Paweł Kapusta Książki

Wstrząsający reportaż o więziennym życiu z perspektywy strażników. Ludzi, którzy dzień w dzień, przez lata wyjątkowo trudnej służby, pilnują sprawców najokrutniejszych przestępstw. Paweł Kapusta oddaje głos gadom – tak w gwarze więziennej nazywa się klawiszy. Oddziałowi, dowódcy zmian, wychowawcy, dyrektorzy mówią o brudzie tej roboty, już do końca życia pozostającym w psychice. O szokujących zdarzeniach, z którymi muszą się mierzyć niemal każdego dnia. O codziennym kontakcie z bandytami, z którymi na wolności nikt nie chciałby mieć do czynienia. Odwiedzając zakłady karne, prześwietlając oddziały, cele i gabinety, Kapusta szuka dziur w niewydolnym systemie. W systemie, w którym zbrodniarze mają często więcej przywilejów niż pilnujący ich klawisze. W którym pojęcie resocjalizacja stanowi dla osadzonego jedynie sposób uzyskania dodatkowej przepustki. Który – według funkcjonariuszy – w dużej mierze bandytów produkuje, a nie nawraca. Który zaczyna się chwiać. Bo kto chce iść do pracy, w której napięcie sięga zenitu, a pensja bruku? Bohaterowie mówią też wprost: tak, w polskich więzieniach bije się osadzonych. Tak, w polskich więzieniach problemem jest nielegalny kontakt ze skazanymi – przemyt, handel, noszenie grypsów, telefonów komórkowych, alkoholu. Kontakty seksualne strażników z więźniami. Praca operacyjna służb specjalnych, pozwalających bandytom na prowadzenie nielegalnych biznesów zza więziennych murów. Kto powie, że nowa książka Kapusty jest brudna, będzie miał całkowitą rację. Ktoś doda, że jest wulgarna, momentami wręcz obrzydliwa i szokująca – też się nie pomyli. Najważniejsze, że jest prawdziwa. A prawda w niej zawarta ścina momentami z nóg. Druga książka reporterska finalisty Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za książkę „Agonia. Lekarze i pacjenci w stanie krytycznym”.

2240,00 zł (dwa tysiące dwieście czterdzieści złotych, zero groszy) to wynagrodzenie za ponad 80 interwencji w miesiącu, w tym ciężkie wypadki samochodowe, reanimacje i ratowanie osób od śmierci. W Polsce wartość ludzkiego życia wyceniana jest na 14 złotych netto za godzinę. Ratownicy medyczni, lekarze, pielęgniarki i pacjenci opowiadają o rzeczywistości, w której odgrywają marginalne role w systemie, który nieustannie stawia przed nimi wyzwania. Mimo nadludzkiego wysiłku w ratowaniu życia, codziennie muszą zmagać się z systemowymi niedoróbkami, walcząc o minimalizację strat, również ludzkich. Paweł Kapusta dokumentuje absurdalne procedury, które zagrażają pacjentom i lekarzom, a które urzędnicy wyceniają niżej niż dzień pracy w supermarkecie. Lekarze, chronicznie zmęczeni, borykają się z frustracją i często decydują się na wyjazd na Zachód. Reportaże Kapusty ukazują bliskie spotkania z codziennością personelu medycznego, tworząc przejmujący obraz polskiej rzeczywistości szpitalno-ratunkowej, a także bezlitośnie wskazując na systemowe czarne dziury, za które płaci się zdrowiem, a czasem życiem.