Nicola Pressburger Książki

Příběhy italských židovských autorů, bratrů Pressburgerových tvoří vzpomínky na jejich rodnou čtvrť, osmý obvod v Budapešti, na zdejší židovské obyvatele a jejich osudy v době od první světové války až po rok 1956. Příběhy jsou psány s realistickou střídmostí a s citem pro zachycení dobové atmosféry

Che significato può avere la parola "avventura"? Il quotidiano Avvenire lo ha chiesto a venticinque tra i più importanti scrittori italiani di ognuno ha risposto scrivendo una storia in cui racconta la sua "idea" di avventura, sia nell'ottica classica del fortunato genere letterario, sia in quella di una dimensione più ampia, quella dell'avventura umana. Ne è nata, in collaborazione con l'Editrice AVE, questa "naturale" antologia in cui si confrontano scritture e stili diversi, e soprattutto tante idee per definire cos'è oggi l' scoperta di mondi e paesaggi lontani o fantascientifici; questione di memoria e ritorno all'età dell'oro dell'infanzia; scandaglio di percorsi metafisici o di sguardi interiori; lettura in chiave metaforica della realtà, con particolare attenzione alla figura del migrante, oltre alla rilettura di testi della classicità. Ne emerge un paesaggio vario con tanti luoghi visti o sognati, tante voci e tanti personaggi, ognuno alle prese con la propria avventura. Le storie sono Affinati, Arslan, Bianchi, Bosio, Buticchi, Cardini, Cavina, Conte, D'Alessandro, D'Avenia, Ferrero, Lupo, Mannuzzu, Milani, Missiroli, Montaldi, Morazzoni, Mussapi, Nigro, Parazzoli, Pardini, Pressburger, Veladiano, Zaccuri, Zocchi.

"Harmonia cælestis" to monumentalna, częściowo autobiograficzna historia rodzinna, będąca efektem dziesięcioletniej pracy. Narracja ta stanowi pomnik dla ojca autora. Składa się z dwóch części: Księgi 1, "Numerowane zdania z życia rodziny Esterházy", zawiera 371 akapitów, które oferują kalejdoskopowe spojrzenie na historię rodziny, nie nazywając jej bezpośrednio. Każdy epizod koncentruje się na "moim ojcu", przedstawiając różne postacie, od antyhabsburskiego Kuruca po urokliwego pana, wszystko przekazane w różnorodnych stylach literackich. Ta anonimowość pozwala na szersze znaczenie, łącząc konkretne doświadczenia rodziny z szerszym kontekstem europejskim. Narracja wzbogacona jest filozoficznym dowcipem, splatając anegdoty i fragmenty z różnych gatunków. Księga 2, zatytułowana "Wyznania rodziny Esterházy", przypomina bardziej tradycyjny powieść rodzinną, czerpiąc inspirację z twórczości Sándora Máraiego. Przedstawia kluczowe wydarzenia w życiu przodków autora i jego samego, dokumentując półtora wieku upadku rodziny, szczególnie po 1945 roku. Poprzez osobiste anegdoty i humorystyczne opowieści autor relacjonuje doświadczenia, takie jak dziecięce wpadki i rodzinne zmagania w burzliwych czasach. Mimo trudności ton pozostaje optymistyczny i harmonijny, wolny od wyrzutów. Ta bogata powieść wyróżnia się w karierze autora.

Powieść ta, nazwana niemiecką Anną Kareniną, opowiada dzieje młodej kobiety, która w imię szczerości uczuć ośmieliła się zbuntować przeciwko pruskiej, junkiersko-ziemiańskiej moralności, ponosząc za to okrutną karę.