Lucienne Pruijs Książki

Za każdym razem, gdy Selmie śni się okapi, mieszkańcy jej wioski odczuwają lęk, ponieważ sen ten zwiastuje śmierć kogoś z nich w ciągu 24 godzin. Kto i w jakich okolicznościach umrze, pozostaje tajemnicą. Wszyscy starają się przygotować na nadchodzące wydarzenia. Dziesięcioletnia Luiza opowiada o śnie Selmy swojemu przyjacielowi, podczas gdy optyk planuje wyznać jej miłość. Matka Luizy zastanawia się nad odejściem od męża, a Luiza marzy o wielkim świecie. To, co się wydarzy, na zawsze zmieni ich życie. Książka jest pełna humoru i empatii, ukazując siłę przyjaźni, lęk, stratę oraz pułapki codzienności. W niewielkiej wiosce, gdzie społeczność jest sobie bliska, mieszkańcy znają się na wylot, ale wciąż pozostają dla siebie zagadkami. Leky tworzy współczesną baśń o wspólnocie, w której zdarzają się złe rzeczy, ale nikt nie zostaje sam w swoim cierpieniu. Choć nie jest to utopijna kraina, można w niej dostrzec obraz wystarczająco dobrego życia. Opowieść otula ciepłem, a bohaterowie i klimat sprawiają, że czytelnik zakochuje się w tej historii.

Ironiczna i opowiedziana z humorem historia dwóch samotniczek, które niespodziewanie odnajdują coś, czego nie szukały rodzinę. Vera ma pięć lat, kiedy w 1945 roku wraz z matką ucieka z Prus Wschodnich do Starego Kraju, w którym jest nazywana polaczkowym dzieckiem. Przez całe życie czuje się obco w wielkim zimnym domu, a mimo to nie potrafi go opuścić. Sześćdziesiąt lat później u jego drzwi staje nagle siostrzenica Very, Anne, która uciekła z synkiem z modnej hamburskiej dzielnicy Ottensen. Vera i Anne są sobie obce, lecz zarazem wiele je łączy. Ta powieść jest inna w dobrym znaczeniu tego słowa. Nie ma w niej romantycznej aury ani klisz. Pojawiają się za to silne, zdeterminowane postacie. Ta historia długo pobrzmiewa w czytelniku, niczym jęki i skrzypienie w starym ciemnym domu. NDR Buch des Monats Mrz Debiut Hansen o różnicy między tym, co znaczy mieć dom, i tym, co znaczy go nie mieć, szybko stał się