Blanka Stárková Książki

The Argentine writer Julio Cortázar, called by Carlos Fuentes the Simon Bolivar of the Latin American novel, was one of the scintillating geniuses of twentieth-century literature—a writer of sly wit and immense sophistication with a keen eye for character and the workings of social life. The Winners is the story of a luxury cruise, bound for an unknown destination, which runs terribly amok. Funny, frightening, lyrical, and humane, it is a deeply satisfying philosophical novel about crossed lives and wayward love, as well as a brilliant meditation on the myth of the New World.

Monografie přináší pohled na sociální pedagogiku jako na historicky zformovaný a aktuálně rozvíjený systém vědy, praxe a profese. Seznamuje čtenáře s klíčovými teoreticko-praktickými koncepty sociální pedagogiky a objasňuje genezi jejího vědního i profesního profilu. V návaznosti na to nastiňuje aktuální rozvoj sociální pedagogiky v ČR a v dalších zemích. Pozornost věnuje procesu socializace a oblastem, ve kterých se rozvíjí sociálně pedagogická praxe – informální výchově, sociokulturní animaci, práci s mládeží, lidovému vzdělávání dospělých, komunitní škole a školní sociální pedagogice. V neposlední řadě objasňuje význam principů, na kterých je založen sociálně pedagogický přístup k práci s lidmi, a seznamuje s profesí sociálního pedagoga v českém i v mezinárodním kontextu. Výběr z posudků: „Předkládaná monografie nemá v České republice obdobu svým obsahovým záměrem ani šíří zpracování znalostní a dovednostní báze dané vědecké oblasti. V kontextu ČR se jedná o práci, která má potenciál stát se základním profilujícím dílem oboru sociální pedagogika a snese srovnání i s významnými mezinárodními publikacemi.“ doc. Radim Šíp „Kvalitní a tvořivé zpracování monografie prokazuje v plné míře autorčinu kompetentnost a profesionalitu na poli sociální pedagogiky a představuje nejen fundovaný zdroj pro studium sociální pedagogiky, ale především značné obohacení sociálně pedagogického myšlení v Česku.“ doc. Věra Poláčková

Każdy dom skrywa historie swoich mieszkańców. W rodzinnej siedzibie babki i wnuczki słychać głosy z podłogi i widać świętych na suficie. Stare ściany opowiadają o zaginięciach, których tajemnice pozostają nierozwikłane. Babka krąży po pokojach, rozmawiając z cieniami w szafach. Wnuczka wraca z aresztu, gdzie znalazła się w związku z zniknięciem dziecka najbogatszej rodziny we wsi. To wydarzenie zmusza obie kobiety do zmierzenia się z bolesną historią ukrytą w murach domu. Tytułowy kornik toczy ich dusze, uruchamiając zemstę skrzywdzonych przez patriarchat. Powieść grozy skrywa historię dziedziczonej traumy, konsekwencje wojny domowej w Hiszpanii oraz dzieje wyzysku i upokorzeń. Doskonale napisana, staje się bardziej namacalna niż niejedno reportażowe dzieło. Autorka, Layla Martínez, łączy hiszpańskie traumy – od wojny domowej po przemoc klasową – tworząc literacki horror z potworami wyłaniającymi się z mroku. To opowieść o biednych i upokarzanych, którzy mówią dość. Jej debiut powieściowy zyskał uznanie, a projekt został wsparciem finansowym Nagrody Krakowa Miasta Literatury UNESCO.

Erendira accidentally burns down her grandmother's house and is forced to pay her back with the money she earns from prostitution. However, it seems Erendira has a more appropriate way of repaying her. The book's main themes are death, power, love and duty.

"Miłość w czasach zarazy", napisana przez Gabriela Gárcíę Marqueza z ogromną czułością, humorem i wyrozumiałością, to niezwykła powieść o miłości, która okazuje się silniejsza od samotności, od fatum i od śmierci. Jest to historia uczucia niewydarzonego bękarta i poety Florentina Arizy oraz trzeźwej, rozsądnej Ferminy Dazy, spełniającego się po półwieczu oczekiwania. Oboje przechodzą przez wszystkie kręgi miłości - młodzieńcze zadurzenie, małżeństwo z rozsądku, szalone namiętności, miłości idealizowane i ulotne pragnienia cielesne. Ta niespotykana w dotychczasowej twórczości Garcíi Márqueza tematyka i tonacja przysporzyła pisarzowi miliony nowych czytelników na całym świecie.

Kanwą powieści jest prawdziwa historia pisarza i głównego ideologa faszystowskiej Falangi, Rafaela Sancheza Mazasa, który dwukrotnie uniknął śmierci podczas hiszpańskiej wojny domowej: raz, gdy uciekł sprzed plutonu egzekucyjnego i ponownie, gdy tropiący go żołnierz republikański, darował mu życie. Narrator książki, młody dziennikarz, stara się odszukać dziś owego żołnierza, a przy okazji weryfikuje swój stosunek do wojny domowej, najważniejszego wydarzenia we współczesnej historii Hiszpanii. Powieść była bestsellerem w Hiszpanii na początku XXI wieku, została przetłumaczona na kilkanaście języków.

