Heike Gronemeier Książki

Była bita i poniżana, a 8 lat życia spędziła uwięziona w piwnicy – wstrząsające wspomnienia Austriaczki, która cztery lata temu wyrwała się z rąk oprawcy. Natascha Kampusch doświadczyła najgorszego losu, jaki może spotkać dziecko: 2 marca 1998 roku, w wieku dziesięciu lat, została porwana w drodze do szkoły przez technika telekomunikacyjnego, Wolfganga Priklopila. Przez 3096 dni trzymana była w piwnicy, a 23 sierpnia 2006 roku udało jej się uciec, podczas gdy Priklopil odebrał sobie życie. Natascha po raz pierwszy otwarcie mówi o swoim porwaniu, izolacji, relacjach z porywaczem oraz o planie ucieczki, który snuła od pierwszego dnia. Kiedy wczesnym rankiem 2 marca 1998 roku została wciągnięta do białej furgonetki, myślała, że umrze. Kilka godzin później znalazła się w dusznej, ciemnej piwnicy, gdzie spędziła osiem i pół roku. Wolfgang Priklopil był jedynym człowiekiem, którego mogła uważać za bliskiego, jednak doświadczała od niego maltretowania i poniżania. Dopiero latem 2006 roku zrealizowała swój plan ucieczki. Dziś Natascha czuje się na tyle silna, aby opowiedzieć swoją historię, opisując trudne dzieciństwo, uwięzienie oraz fizyczne i psychiczne maltretowania, a także sposób, w jaki nauczyła się trzymać prześladowcę w szachu. To opowieść o sile i przetrwaniu w obliczu niewyobrażalnych cierpień.

This powerful true story follows Natascha Kampusch, who, held hostage in a 50-square-foot dungeon for eight years, where she was treated as a slave and forced to work for her sadistic captor, never forgot who she was--and never gave up hope of returning to the world. Original.

'Vanaf nu neem ik mijn leven in eigen hand'. Ze dacht dat haar bevrijding het begin zou zijn van een heel nieuw leven vol energie en mogelijkheden. Maar in plaats daarvan werd ze herhaaldelijk gedwongen om toch weer in haar donkere verleden te duiken. Voor het eerst vertelt Natascha Kampusch hoe moeilijk het was haar eigen rol in het leven weer te vinden - en waarom ze haar vertrouwen in de goedheid van de mens nooit heeft verloren. Op 23 augustus 2006 eindigde een van de meest spectaculaire ontvoeringen uit de recente geschiedenis: Natascha Kampusch ontsnapte uit de kelder waar ze meer dan acht jaar werd vastgehouden. Hierover schreef ze het veelgeprezen boek De diefstal van mijn jeugd. Tien jaar nadat ze wist te ontkomen geeft ze een inkijk in haar leven na de ontsnapping. Ze vertelt over haar ervaringen, zowel bitter als mooi, haar dromen en nachtmerries, over het dagelijks leven, haar werk voor diverse projecten en haar inzet voor getraumatiseerde jongeren die net als zij het slachtoffer van misbruik zijn geweest. Dit alles in de hoop daarmee haar eigen trauma te overwinnen. Tien jaar vrijheid is een indrukwekkend boek van een moedige vrouw die altijd de kracht heeft weten te vinden om het leven in eigen hand te nemen.

Das Buch erzählt die leidenschaftliche und komplexe Beziehung zwischen Gabriele Münter und Wassily Kandinsky zu Beginn des 20. Jahrhunderts. Es beleuchtet ihre künstlerische Zusammenarbeit und den Einfluss, den sie auf die moderne Malerei und die Künstlerbewegung Der Blaue Reiter hatten, sowie die Herausforderungen, die ihre Verbindung mit sich brachte.