Suzette Hermsen Książki

Over millennials wordt van alles gezegd. We zouden maar verwend zijn. Niet kunnen omgaan met ook maar de kleinste tegenslag. Uber te laat? Huilen. Geen vast contract? Nog meer huilen. Dus gaan we onszelf maar zoeken in Azië, met geld van papa en mama. Toch? Helemaal niet, zeggen journalisten en medemillennials Anouk Kemper, Suzette Hermsen en Lianne Marije Sanders. Zij herkennen hun generatie niet in het aanstellerige beeld dat alsmaar wordt geschetst. Het leven van de millennial is namelijk niet zo ingewikkeld. Sterker nog, dat leven is soms gewoon saai (afvalstoffenheffingbelasting betalen), soms buitengewoon pijnlijk (dood en ander verlies), zo nu en dan fantastisch (seks, vakantie, drugs!), maar meestal gewoon prima (op tijd wakker worden, niemand beledigen). Op komische en schaamteloze wijze beschrijven Anouk ('86), Suzette ('87) en Lianne Marije ('88) hoe zij het doodnormale leven ervaren. Een leven vol prangende vragen als 'zien mensen mijn zweetsnor?' en 'waarom wordt deze man niet hard?' Doorwrochte schets van een generatie? Neu, gewoon een geinig boekie.

En dan ben je dertig. De leeftijd die je tien jaar geleden nog toeschreef aan mensen met rimpels, goedbetaalde banen, en een kind. Of twee. Maar dan ben je het ineens zelf. The Big 3-0. En heb je - behalve de rimpels - geen goedbetaalde baan en al helemaal geen kind of twee. Dan kun je volledig in paniek raken, maar je kunt ook gewoon dit boek lezen. Word je hopelijk een beetje rustiger van. In Lekker Laten Lullen geven Lianne (30) en Suzette (31) een kijkje in hun behoorlijk verschillende levens. Terwijl Suzette (nuchter, zorgeloos, oppervlakkig zo u wilt) over de standaard vraagstukken in het leven struikelt, verdwijnt Lianne (gevoelig, zweverig, piekeraar) steeds dieper in haar burn-out. Een contrast dat haast niet groter kan? Klopt. Vinden wij leuk: want herken je je niet in de één, dan wel in de ander. En met een beetje geluk in allebei. Want Lianne bewijst dat je ook mét burn-out gewoon nog goede grappen kunt maken.