Miguel Sáenz Książki

Pewnego dnia Bastian, uciekając przed prześladującymi go kolegami, ukrywa się w antykwariacie, gdzie znajduje niezwykłą księgę. Czytając o Fantazjanie, której grozi zagłada, odkrywa, że sam jest jednym z bohaterów opowieści. Przenosi się do Fantazjany i rozpoczyna piękną i niebezpieczną podróż... Czyta Edyta Jungowska z gościnnym udziałem Piotra Fronczewskiego

Książka, otoczona niegdyś atmosferą skandalu, będąca obiektem nienawistnych napaści, a jednocześnie wydawana w milionach egzemplarzy na całym świecie, nagradzana, przeniesiona na ekran przez Volkera Schloendorffa, wszechstronnie analizowana i komentowana - jest powieścią uznaną za najważniejsze dzieło powojennej literatury niemieckiej. Na historyczne wydarzenia: wybuch II wojny światowej, zajęcie Gdańska przez Armię Czerwoną, exodus Niemców z miasta, Grass patrzy oczami swojego niezwykłego bohatera, Oskara Matzeratha, chłopca, który w wieku 3 lat przestał rosnąć i odtąd swoje uczucia wyraża jedynie za pomocą zabawki - małego blaszanego bębenka.

W najnowszej książce Güntera Grassa autentyczność góruje nad fikcją, a pamięć nad wyobraźnią. Autor, wspominając swoje dwadzieścia młodych lat, stawia siebie w roli głównej, przeplatając ciepłe, nostalgiczne i gorzkie wspomnienia. Akcja rozpoczyna się 1 września 1939 roku, kiedy to wybuch drugiej wojny światowej oznacza kres dzieciństwa dla 12-letniego gdańszczanina. Zakończenie książki to rok 1959, kiedy to odbywa się premiera Blaszanego bębenka, co staje się początkiem jego literackiej kariery. Między tymi datami autor opisuje burzliwe czasy, dramatyczne losy, młodzieńcze zaślepienia i zaniechania, które po latach są surowo oceniane. Główne motywy to bolesny rozrachunek z przeszłością, miłość do matki, kobiet i rodzinnego Gdańska, a także walka o przetrwanie w trudnych warunkach wojennych i powojennych. Książka zyskała ogromne zainteresowanie na całym świecie, zwłaszcza po ujawnieniu przez autora tajemnicy, że w wieku 17 lat służył jako czołgista w Waffen-SS. Dla wielu fanów było to zaskoczenie, a dla krytyków pretekst do ataków. Ten wojenny epizod wydaje się jednak jedynie skazą na życiorysie wielkiego pisarza, gdańskiego patrioty i orędownika niemiecko-polskiego pojednania.

Cassandra, daughter of the King of Troy, is endowed with the gift of prophecy but fated never to be believed. After ten years of brutal war, Troy has fallen to the Greek army, and Cassandra is now a prisoner of war, shackled outside the gates of a foreign fortress, Agamemnon's Mycenae. Through memories of her childhood and reflections on the long years of conflict, Cassandra pieces together the legendary fall of her city. A woman living in an age of heroes, Cassandra reveals the untold personal story that has been lost among the triumphs of Achilles and Hector.

Anotar, utilizar la falta de consideración hacia todo y, por consiguiente, también hacia sí mismo: se podría ser el lema que encabezara este libro, un gran poema en forma de relato. Partiendo de innumerables retazos de pensamiento, observaciones y alusiones, Thomas Bernhard esboza una verificación del mundo y de sí mismo cuyo objetivo es el conocimiento: Me preparo para mí mismo; todo esto no es más que una preparación para mí mismo . Entretejidos, hay jirones de un fin de semana en un hostal que 'el cronista de tribunales' visita para encontrarse allá con 'la señorita'. Aparecen otros personajes: el hostelero, el jardinero, el chófer, la cantante, los asilados del vecino manicomio, pero también la voz del catedrático, a quien el amor ha precipitado en la infelicidad, o la figura de la judía, a quien atormenta el vecino. Entre esos seres - repelido por ellos, pero atraído también, una y otra vez - vive el narrador. Sin embargo, en realidad su única compañía es su perro, que está alrededor de él, con él, dentro de él. Sorprende ver con qué claridad pueden encontrarse ya casi todos los elementos de la imaginación de Thomas Bernhard en este libro, escrito antes de Helada . Por añadidura, su autor se muestra abierto, delicado y vulnerable hasta tal punto, que tal vez pudiéramos llamarlo su obra más personal.