Audrey Magee Książki

1979 rok. Jedna z irlandzkich wysepek. Anglik Lloyd jest malarzem. Na wyspę przybywa w poszukiwaniu wyjątkowego światła i przestrzeni. Zależy mu na izolacji, tak żeby nic nie zaburzało jego weny. Francuz Jean-Pierre Masson jest językoznawcą. Na wyspę przybywa, żeby badać dialekt jej mieszkańców. Zależy mu na izolacji, tak żeby nic nie zaburzało wyników jego badań. Irlandczycy z zainteresowaniem przyglądają się spotkaniu tych dwóch osobowości. Niektórzy dziwią się przybyszom, inni irytują ich nachalną obecnością, a jeszcze inni wiążą z nimi nadzieje na lepsze jutro. Tymczasem w ogarniętej wojną domową Irlandii dochodzi do eskalacji przemocy i niemal codziennie giną niewinni ludzie. Audrey Magee odmalowała barwny portret wyspiarskiego życia. Pokazała zarazem, jakie koszty niesie ze sobą imperializm w najróżniejszych – nawet pozornie niewinnych – formach. Kolonia to czuła, ale i pełna szorstkiego humoru powieść, celebrująca piękno i trwałość więzi między ludźmi.

An immensely powerful first novel set in Germany and the Soviet Union during World War II, its ambition and achievement reminiscent of Rachel Seiffert's 'The Dark Room', Hans Fallada's 'Alone in Berlin', and Helen Dunmore's 'The Siege'.

Der Roman thematisiert auf eindrucksvolle Weise den Verlust einer Sprache und die damit verbundene kulturelle Nachhaltigkeit. Durch seine poetische Erzählweise vermittelt er universelle Botschaften über Identität und das Streben nach Bewahrung von Traditionen. Die tiefgründigen Reflexionen und emotionalen Elemente machen das Werk zu einem bedeutenden Kommentar über die Herausforderungen, denen sich Kulturen in der modernen Welt gegenübersehen.

Peter, soldat allemand, s'apprête à épouser une femme qu'il n'a jamais rencontrée. Il ne connaît d'elle que son nom, Katherina Spinell, et la photo qu'elle a envoyée. Pour elle, c'est la garantie d'une pension de veuve s'il meurt au front; pour lui, la promesse d'une permission de dix jours. Pendant cette courte lune de miel, les jeunes mariés découvrent qu'ils se ressemblent et s'assemblent bien plus qu'ils ne s'y attendaient. Lorsque Peter retrouve le champ de bataille, à l'approche du bourbier de Stalingrad, seul le souvenir de Katherina lui donne du courage. À Berlin, la famille de la jeune femme s'enfonce de plus en plus dans les arcanes du système nazi, tentant, sans scrupule ni regret, de tirer avantage des circonstances, même les plus horribles. Mais le conflit bascule et les nazis perdent Berlin. Katherina et Peter réussiront à échapper aux stigmates d'une culpabilité collective ?