhu, o estetice současné generace a o tématu paměti, souvisejícím s traumatem vojenské diktatury.

Jedna z najważniejszych książek ostatniej dekady w Hiszpanii, przez 70 tygodni utrzymywała się na listach bestsellerów. Powieść ukazała się w ponad 30 krajach. Książka Roku 2018 według Magazynu Literackiego Książki! Serial Patria dostępny tylko w HBO i HBO GO Porażający obraz kilkudziesięciu ostatnich lat historii Kraju Basków od połowy lat 80. do 2011 roku stworzony z opowieści o losach członków dwóch baskijskich rodzin. Książka o ludzkim strachu, zniszczonych przyjaźniach i związkach, bezsilności wobec niekontrolowanej spirali terroryzmu, a w końcu także o wybaczeniu. Księga wielkiej narracji, która pozwala zrozumieć to, co wydarzyło się w Kraju Basków, gdy do głosu doszła ETA, która stawia sobie za cel wywalczenie z bronią w ręku niepodległości. Autor nie wnika w istotę konfliktu baskijskiego, nie pokazuje jego korzeni, ukazuje fakty, ale w szerszym kontekście, nie znajdziemy tu wielkiej polityki, lecz ludzi z krwi i kości. Magazyn Literacki Książki Jeśli Chata wuja Toma stała się ostatecznym impulsem dla abolicjonizmu... Jeśli Jeden dzień Iwana Denisowicza uświadomił to, co się działo w ZSRR To z Patrią powinno być podobnie, bo wstrząsa naszymi sumieniami. Nie możemy zapomnieć, że wszystko, co zostało w niej opisane, wydarzyło się naprawdę. I miało miejsce tutaj. Fernando Hernndez, Diario de Navarra Kiedy skończysz ją czytać, będziesz wiedział, że przeczytałeś klasykę. Ignacio Martnez de Pisón

Désespéré, Ted McKay est sur le point de se tirer une balle dans le crâne lorsque, le destin s’en mêlant, un visiteur sonne à sa porte. Et insiste. Puis Ted aperçoit sur son bureau, rédigé de sa propre main, un message on ne peut plus explicite : Ouvre la porte. C’est ta dernière chance. Sauf qu’il ne se souvient absolument pas avoir écrit ces mots. Intrigué, il ouvre à l’inconnu, un certain Justin Lynch. Et ce dernier propose à Ted de maquiller son suicide en meurtre, une offre séduisante qui permettrait d’épargner un peu sa femme et ses filles. Mais qui est vraiment ce Lynch ? Et quelles sont ses conditions ? Mise en abîme impressionnante à la logique implacable et véritable labyrinthe psychologique, L’Opossum rose hisse d’entrée de jeu son auteur aux côtés de John Irving et de Stephen King. Federico Axat manipule avec talent et nous offre ici un véritable page-turner. Marc Fernandez, LCI.

Real and fictional characters, most of them are writers, exchange the role of narrator in this polyphonic novel. They recount contradictory versions of the plot, a series of femicides that began with the energy crisis. The central narrator is a psychiatrist who manipulates the accounts of his friend, an author writing a book titled The Night; and his patient, an advertising executive obsessed with understanding the world through word puzzles. This is a political novel about the financial crisis and socio-political division in Venezuela from 2008 to 2010.