Josephus Adrianus Sandfort Książki

Wziąć czyjeś życie, które Historia już poznała, ustaliła i zamknęła w ostatecznym kształcie, i zrobić to tak, aby objąć cały jego łuk; więcej, wybrać moment, kiedy człowiek waży je w ręku, docieka wielu rzeczy i wydaje osąd. Marguerite Yourcenar zrealizowała ten zamysł w 1951 roku, wiele lat po pierwszej, zarzuconej próbie napisania powieści o cesarzu Hadrianie. Powstała jedna z najwybitniejszych książek XX wieku, w której głos rzymskiego cesarza brzmi autentycznie, a pisarka znakomicie udokumentowała realia. Hadrian opowiada w długim liście do Marka Aureliusza o swoich rozterkach, poglądach filozoficznych, zamiłowaniu do literatury i sztuki, a także o miłości do Antinousa. To głęboka medytacja nad ludzką naturą, przemijaniem i prawdą Historii. Powieści towarzyszą „Zapiski do ‘Pamiętników Hadriana’” w przekładzie Krystyny Dolatowskiej, w których Yourcenar zdradza swój zamysł i okoliczności powstania powieści oraz tajemnice swej sztuki pisarskiej. Marguerite Yourcenar (1903–1987) była jedną z najwybitniejszych autorek piszących w języku francuskim, pierwszą kobietą w Akademii Francuskiej, erudytką i znawczynią starożytności, która dużo podróżowała. Pamiętniki Hadriana zadedykowała swojej ukochanej G. F., Grace Frick.

Een nieuwe vertaling door J. A. Sandfort van de beroemde Franse editie van Antoine Galland. Met meer dan 200 oude gravures.Dit meesterwerk vol erotiek brengt ons naar het Verre Oosten. Heel lang geleden leefde daar een sultan, die er op zekere dag achter kwam dat zijn vrouw hem bedroog met een ander. Hij trok zijn zwaard en zorgde ervoor dat dit geen tweede keer zou gebeuren. Vervolgens zwoer hij een dure eed, dat hij voor elke volgende nacht een andere vrouw zou kiezen en haar bij het eerste ochtendgloren zou laten doden.Toen viel zijn oog op Sheherazade, de verrukkelijke dochter van de grootvizier. Daar het meisje nog wel wat langer van het leven wilde genieten, bedacht ze een zeer slim plan. Nadat zij zich aan de sultan gegeven had, vertelde ze hem een boeiend verhaal. En omdat dit bij het ochtendgloren nog lang niet uit was, kreeg ze uitstel tot de volgende morgen. Ook toen bleek het verhaal nog niet uit te zijn, en Sheherazade kreeg opnieuw uitstel. Dit ging zo duizend en één nacht door. . .