@lt;DIV@gt;It all begins in the Stone Age, when a talking fish is caught by a fisherman at the very spot where millennia later Grass's home town, Danzig, will arise. Like the fish, the fisherman is immortal, and down through the ages they move together. As Grass blends his ingredients into a powerful brew, he shows himself at the peak of his linguistic inventiveness. Translated by Ralph Manheim. A Helen and Kurt Wolff Book@lt;br@gt;@lt;/div@gt;
”Auf Weihnachten wünschte ich eine Ratte mir.“ In den Träumen des Erzählers kann das Tier sprechen und zwingt ihm die Vision vom Untergang der Menschheit und der Übernahme der Herrschaft auf Erden durch Ratten auf. Sie allein haben in der von Neutronenbomben getroffenen Stadt Gdansk-Danzig überlebt und bauen dort auf eine Solidarität gegründete neue Zivilisation auf. Gegen diese apokalyptischen Visionen entwickelt der Erzähler seine eigenen Geschichten, teils als Filmskripte für den zum Medienzar avancierten Oskar Matzerath: vom Maler Malskat und der falschen Restauration der 50er Jahre, von den toten Wäldern und der sterbenden Kraft der Märchen und von fünf geliebten Frauen, die sich in der quallenverseuchten Ostsee auf die vergebliche Suche nach Vineta als Ort weiblicher Utopie machen.
Akcja opowiadania rozgrywa się w 1647 roku w pobliżu Osnabrücku, gdzie negocjowane są warunki pokoju, który przeszedł do historii jako pokój westfalski. Tematem jest fikcyjne spotkanie siedemnastu niemieckich barokowych poetów i pisarzy, którzy zostali przedstawieni rzeczywistymi imionami i dziełami, ale autor wzbogacił ich o cechy charakteru, poglądy i sposoby działania, tworząc pełne, oryginalne postacie literackie. Poeci odczytują swoje utwory, a w dyskusjach poruszają problemy poetologiczne oraz osobiste spory i animozje. Ostatecznie jednak dominuje temat wojny oraz pytanie, w jakim stopniu literatura — jako jedynie „piękne złudzenie” — może, a może nawet powinna, angażować się w realną politykę. Obecni literaci podejmują próbę odpowiedzi na to pytanie. W ten historyczny obraz wpleciony jest lekko ironiczny obraz znanej Grupy 47, która spotkała się dokładnie 300 lat później, tuż po zakończeniu wojny, która była dla Niemiec i Europy jeszcze bardziej niszczycielska niż wojna trzydziestoletnia. Grass ponownie demonstruje swoją wirtuozerię w parodii i parafrazie, a także umiejętność tworzenia atrakcyjnych dla czytelnika, humorystyczno-poważnych gier z fatalnymi wydarzeniami historii. Dzięki niekończącej się pomysłowości fabularnej oraz wyjątkowej znajomości realiów epoki, Günter Grass przedstawia tak żywy, plastyczny i wiarygodny obraz barokowego okresu, że trudno znaleźć mu odpowiednik w niemieckiej literaturze powojennej.