Edna H. Edna Hatlestad Hong Kolejność książek (chronologicznie)

In Philosophical Fragments the pseudonymous author Johannes Climacus explored the question: What is required in order to go beyond Socratic recollection of eternal ideas already possessed by the learner? Written as an afterword to this work, Concluding Unscientific Postscript is on one level a philosophical jest, yet on another it is Climacus's characterization of the subjective thinker's relation to the truth of Christianity. At once ironic, humorous, and polemical, this work takes on the "unscientific" form of a mimical-pathetical-dialectical compilation of ideas. Whereas the movement in the earlier pseudonymous writings is away from the aesthetic, the movement in Postscript is away from speculative thought. Kierkegaard intended Postscript to be his concluding work as an author. The subsequent "second authorship" after The Corsair Affair made Postscript the turning point in the entire authorship. Part One of the text volume examines the truth of Christianity as an objective issue, Part Two the subjective issue of what is involved for the individual in becoming a Christian, and the volume ends with an addendum in which Kierkegaard acknowledges and explains his relation to the pseudonymous authors and their writings. The second volume contains the scholarly apparatus, including a key to references and selected entries from Kierkegaard's journals and papers.

Świadomość bycia człowiekiem uwięzionym w grzechu i potrzebującym łaski Bożej stanowi fundament myśli Kierkegaarda. W tej pracy na nowo przemyślane jest istota grzechu z perspektywy jego egzystencjalnego myślenia. Kierkegaard rozwija swoją naukę o jaźni w relacji do Boga i samego siebie. Człowiek jest przeznaczony do bycia duchem. Uzależniając się od swojego losu w tym świecie, znajduje się w złamanej, sprzecznej relacji do swojej duchowej przeznaczenia. Ta rozpacz, jako zakłócenie relacji z Bogiem, uważana jest za prawdziwy grzech. Kierkegaard wyprowadza zróżnicowany schemat różnych rodzajów rozpaczy, w których los człowieka jako istoty duchowej się rozwija. Tylko wiara w przebaczającą łaskę Bożą może go uwolnić. Praca ta jest istotnym wkładem w filozofię religii i stanowi głęboką osobistą konfesię autora, odzwierciedlającą jego kryzys młodzieńczy. Celem tekstu jest duchowe wsparcie czytelnika w zrozumieniu, jak rozpacz go dotyka, aby znaleźć drogę do jej przezwyciężenia.