Książę

Więcej o książce

W 1512 roku Lorenzo de Medici, odzyskując władzę w Republice Florenckiej, przeprowadził czystkę, w wyniku której Niccolo Machiavelli stracił posadę po czternastu latach służby. Po utracie pracy Machiavelli, podobnie jak wielu współczesnych emerytowanych polityków, stał się komentatorem politycznym i napisał książkę, która stała się kontrowersyjna z powodu maksymy, że "cel uświęca środki". Dzieło to, rewolucyjne w epoce renesansu, głosi, że w polityce nie ma miejsca na moralne imperatywy. Machiavelli stwierdza, że książę nie musi posiadać wszystkich cnot, ale powinien sprawiać wrażenie, że je ma. Niezbędna jest umiejętność działania wbrew zasadom, gdy zajdzie taka potrzeba. Współczesne paralele między makiawelicznym księciem a politykami są oczywiste. Machiavelli w swoim dziele podkreśla, że ofiarowuje swoją wiedzę jako cenny dar, mając nadzieję, że pomoże zrozumieć złożoność rządzenia. Jego pragnieniem jest, aby władca osiągnął wielkość, a jednocześnie dostrzegł, jak niesprawiedliwie znosi on ciężary losu. Autor unika ozdobnych słów, stawiając na prawdziwość treści, co czyni jego przesłanie jeszcze bardziej wymownym.