Anna Janko Książki

Wojna nie umiera nigdy. Zabrałam ci twoją historię, mamo, twoją apokalipsę. Karmiłaś mnie nią, gdy byłam mała, ale uzbierało się tego tak dużo, że mam ją we krwi. W Zamojszczyźnie, 1 czerwca 1943 roku, wieś przestała istnieć. Budynki spłonęły, mieszkańcy zostali rozstrzelani. Wśród zgliszczy pozostał jeden dom, nieliczni dorośli i dzieci, w tym dziewięcioletnia Terenia Ferenc, matka Anny Janko, która była świadkiem mordu na swojej rodzinie. Ten nieludzki obraz towarzyszył jej przez lata w domu dziecka. Miałam jakby dwie matki: dorosłą kobietę, za którą tęskniłam, i małą dziewczynkę, której rodzice zginęli w wojnie, wciąż przerażoną i samotną. Dla niej pójście do domu dziecka było największym szczęściem. Mała Zagłada Anny Janko to nie tylko kolejna tragiczna opowieść z II wojny światowej, ale współczesna rozprawa z traumą drugiego pokolenia. Brutalna historia pacyfikacji polskiej wsi staje się punktem wyjścia do refleksji nad etyczną i egzystencjalną bezradnością. Książka ukazuje, że wojna nie umiera nigdy, a jej przesłanie wpisuje się w europejski nurt zrozumienia i dialogu, unikając konkurencji ofiar i zbrodni.

Dziewczyna z zapałkami to olśniewający debiut prozatorski Anny Janko, znanej poetki (nominowanej do Nagrody NIKE w 2001 r.).

Opowieść o miłości totalnej.Miłość chodzi po ludziach i szuka kochanków. Wszystko jedno kim są i jak uwikłani w życie, ile lat mają, ile sił, pieniędzy, czasu, jakie mają poglądy, plany, obowiązki, powinności. (...)Zakochany człowiek nie ma sumienia. Możesz mieć męża, żonę, dzieci, chorą matkę, debet w banku, czterdzieści lat, wszystko jedno. I tak dzielą cię od tego pradystans i lata gwiezdne. W dodatku masz tę absolutną pewność, jaką miewają prorocy, że wiesz, co robisz, i wszystko będzie, jak ma być. Jakbyś się sam ze sobą na dusze pozamieniał!(fragment)Książka Anny Janko to piękna opowieść o potężnej sile miłości, która jak demon, zarazem tworzy i niszczy, prowadzi na szczyty egzystencjalnych doznań, ale także porzuca na krawędzi, spycha na dno, w pobliże śmierci. Hanka, bohaterka Dziewczyny z zapałkami zbliża się do czterdziestki, jest matką dwójki dzieci, rozczarowaną małżeństwem żoną, niespełnioną poetką. I wtedy pojawia się ON, a wraz z nim wielka namiętność, ekstremalne przeżycia, szansa na szczęście. Ale też poczucie winy i ból. Autorka opisuje z przenikliwością, niezwykłą dynamiką, dramat miłości i udowadnia, że polszczyzna jest w stanie unieść temat erotyki i seksu. Uczta dla zmysłów, uczta dla umysłu.

...v šedesátých letech lidé z Lidic, ti, co přežili, přijeli na návštěvu do Soch, podívat se na stejně tragické přeživší… Jenže ta jejich vesnice byla jediná v celých Čechách, se kterou zacházeli tak tvrdě, takže ji média velmi hýčkají. Proslavila se v celém světě kvůli Heydrichovi, esesáckému vůdci Čech a Moravy, protože Lidice byly pacifikovány za atentát na něj. Všichni znají obrázek krásného památníku, zástupu soch dětí, který tam dnes stojí. Každé zavražděné dítě tam má svou sochu… U nás byly stovky takových vesnic, tisíce dětí, mluví se obecně o všech najednou. A to není tak nosné. Protože když slyšíš: sto deset vesnic na Zamojsku, tisíce v celém Polsku, že Poláci vytrpěli po Židech nejvíc ze všech národů, nic nevidíš. To, co námi otřese, musí být konkrétní a mít své jméno.