Marziano Guglielminetti Książki

Iniziato il 6 ottobre 1935 durante i giorni del confino politico, Il mestiere di vivere accompagna Cesare Pavese fino al 18 agosto 1950, nove giorni prima della sua morte, e diventa a poco a poco il luogo cui affidare i pensieri sul proprio mondo di scrittore e di uomo e, soprattutto, le confessioni ultime su quei drammi intimi che laceravano la sua esistenza. Amaro, disperato, violento, ironico, raramente sereno, Pavese consegna al lettore una meditazione sulla vita, sui sogni, sui ricordi e sull'arte condotta con rigore intellettuale e morale; e allo stesso tempo, pagina dopo pagina, testimonia con lucidità l'evoluzione di un personale mestiere di vivere. In appendice Frammenti della mia vita trascorsa , Pensieri cassati , "In sogno" . Completano il volume un ampio apparato di note, la cronologia della vita e delle opere, la bibliografia ragionata e l'antologia della critica.

Mattia Pascal endures a life of drudgery in a provincial town. Then, providentially, he discovers that he has been declared dead. Realizing he has a chance to start over, to do it right this time, he moves to a new city, adopts a new name, and a new course of life—only to find that this new existence is as insufferable as the old one. But when he returns to the world he left behind, it's too late: his job is gone, his wife has remarried. Mattia Pascal's fate is to live on as the ghost of the man he once was.An explorer of identity and its mysteries, a connoisseur of black humor, Nobel Prize winner Luigi Pirandello is among the most teasing and profound of modern masters. The Late Mattia Pascal, here rendered into English by the outstanding translator William Weaver, offers an irresistible introduction to this great writer's work

Epos rycerski opisuje pierwszą wyprawę krzyżową ogłoszoną przez papieża Urbana II w 1095 roku. Poemat, wzorowany na Iliadzie Homera, koncentruje się na ostatniej fazie krucjaty, obejmującej oblężenie i zdobycie Jerozolimy przez krzyżowców pod wodzą Gotfryda z Bouillon. Autorem jest włoski poeta barokowy Torquato Tasso, który od najmłodszych lat interesował się krucjatami i studiował średniowieczne kroniki. Tasso fascynował się przeciwieństwami, które stanowiły tło świętych wojen: radościami rycerskimi przepełnionymi zmysłowością oraz religijną misją z aktami skruchy i duchowej udręki. W swoim utworze ukazuje złożoność sprzecznych namiętności i przeżyć Krzyżowców. Tasso ukończył dzieło w 1575 roku, ale opublikował je dopiero w 1581 roku, po ocenie przez Świętą Inkwizycję. W miarę pisania uświadamiał sobie sprzeczności między wojną a życiem zgodnym z przykazaniami Chrystusa oraz między zmysłowymi przeżyciami rycerzy a duchowym sensem wiary. Mimo wewnętrznych wątpliwości, utwór spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem i na stałe wpisał się do kanonu literatury włoskiej i światowej. Został przetłumaczony na język polski w 1618 roku przez Piotra Kochanowskiego, bratanka Jana.