Mój pan mąż

Więcej o książce

Są to przeciętni poeci lub próżni ginekolodzy, malujący kiepskie obrazy. Oszuści, macho, hipokryci, żywi, impotentni lub martwi. Ich żony to przede wszystkim to: ich żony. Uwięzione w dysfunkcyjnych relacjach, które często nie są czyśćcem, lecz raczej małymi, letnimi piekłami. Za fasadami toczy się zażarty bój o postrzeganie i samorealizację, zdarzają się dziwaczne, upokarzające epizody. Narratorki, które czasem kreują przychylne, a niemal zawsze bezlitosne portrety swoich mężczyzn, jednocześnie odsłaniają siebie, swoje życiowe plany i nadzieje – a więc porażki, iluzje i żenujące sytuacje. Rumena Bužarovska w jedenastu opowiadaniach analizuje warianty patriarchatu, hiperrealistycznie, fizycznie i bezlitośnie – często jednak także w sposób bezlitośnie dowcipny, z ironiczną lakonicznością, która przenika fasady i odsłania różnorodne relacje międzyludzkie.