Zbiór opowiadań o miłości, na ogół nieszczęśliwej, bo uwikłanej w sprawy polityczne i "socjalistyczne normy współżycia społecznego". Pobrzmiewają tu echa Kafki, lecz także Haška: obaj mistrzowie absurdów i grozy patronują brawurowym narracjom Kundery, który wyciska jednak własne, oryginalne, tragikomiczne piętno na sposobie opowiadania o losach swoich bohaterów.
In one of the finer modern ironies of the life-imitates-art sort, the country that Kundera seemed to be writing about when he talked about Czechoslovakia is, thanks to the latest political redefinitions, no longer precisely there. This kind of disappearance and reappearance is, partly, what Kundera explores in The Book of Laughter and Forgetting . In this polymorphous work -- now a novel, now autobiography, now a philosophical treatise -- Kundera discusses life, music, sex, philosophy, literature and politics in ways that are rarely politically correct, never classifiable but always original, entertaining and definitely brilliant.