Od "podziemnego Kościoła do labiryntu wolności : autobiografia

Więcej o książce

W autobiografii Tomáša Halíka śledzimy jego dzieciństwo, atmosferę rodzinnego tła oraz studia na praskiej filozofii w czasach Praskiej Wiosny. Po tej pozornie sprzyjającej epoce następuje ostry zwrot, gdy życie autora splata się z „podziemnym Kościołem” oraz seminariami w mieszkaniach. Obydwa te wątki ilustrują czas „normalizacji”, ukazując nie tylko wspólną konspiracyjną schizofrenię, ale także trudności, którym środowisko opozycji było poddawane przez reżim. Fascynująca narracja trwa zarówno w czasach tuż przedrewolucyjnych, jak i podczas wydarzeń aksamitnej rewolucji. Autobiograficzna linia przeplata się z osobistymi wspomnieniami o interesujących postaciach, które miały wpływ na autora – Janie Patočce, Jiřim Reinsbergu, Józefie Zvěřinie, Ocie Mádra, Václawie Hawlu, kardynale Tomášku, Janie Pawle II. Pojawiają się również wyraziste postacie współczesnego świata, takie jak papież Benedykt XVI, papież Franciszek, tybetański dalajlama i wielu innych. Halík wykorzystuje autobiografię, aby przybliżyć źródła swoich refleksji nad istotnymi pytaniami społecznymi, które obejmują nie tylko Kościół i jego kierunek, ale także miejsce człowieka w dzisiejszych czasach.