Diamentowy plac

Więcej o książce

Rok 1930, Barcelona. Natalia, piękna i młoda, zostaje poproszona do tańca przez Quimeta, który pewny siebie obiecuje, że w ciągu roku się z nią ożeni. Nazywa ją czule Colometą – Gołąbką – i kocha w sposób dziwny i egoistyczny. W miarę jak Hiszpania pogrąża się w wojnie, ich przyszłość staje się coraz bardziej niepewna. Quimet, zaborczy i nieco dziecinny, wpada na różne pomysły zarobkowe, w końcu zaczyna hodować gołębie. Kiedy jego biznes upada, wyrusza na front, a Natalia z dwójką dzieci walczy o przetrwanie, harując dzień i noc, powoli tracąc wiarę w lepsze jutro. Mimo trudności, szczęście w końcu się do niej uśmiecha. Powieść ukazuje bohaterstwo, które nie przynosi laurów, oraz miłość jako zapomniany skarb odkryty po latach bólu. Rodoreda w sposób pozbawiony sentymentalizmu przedstawia życie zwykłych ludzi w niezwykłej sytuacji, opowiadając o codziennej miłości, często trudnej i wymagającej. Nowy przekład Anny Sawickiej wydobywa piękno tej prozy, a książka uznawana jest za jedno z najważniejszych dzieł katalońskiej literatury XX wieku. Merce Rodoreda, jedna z najwybitniejszych postaci tej literatury, tworzy narrację poetycką i oryginalną, inspirującą wielu późniejszych autorów.