Seweryna Szmaglewska Książki

Jedno z najważniejszych świadectw losu więźniów i ofiar obozu Auschwitz-Birkenau i jednocześnie jedna z pierwszych literackich relacji z piekła na ziemi. "Na ściany, podłogi, cegły padła tu krew i opowiada o ludziach, którzy tu ginęli. Zostali tam, gdzie polała się ich krew. To nic, że ściany później zabielono wapnem. Te ściany są nadal czerwone." Seweryna Szmaglewska po aresztowaniu przez gestapo spędziła dwa i pół roku w obozie Auschwitz-Birkenau, gdzie doświadczyła wyczerpującej pracy fizycznej i kilku ciężkich chorób. Gdy w styczniu 1945 r. więźniów obozu pognano w marszu śmierci, udało jej się uciec. Od pierwszych dni wolności przystąpiła do opisania tego, co niewyobrażalne. Tak w ciągu kilku miesięcy powstał pierwszy dokument o nazistowskiej machinie zagłady. Książka ukazała się przed końcem 1945 roku. Wydanie zawiera niepublikowane listy z obozu, rysunki Seweryny Szmaglewskiej tworzone w trakcie pisania oraz fragmenty najważniejszych recenzji oraz wypowiedzi samej autorki o książce.

Ein eindringliches Plädoyer für die Menschlichkeit Noch 1945 schrieb Seweryna Szmaglewska fieberhaft ihre Erinnerungen an das Frauenlager von Auschwitz-Birkenau nieder. Darin fängt sie nicht nur die Alltagswelt des Lagers ein, sondern auch berührende Einzelschicksale von Frauen aus ganz Europa. Da ist die Schauspielerin aus Wilna, die auch in der Baracke Texte deklamiert, da ist das Mädchen aus Thessaloniki mit seinen traurigen Liedern und da sind die Musikerinnen des Frauenorchesters. Szmaglewska zeichnet die desolate Verfassung der Gefangenen, die harte Arbeit und die Grausamkeiten der SS auf, aber sie beschwört auch den geistigen Austausch und den kulturellen Reichtum im Lager, mit dem die Frauen sich gegenseitig ermutigen und so ihre Würde zu wahren wissen.

In een door de oorlog geteisterd militair vliegtuig reist Seweryna Szmaglewska vanuit de puinhopen van Warschau naar Neurenberg, waar de overlevende van het vrouwenkamp Auschwitz-Birkenau op 27 februari 1946 voor het Internationaal Militair Tribunaal zal getuigen tegen de nazioorlogsmisdadigers. Ze is een van de slechts twee getuigen uit Polen die voor het tribunaal over het geleden leed mag spreken. In het oorlog verwoeste, bijna voorjaarsachtige Neurenberg vraagt de jonge vrouw zich bezorgd af hoe ze de nachtmerrie van de concentratiekamprealiteit in woorden kan vangen en de enorme verantwoordelijkheid tegenover haar verwoeste vaderland kan dragen. Verblijvend in het Grand Hotel, waar Amerikaanse officieren en getuigen, verdedigers en correspondenten uit de hele wereld zich 's avonds vermaken, wordt ze achtervolgd door donkere herinneringen: ze wantrouwt de Duitse bevolking, is verbaasd over de onbewogenheid van de aangeklaagden, en huivert bij Görings theatrale optreden voor het tribunaal. Zal er voor haar generatie gerechtigheid en een toekomst zijn? In "De onschuldigen in Neurenberg", een combinatie van ervaringsverslag en roman, beschrijft de later tot literair roem gekomen schrijfster Seweryna Szmaglewska indringend, precies en in ongekend detail een van de belangrijkste processen van de naoorlogse tijd.

Seweryna Szmaglewská, pôvodne učiteľka a novinárka, počas vojny pracovala v konšpiračnom mládežníckom hnutí. Roku 1942 ju gestapo zatklo a vyviezlo do Osvienčima, kde bola až do roku 1945. Vo februári roku 1946 ju pozvali na Medzinárodný vojenský tribunál do Norimbergu ako svedkyňu. Proces s vojnovými zločincami v Norimbergu sa stal námetom knihy Nevinní v Norimbergu. Autorka v knihe spája reportážny žáner s fabulárnym. Toto spojenie jej umožňuje podať otrasné svedectvo a obžalobu tých, ktorí šliapali po ľudských životoch, rozbíjali rodiny a mestá...