Th.J.A. Duquesnoy Książki

Wziąć czyjeś życie, które Historia już poznała, ustaliła i zamknęła w ostatecznym kształcie, i zrobić to tak, aby objąć cały jego łuk; więcej, wybrać moment, kiedy człowiek waży je w ręku, docieka wielu rzeczy i wydaje osąd. Marguerite Yourcenar zrealizowała ten zamysł w 1951 roku, wiele lat po pierwszej, zarzuconej próbie napisania powieści o cesarzu Hadrianie. Powstała jedna z najwybitniejszych książek XX wieku, w której głos rzymskiego cesarza brzmi autentycznie, a pisarka znakomicie udokumentowała realia. Hadrian opowiada w długim liście do Marka Aureliusza o swoich rozterkach, poglądach filozoficznych, zamiłowaniu do literatury i sztuki, a także o miłości do Antinousa. To głęboka medytacja nad ludzką naturą, przemijaniem i prawdą Historii. Powieści towarzyszą „Zapiski do ‘Pamiętników Hadriana’” w przekładzie Krystyny Dolatowskiej, w których Yourcenar zdradza swój zamysł i okoliczności powstania powieści oraz tajemnice swej sztuki pisarskiej. Marguerite Yourcenar (1903–1987) była jedną z najwybitniejszych autorek piszących w języku francuskim, pierwszą kobietą w Akademii Francuskiej, erudytką i znawczynią starożytności, która dużo podróżowała. Pamiętniki Hadriana zadedykowała swojej ukochanej G. F., Grace Frick.

Ein glutheißer, unerträglicher Sommer in Berlin. In der Einsamkeit seines Zimmers sitzt bei geschlossenen Vorhängen Richard Schroubeck, einunddreißig, Buchhändler. Durch seine Freundin Hannah, die ihn ohne eine Erklärung, verlassen hat, ist er zu einem »Sozialfall der Liebe« geworden, der sich gehen lässt und täglich den Zustand seiner Trauer inspiziert. Er schreibt die »Biographie seiner leeren Stunden«, das »gewissenhafte und entsetzliche Protokoll« der Trennung, damit Hannah bei der erhofften Rückkehr von seiner Liebe erfährt.