Jakub Małecki Kolejność książek (chronologicznie)

Wybrane dzieła Jakuba Różalskiego zainspirowały dziesięciu czołowych polskich pisarzy do stworzenia niezwykłych historii. Każda opowieść jest odmienna, ale łączy je fascynacja obrazami jednego z najbardziej uznawanych współczesnych polskich malarzy. Jego niesamowite wizje, pełne niepokoju i grozy, znajdują odzwierciedlenie w tekstach znakomitych autorów. Sylwia Chutnik przedstawia oniryczną, groteskową noc w praskim szpitalu, podczas gdy Aneta Jadowska przenosi nas do tatarskich Bahonik z początku XX wieku. Anna Kańtoch kreuje alternatywną Polskę roku 1943, rządzoną przez króla Jana VI Sobieskiego. Aleksandra Zielińska osadza akcję w górniczej osadzie, gdzie mały chłopiec odkrywa tajemnice nieczynnej kopalni. Jacek Dukaj zachwyca opowieścią o Japonii z okresu Meiji i inżynierze z dalekiego kraju, który tworzy latające maszyny. Jakub Małecki bada tajemnicze szaleństwo wywoływane przez ogromne roboty, a Łukasz Orbitowski łączy pięć ludzkich losów poprzez przedziwny artefakt. Jakub Żulczyk przedstawia rubaszne krasnale, których życie jest dalekie od bajkowego, a Remigiusz Mróz zabiera nas na wikiński drakkar, gdzie spotykamy człowieka z przyszłości. Robert J. Szmidt ukazuje Europę pod japońską dominacją, z latającymi statkami i legendą o smokach, która ma znaczenie także dla Polski.

Porywająca opowieść o pięknie i okrucieństwie polskiej prowincji. Po zakończeniu wojny Jan Łabendowicz odmawia pomocy uciekającej Niemce, co kończy się klątwą na jego rodzinę. Wkrótce na świat przychodzi jego syn, chłopiec o śnieżnobiałej skórze. W międzyczasie, w pobliskiej miejscowości, wybucha zapomniany granat, zmieniając życie Bronka Geldy i jego córki. Losy obu rodzin splatają się w obliczu historycznych zawirowań, osobistych słabości i obsesji. W centrum opowieści znajduje się uczucie dwojga odmieńców: introwertycznego albinosa i okaleczonej dziewczyny. Powieść zdobyła uznanie krytyków i czytelników, a autor w mistrzowski sposób łączy grozę istnienia z nostalgią za minionym światem. Pisze o polskiej prowincji jak o wojnie, a o ludziach jak o demonach. To znakomita powieść obyczajowa, która ukazuje strach przed życiem, cierpieniem i przyszłością, a także nieuchronność przeznaczenia. Małecki nie potrzebuje sensacyjnych trików, by przykuć uwagę; jego opowieści o wewnętrznych napięciach i codziennych dramatach są fascynujące. Literatura znów pokazuje, że najciekawsze jest zwykłe ludzkie życie.

"Jestem błyszczącym, jasnym wężem i sunę przez poszycie. Głęboko we mnie tkwi gorące miejsce, które pulsuje w rytm lasu. Kiedyś miałem twarz i imię".Przez błąd na bilecie kilkuletni Satek wierzy, że autobus, którym jeździ do szkoły w Radziejowie, zahacza o tajemniczą krainę. To tam, jak podejrzewa chłopiec, zazwyczaj przebywa jego milczący, skryty dziadek.Dwadzieścia lat później Saturnin mieszka w Warszawie, pracuje jako sprzedawca i trzyma się z dala od tajemniczych krain. Pewnego dnia dziadek znika i Saturnin musi wrócić w rodzinne strony. Wspólnie z matką rusza jego śladem i coraz głębiej zapuszcza się w przeszłość. To, co odkryje, zburzy jego świat.Saturnin to intymna, choć skomponowana na wiele głosów opowieść, w której marzenia potrafią łamać kości, muzyka jest silniejsza niż wojna, a mama daje w nagrodę półtora kilograma słońca. Zmarli otrzymują tu głos, a prawdziwe postaci z życia autora doświadczają rzeczy, których nie dane im było zakosztować poza tą książką.

Przyjaźń poddana wielkiej próbie i marzenie, które staje się ciężarem Lato 2002 roku. Czekając na powrót rodziców z wielkiego miasta, siedmioletni Szymon układa monety na torach. Nie wie, że jego życie już nigdy nie będzie takie, jak dotychczas. Kilka dekad wcześniej jego babka, Tośka, wyrusza w podróż, którą zapamięta na zawsze. Wyrwana z bezpiecznego domu dziewczynka trafia do obcego świata, którego zasad musi się nauczyć. Jako dorosła kobieta stanie przed konsekwencją swoich dawnych wyborów. Losy tych dwojga splatają się w sposób, którego żadne z nich się nie spodziewa. Zmuszeni żyć ze sobą, pomimo różnic, Szymon i Tośka próbują zrozumieć się nawzajem i uwierzyć, że wszystko będzie dobrze. Strata. Zaczynanie życia od nowa: bez rodziców, bez męża, bez palców, bez domu i bez pomysłu, jak będzie wyglądać nowe. Mozolne wdrapywanie się po kolejnych dniach, w nowych okolicznościach. Wszystko będzie dobrze, powtarzają wokół. Brzmi niczym ulubiona mantra Polaków na skraju. Rdza pozostawia ślad na długo. - Sylwia Chutnik Brakowało wam polskiej powieści współczesnej, napisanej z naprawdę epickim rozmachem? Oto ona – rozgrywająca się dziś i przedwczoraj, porywająca Rdza autora kultowego już Dygotu. - Piotr Bratkowski, „Newsweek”

Czasami prawda rozciąga się daleko za horyzont. Jałowe lata bez wschodów i zachodów słońca. Wspomnienia jak burza piaskowa, jak skrzypienie desek w starym domu. Smugi przeszłości płytko pod skórą. Gry komputerowe i bułgarski rap. Maniek i Zuza mieszkają po sąsiedzku na warszawskim Mokotowie. On, były saper, próbuje spisać wspomnienia z misji w Afganistanie, mając nadzieję wreszcie stamtąd wrócić. Ona, dziecko pokolenia Y, uczy się żyć na własny rachunek i mimowolnie zatraca się w rodzinnej tajemnicy. Choć z pozoru nic ich nie łączy, ciążą ku sobie, niezdolni i niechętni do pielęgnowania więzi z otoczeniem. Nowa książka Jakuba Małeckiego to zaskakująca opowieść o tęsknocie, przyjaźni i odwadze. O konfrontacji z zadrą – własną i cudzą. O próbach znalezienia właściwej wersji siebie.