Ton H.M. van Schaik Książki

Radboud dichtte tegen het jaar 1000 over de vlucht van de zwaluw, waarvan de mens zo veel kan leren. Alberdingk Thijm schreef in de negentiende eeuw over de blinde organist van de Dom. Slauerhoff vertrouwde, lopend door Utrechts ‘doodse’ straten, een vriend toe wat zijn ideaal was: de huiselijke haard en een paar pantoffels. Geerten Gossaert fokte varkens die hij de namen gaf van zijn politieke tegenstanders. Ronald Giphart laat zijn wilde verhalen vooral spelen in het Utrecht van rond het jaar 2000. In dit boekje komen Utrechtse schrijvers en dichters aan het woord over markante plekken in de stad en worden er adressen bezocht waar die schrijvers hebben gewoond en gewerkt. Dat gebeurt al wandelend door de binnenstad, met aan het slot een uitstapje naar de buitenwijken.

Een kort en rijk geïllustreerd verhaal van het Utrechtse domcomplex: kerk, toren, pandhof en kapittelzaal. Daarbij ligt de nadruk op de gotische dom. Breekpunt in de geschiedenis is de Reformatie in 1580, toen het gebouw in protestantse handen kwam. Het bewogen intermezzo van 1672 en de verwoestende tornado van twee jaar later markeren een andere ingrijpende periode. Imponerend sluitstuk vormt de geschiedenis van de restauraties in de 19de en 20ste eeuw, met de ingebruikneming van de 'nieuwe' dom als bekroning. Korte tussentoneeltjes verlevendigen het verhaal rond kerk en toren, dat ook verrassend in beeld wordt gebracht.