Tuuk Buijtenhuijs Książki

Pierwsza wiadomość przyszła prawie równocześnie do Reutera i AP i była bardzo krótka. Kwiecistość stylu nie pozostawiała żadnych wątpliwości: „Mury siedliska antychrysta wciąż stoją. Zlekceważono moje rozkazy. Na was spoczywa odpowiedzialność. Jedną fiolkę z wirusami przymocowałem do prostego urządzenia wybuchowego, które zostanie zdetonowane dziś o godzinie 15,45 w Lower Hampton w hrabstwie Norfolk. Kierunek wiatru WSW. Jeżeli dziś do północy nie zaczniecie burzyć Mordon, to jutro będę zmuszony rozbić następną fiolkę. W samym środku Londynu. Takiej rzezi jeszcze świat nie widział. Wybór należy do was.”

Lonsdale zuchtte en liep weer naar zijn bureau. 'In de eerste plaats heeft ze een medium geconsulteerd. Een heel bekend medium, geloof ik, onder mensen die hun helderzienden goed kennen. Margaret heeft haar gevraagd Carl op te roepen en het medium kon dat niet. Ze faalde volkomen. Ik vrees dat Margaret hierdoor bewezen acht dat Carl nog leeft. Het is natuurlijk belachelijk, maar u weet hoe vrouwen zijn als ze zich eenmaal iets in het hoofd hebeen gezet. Om de zaak nog erger voor Margaret te maken schijnt ze vlak voor hij naar Genève vertrok ruzie met Carl gehad te hebben. Doorgaans konden ze goed met elkaar opschieten, maar nu hadden ze toevallig ruzie...' Paul Vlaanderen moest toegeven dat het een onplezierige bijkomstigheid was. 'Ik vrees dat mijn zuster volkomen beheerst wordt door haar obsessie,' vervolgde Maurice Lonsdale. 'Zo sterk dat ze belsoten heeft u te raadplegen, meneer Vlaanderen...'