
Więcej o książce
Astolphe Louis Léonor markiz de Custine (1790-1857) był pisarzem i podróżnikiem, znanym z książek podróżniczych oraz powieści. Jego bliskie związki z polskim środowiskiem emigracyjnym Hotelu Lambert w Paryżu, w tym z Czartoryskimi, Mickiewiczem i Chopinem, miały istotny wpływ na jego życie. Szczególnie ważna była znajomość z braćmi Gurowskimi, Adamem i Ignacym, co skłoniło markiza do podróży do Rosji. Ignacy, ścigany przez władze carski za udział w Powstaniu Listopadowym, potrzebował amnestii, a Custine podjął starania o jej uzyskanie podczas wizyty w Petersburgu. Jego książka, opublikowana w 1843 roku, odniosła ogromny sukces, sprzedając się w 200 tysiącach egzemplarzy, co wówczas było rekordem. Została natychmiast objęta cenzurą w Rosji, gdzie była przemycana i czytana z mieszanymi uczuciami. Mikołaj I, po przeglądnięciu dzieła, wpadł w gniew, lecz później ponoć dał się skusić do czytania jej w gronie rodziny. Cenzura carska pozwoliła na skrócone wydanie książki dopiero w 1910 roku, a po rewolucji ukazał się niemal identyczny skrót, który szybko został skonfiskowany z oczywistych powodów.
Zakup książki
Listy z Rosji, Coustine Astolphe
- Język
- Rok wydania
- 2015
- Oprawa
- (miękka)
Metody płatności
Nikt jeszcze nie ocenił.
- Tytuł
- Listy z Rosji
- Język
- polski
- Autorzy
- Coustine Astolphe
- Wydawca
- Editions Spotkania
- Rok wydania
- 2015
- Oprawa
- miękka
- Liczba stron
- 392
- ISBN10
- 8379650166
- ISBN13
- 9788379650163
- Seria
- Tagi
- Opis
- Astolphe Louis Léonor markiz de Custine (1790-1857) był pisarzem i podróżnikiem, znanym z książek podróżniczych oraz powieści. Jego bliskie związki z polskim środowiskiem emigracyjnym Hotelu Lambert w Paryżu, w tym z Czartoryskimi, Mickiewiczem i Chopinem, miały istotny wpływ na jego życie. Szczególnie ważna była znajomość z braćmi Gurowskimi, Adamem i Ignacym, co skłoniło markiza do podróży do Rosji. Ignacy, ścigany przez władze carski za udział w Powstaniu Listopadowym, potrzebował amnestii, a Custine podjął starania o jej uzyskanie podczas wizyty w Petersburgu. Jego książka, opublikowana w 1843 roku, odniosła ogromny sukces, sprzedając się w 200 tysiącach egzemplarzy, co wówczas było rekordem. Została natychmiast objęta cenzurą w Rosji, gdzie była przemycana i czytana z mieszanymi uczuciami. Mikołaj I, po przeglądnięciu dzieła, wpadł w gniew, lecz później ponoć dał się skusić do czytania jej w gronie rodziny. Cenzura carska pozwoliła na skrócone wydanie książki dopiero w 1910 roku, a po rewolucji ukazał się niemal identyczny skrót, który szybko został skonfiskowany z oczywistych powodów.