A new expanded edition of Tolkien's most famous, and most important essay, which defined his conception of fantasy as a literary form, and which led to the writing of The Lord of the Rings. Accompanied by a critical study of the history and writing of the text.
Flieger attempts to illuminate the structure of The Silmarillion, allowing the reader to appreciate its broad, overarching design and its careful, painstaking construction.
Set in the expansive territories of Britain's colonies, the narrative explores the lives of characters navigating the complexities of colonialism and identity. It delves into themes of adventure, conflict, and the cultural exchanges that occur in this diverse landscape. The story highlights the struggles and triumphs of individuals as they confront the challenges of their environment and their relationships with one another, providing a rich tapestry of experiences that reflect the historical context of the time.
J. R. R. Tolkien is perhaps best known for The Hobbit and The Lord of the Rings, but it is in The Silmarillion that the true depth of Tolkien's Middle-earth can be understood. The Silmarillion was written before, during, and after Tolkien wrote The Hobbit and The Lord of the Rings. A collection of stories, it provides information alluded to in Tolkien's better known works and, in doing so, turns The Lord of the Rings into much more than a sequel to The Hobbit, making it instead a continuation of the mythology of Middle-earth. Verlyn Flieger's expanded and updated edition of Splintered Light, a classic study of Tolkien's fiction first published in 1983, examines The Silmarillion and The Lord of the Rings in light of Owen Barfield's linguistic theory of the fragmentation of meaning. Flieger demonstrates Tolkien's use of Barfield's concept throughout the fiction, showing how his central image of primary light splintered and refracted acts as a metaphor for the languages, peoples, and history of Middle-earth.
Opowieść o Kullervo” to niepublikowana dotąd fantastyczna historia J.R.R. Tolkiena, której bohater jest jednym z najciemniejszych i najbardziej tragicznych stworzonych przez niego postaci. Kullervo, określany przez Tolkiena jako „nieszczęsny”, dorasta w gospodarstwie wuja Untamo, który zabił jego ojca, porwał matkę i wielokrotnie usiłował go zabić. Młody chłopak, pełen gniewu i goryczy, znajduje jedynie wsparcie u siostry Wanony, a jego losy strzeże czarodziejski pies Musti. Untamo, obawiając się bratanka, sprzedaje go jako służącego kowalowi Asemo, gdzie Kullervo doświadcza kolejnych upokorzeń. W odwecie doprowadza do śmierci żony kowala. Postanawia wrócić do domu, by zemścić się na zabójcy ojca, jednak jego przeznaczenie prowadzi go na mroczną ścieżkę ku tragicznemu finałowi. Tolkien uznał „Opowieść o Kullervo” za zalążek swoich pierwszych legend, a postać Kullervo stała się pierwowzorem Túrina Turambara z „Opowieści o dzieciach Húrina”. Publikacja zawiera rękopis Tolkiena, notatki oraz szkice dotyczące fińskiego eposu „Kalevala”, który był głównym źródłem inspiracji. Verlyn Flieger, znana badaczka twórczości Tolkiena, przedstawia związki tej opowieści z jego innymi dziełami. J.R.R. Tolkien (1892–1973) jest autorem klasycznych powieści, które sprzedały się w milionach egzemplarzy na całym świecie.