Zakrzywiony czas w Krems

Więcej o książce

W bogatej twórczości Claudio Magrisa istnieje nurt krótkich opowiadań-monologów oraz jednowątkowych powieści, w których pojawiają się kluczowe motywy jego książek: morze, Triest, kontynentalna ucieczka przed spontanicznością, pokusa nihilizmu oraz afirmacja życia. Po latach wraca do tego nurtu w pięciu opowiadaniach zebranych w tomie Zakrzywiony czas w Krems, gdzie głównymi tematami są Triest, czas i starość. Czytelnicy nie znajdą tu przygnębiającego obrazu słabnącego ciała ani melancholijnej refleksji nad przemijaniem. Bohaterowie-narratorzy emanują zadziwiającą energią, a ich opowieści ukazują przeszłość jako pełną niewiadomych, którą trzeba dopiero stworzyć. Magris, znawca twórczości Itala Sveva, przywołuje anarchiczną wolność, co widać w ostatnim opowiadaniu, gdzie bohater śmieje się na widok Mefistofelesa. Triest, habsburskie miasto zamieszkane przez przybyszów z Europy Środkowej, kontrastuje z morzem, które symbolizuje swobodę i uwolnienie od reguł, ale także niebezpieczeństwo utraty „ja”, przed którym cofają się bohaterowie.