Bernardus Książki

Umberto Eco uczynił go znanym i stylizował na archetyp średniowiecznego inkwizytora. Bernard Gui (1260/61-1331), francuski dominikanin, był jednym z najbardziej znanych „spürhunde Gottes” i autor jego inkwizycyjnego podręcznika stał się niezbędnym narzędziem w rękach łowców heretyków. Książka „Practica (officii) inquisitionis haereticae pravitatis” przedstawia dokładne studium tematu „Inkwizycja” poprzez wnikliwe badanie źródeł. Jakie były cele Inkwizycji? W jaki sposób przesłuchiwano heretyków? Jakie metody „odkrywania prawdy” i wyparcia stosowano? Jaką wiedzę i wyobrażenie o wierzeniach oraz rytuałach prześladowanych grup heretyckich, takich jak katarzy, waldensi czy pseudo-apostolowie, miała rzymska Kościół? Szczegółowe wprowadzenie i komentarze przedstawiają życie i działalność Guis oraz kontekst Inkwizycji i prześladowanych sekt.

Die Schule von Chartres, im Jahre 990 n. Chr. von dem Platoniker Fulbertus von Chartres gegründet, erlebte im 12. Jahrhundert ihre Blütezeit. Damals lehrten dort die bedeutesten Geister des Mittelalters, wie Bernardus Silvestris und Alanus ab Insulis.