Mężczyzna wyrusza samochodem w drogę bez powodu i celu. Skręca to w prawo, to w lewo, aż w końcu grzęźnie gdzieś w leśnej głuszy na całkowitym odludziu. Niedługo później robi się ciemno i zaczyna padać śnieg. Ale zamiast szukać pomocy, nierozważnie zapuszcza się w głąb ciemnego lasu. Nieuchronnie się gubi, a kiedy wreszcie – zmarznięty i zmęczony – przystaje, natyka się na świecącą pośród ciemności istotę. Wspaniała, niepokojąca proza.
El protagonista y narrador, Asle, es pintor, viudo y vive en una casa en Dylgja donde anteriormente vivía con su esposa Ales. Ahora vive solo y sus únicos amigos son el vecino Åsleik, un soltero y pescador, y Beyer, un galerista que vive en Bjørgvin, a un par de horas en coche al sur de Dylgja. En el segundo volumen de la Septología, Asle vuelve a mirar el cuadro con las dos líneas que se cruzan. Y piensa en la infancia. En el tiempo en que él y su hermana hicieron el viaje prohibido hacia el fiordo. En el niño vecino que cayó al agua y se ahogó y en Skaldepanden, del que los niños deben cuidarse.