O religii

Więcej o książce

Arthur Schopenhauer (1788-1860) był jednym z najwybitniejszych niemieckich filozofów, choć nigdy nie stworzył własnej szkoły filozoficznej. Jego myśli miały ogromny wpływ na wielu myślicieli, w tym Bergsona i Nietzschego, a także na neokantystów i pragmatyków. Schopenhauer często określany jest jako twórca pesymizmu filozoficznego, jednak jego pesymizm nie był związany z katastrofizmem ani negacją postępu w nauce i technice. Uczył rezygnacji bez pokory, współczucia bez miłości bliźniego oraz buntu bez działania. Przekształcił mity religijne w świecką filozofię, a nadzieje i wątpliwości przeciętnego człowieka w arystokratyczny światopogląd. Ten tom poświęcony jest właśnie tej transpozycji. Zaskakujące jest, że jego rozważania na temat religii brzmią niezwykle współcześnie. Schopenhauer zastanawia się, jak przekazać tłumom, że coś może być jednocześnie prawdą i nieprawdą. Wskazuje, że wszystkie znane religie mają cechy alegoryczności, a absurd jest dla człowieka potrzebny. Podkreśla również istotne rozróżnienie między wiarą a wiedzą, które powinny się trzymać z dala od siebie i podążać własnymi drogami.