CHŁOPCY Z PARANZY

Więcej o książce

Roberto Saviano po raz kolejny bada rzeczywistość, która od zawsze go fascynowała, wprowadzając fikcyjnych bohaterów w przejmującą opowieść o przemocy, okrucieństwie i niewinności. Słowo paranza odnosi się do łodzi rybackich, które nocą wabią ryby silnym światłem. Chłopcy z Forcelli, dzielnicy Neapolu, podobnie jak paranze, polują na ludzi, jednocześnie będąc omamionymi blaskiem pieniędzy i władzy, jak ryby w sieci. Saviano z przejmującą szczerością przedstawia smutne serce Neapolu. Dziesięciu piętnastolatków na skuterach zamierza podporządkować sobie miasto. Mają normalne rodziny i niewinne ksywy: Maharadża, Śnięta Ryba, Ząbek, Lollipop, Dron. To nieletni przestępcy, którzy nie boją się więzienia ani śmierci, wierząc, że ich jedyną szansą jest postawienie życia na jedną kartę. Wiedzą, że „pieniądze mają ci, którzy je sobie biorą”, więc wyruszają na skuterach, aby zdobyć pieniądze i władzę. Książka opisuje, jak młodociany gang związany z kamorrą, pod dowództwem Nicolasa Fiorilla, zdobywa pozycję w kryminalnej hierarchii Neapolu, ucząc się strzelać na dachach i siejąc strach z wysokości siodełek swoich skuterów, kontrolując całe dzielnice i rywalizując z innymi gangami.