W 1955 roku kolumbijski dziennik "El Espectator" opublikował w odcinkach relację z katastrofy morskiej żeglarza, Luisa Alejandro Velasco. Słowa rozbitka zebrał Gabriel García Márquez, dwudziestoczteroletni dziennikarz, który miał stać się sławny. "Opowieść Rozbitka" pozostawia szeroką przestrzeń dla samego Velasco: to on opowiada, jak dzień po dniu dryfował na swojej białej tratwie w wodach, w których rozbitkowie tracą poczucie przestrzeni i czasu, w niebie, w którym gubią się nawet mewy; jego pierwotne lęki, duchy krążące w tak ciemnej nocy, że nie widać własnej dłoni, niespodziewane ocalenie. Jednak to powieściopisarz i człowiek zaangażowany społecznie García Márquez idzie dalej niż sama relacja, badając kulisy wydarzeń i odpowiedzialność rządu kolumbijskiego, przekształcając mały epizod w fragment historii swojego kraju.

En Los funerales de la Mamá Grande (1962) se reunen siete cuentos y la novela corta que da titulo al volumen, en la que se narran las fastuosas exequias de esa mujer muerta en olor de santidad a los noventa y dos anos de edad, autentica soberana de Macondo.

Rebelde, preguntona e intrépida, Celia es la protagonista del clásico infantil español por excelencia. El relato de sus aventuras y peripecias que a través de sucesivos episodios trazara Elena Fortún ha venido haciendo desde el momento de su publicación las delicias de generaciones de lectores. La razón de la persistencia de Celia se halla en que, más allá de modas y escenarios, su peculiar forma de ver la realidad -mezcla de ingenuidad, sinceridad y osadía-, así como su lógica aplastante ajena a sobreentendidos, desmontan a menudo la espesa y resabiada tramoya en la que desde siempre cimentan su autoridad las "personas mayores". "Celia, lo que dice" es el primer volumen de la popular serie.

'The year I turned ninety, I wanted to give myself the gift of a night of wild love with an adolescent virgin' Memories of My Melancholy Whores is a sensual and hypnotic journey through the mind of a man discovering love for the first time after a lifetime filled with hundreds of different women. The nights spent sleeping side-by-side with his 'Delgadina' fill his soul with an unexpected longing. He feels her presence when she is not there. The now passionate meditations of his newspaper columns are bound up in love and received by a rapturous, growing readership, and in his imagination - as real for him as memories - he sees them together as they might have been. This is a story of one man's reassessment of his life as he awakens to the transformative power of love.

Historia o miłości, jaką mógł napisać tylko Gabriel García Márquez. Co roku Ana Magdalena Bach w sierpniu płynie promem na karaibską wyspę, aby złożyć bukiet gladiołów na grobie matki. Po tym udaje się do hotelu dla turystów, gdzie wieczorem samotnie zjada tost z serem i szynką przy barze. Tym razem jednak zostaje zaproszona przez mężczyznę na drinka. To nie odpowiada jej pochodzeniu ani wychowaniu, ani jej wyobrażeniu o wierności małżeńskiej, ale mimo to poddaje się jego zalotom i zabiera nieznajomego do swojego pokoju. To doświadczenie zmienia ją i jej życie. W sierpniu następnego roku znów wyrusza na wyspę, aby nie tylko odwiedzić grób matki. Jak zawsze u Gabriela García Márqueza fascynują kunsztowne portrety postaci, bogate i atmosferyczne opisy oraz muzykalność języka. „Widzimy się w sierpniu” to małe dzieło sztuki, które zachwyci zarówno fanów García Márqueza, jak i nowych czytelników.

O LHospitalově pravidle slyšeli všichni. Méně se však již ví o knize, v níž je vysloveno, a o markýzi de lHospitalovi není ani vzdělaným kruhům známo téměř nic. Pravidlo poprvé spatřujeme v § 163 Analýzy nekonečně malých za účelem pochopení křivých čar – a jeho autorem (tak jako všeho podstatného v knize) je markýzův soukromý učitel Johann Bernoulli. Analýza nekonečně malých vychází roku 1696 a vyznačuje milník v dějinách matematiky. Je prvním uceleným pojednáním diferenciálního počtu, jež novou metodu z výšin dostupných jen hrstce vyvolených snáší do rukou široké učené veřejnosti, a to se všemi důsledky, které prosazení počtu nekonečna mělo pro matematické zkoumání přírody a další rozvoj vědy a techniky. Kniha Markýz de lHospital a Analýza nekonečně malých je věnována filosofickým, společenským a obecně duchovním okolnostem vzniku díla, jakož i temnému a po dlouhá staletí skrytému příběhu obou jeho tvůrců, Guillauma de lHospitala a Johanna Bernoulliho. Spolu s úvodní studií pojednávající o osobnosti markýze de lHospitala a prvních dějinách infinitesimálního počtu ji tvoří rovněž překlad Analýzy nekonečně malých opatřený zevrubným komentářem historicko-kritické povahy. Autor působí v Centru pro teoretická studia při Univerzitě Karlově a Akademii věd České republiky. Zabývá se raně novověkou filosofií a vědou se zvláštním zřetelem k dějinám pojmu kontinua na pozadí ideje přírody.