Łowcy Diuny
- 592 strony
- 21 godzin czytania
Pierwsza część dwutomowego zakończenia „Kronik Diuny” Franka Herberta. Otwierają się drzwi, a Duncan Idaho wchodzi na mostek, zaskoczony nowym gwiezdnym krajobrazem. Zauważa Tega przy panelu sterowniczym i pyta, jak się tu znalazł. Teg wyjaśnia, że zagiął przestrzeń, wykorzystując ostrzeżenie Duncana, co wzbudza jego sceptycyzm. Teg stara się skierować rozmowę na inny tor, pytając, czy udało im się wydostać z sieci. Duncan, widząc pustkę wokół, stwierdza, że sytuacja jest zła. Po powrocie do normalnej przestrzeni łowcy znów ich namierzyli. Po zniszczeniu Rakis i planet Tleilaxan przez Dostojne Matrony, galaktyka stoi w obliczu głodu przyprawy. To stwarza szansę dla Kapitularza, gdzie żyją czerwie, oraz dla Murbelli, która tworzy nowe zgromadzenie żeńskie. Jednakże walki z Dostojnymi Matronami i intrygi Gildii Kosmicznej odciągają uwagę od zewnętrznego zagrożenia. Zwycięstwo w nadchodzącym Kralizeku może zapewnić tylko Kwisatz Haderach, którego ghol jest na statku, z którego Sziena i Duncan uciekli. Tymczasem diaboliczni łowcy nieustannie zagrażają ich misji. Frank Herbert byłby dumny z tej kontynuacji swojej wizji. - Dean Koontz.
