Wie versetzt man sich in die eigene Kindheit zurück, wie stellt man die eigene Lebensgeschichte dar? In Kindheitsmuster entwickelt Christa Wolf eine neue Art des autobiographischen Schreibens. Sie erzählt von Nelly Jordan, die in den Jahren zwischen 1933 und 1947 heranwächst und Krieg und Flucht erlebt, aber auch von der erwachsenen Frau, die Jahrzehnte später an einem heißen Sommertag ihre nun polnische Heimatstadt besucht und sich an das Kind erinnert, das sie einmal war.
Einen Sommer auf dem mecklenburgischen Land erlebt die Schriftstellerin Ellen, zusammen mit Familie und Freunden. Der gesellschaftliche Stillstand ist Ende der siebziger Jahre deutlich zu spüren, aber für die Dauer einiger weniger Monate, die in der Erinnerung einmalig und endlos scheinen, entsteht hier eine lebendige Gemeinschaft. Sommerstück ist die Geschichte eines Jahrhundertsommers und zugleich der Abgesang auf eine politische Utopie.
Józef K., oskarżony bez podania zarzutów, to nie żaden skromny urzędnik ani
człowiek bez winy - choć tak się zwykło czytać Proces. Siła, która niszczy
karierę i życie ambitnego bankowca, to - także wbrew tradycyjnej lekturze ani
biurokracja, ani dyktatura. O co tu w takim razie chodzi? By znaleźć własną
odpowiedź, trzeba i warto uważnie czytać arcydzieło Kafki, odkrywając w nim
niewyczerpane bogactwo sensów i bezsensów. W tym wydaniu przydatne w tym celu
szkice dołączyli tłumacz, a także prof. Łukasz Musiał, który za swoją książkę
Kafka. W poszukiwaniu utraconej rzeczywistości otrzymał prestiżową nagrodę
Literatury na Świecie. Świeżej daty przekład Procesu unika filologicznych
pomyłek wcześniejszego i uwzględnia rozdziały zarzucone przez Kafkę. Stara się
też odtwarzać symboliczny charakter tej odrealnionej prozy, ale i jej rzeczowy
język, ironię i humor.
Questo racconto della giornata di una donna sorvegliata dalla polizia segreta, tormentata da dubbi sulla fedeltà anche degli amici più cari, pressata dagli avvenimenti a prendere tremende decisioni, questo racconto di una donna sola di fronte alla propria coscienza somiglia in modo straordinario a Cassandra, altra storia di donna concepita e scritta negli stessi anni in cui andava prendendo forma questo Che cosa resta. In ambedue i testi - fa notare Anita Raja nell'introduzione - il tema centrale è quello di una persona che non riconosce più la propria città, il proprio mondo, le cose e la gente in cui ha creduto, divenute ormai estranee. La grandezza tragica di Cassandra, infatti, sta proprio nel fatto che il suo distacco da Troia e da Priamo, il suo apprendistato al no, è tanto più intenso e sofferto, quanto più essa ha amato la città e il padre, tanto più ha creduto nella loro diversità. Ora, questa tragedia ritorna in Che cosa resta, senza più il velo del mito: adesso Troia è Berlino, è il socialismo, è tutto ciò che Christa Wolf ha amato e in cui ha creduto.
