Fernando de Valenzuela Książki

„Żart” to pierwszy powieść Milana Kundery, opublikowana w 1967 roku. Głównym bohaterem jest Ludvík Jahn, który wczesnych latach pięćdziesiątych był zapalonym komunistą. Został jednak wydalony z uniwersytetu i partii za żartobliwą pocztówkę wysłaną koleżance Markétě na szkoleniu socjalistycznym. Po dziesięciu latach pragnie zemścić się na byłym koledze Zemánku, który w kluczowym momencie go zdradził, planując uwieść jego żonę Helenę. Odkrywa jednak, że Zemánkowie już się rozstali. Większość tekstu to retrospektywne opowiadanie, w którym Ludvík wraca do rodzinnego miasta, aby zrealizować swoją zemstę, a powody jego działań oraz wcześniejsze życie są wyjaśniane w kolejnych rozdziałach. Choć powieść komentuje polityczną atmosferę lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, autor skupia się głównie na relacjach i miłościach Ludvíka. Zawiera także fragmenty poświęcone morawskiej muzyce ludowej.

Powieść w siedmiu częściach, w której nic nie jest tym, czym się zrazu wydaje, a skutki tragicznego wypadku w zaskakujący sposób mogą zmienić losy miłosnych konfiguracji. Przypadkowy gest nieznajomej staje się dla pisarza inspiracją do napisania książki, aby anonimowa kobieta zyskała miejsce w pamięci potomnych. Miłosny trójkąt Paula i Laury oraz jej siostry Agnes, w którym gorączkowe poszukiwanie miłości służy określeniu samych siebie i ocaleniu przed zapomnieniem. Historia J.W. Goethego, genialnego pisarza, którego dzieła odcisną piętno na dziejach świata, i Bettiny, młodej kobiety, która poprzez kontrolę spuścizny Goethego stara się zapewnić sobie swoistą nieśmiertelność. Kundera w dowcipny, inteligentny i nieco złośliwy sposób wykłada czytelnikom, czym w istocie jest pragnienie nieśmiertelności.