Pornotopia

Więcej o książce

„Playboy” był znacznie więcej niż magazynem erotycznym – współtworzył architektoniczne imaginarium drugiej połowy XX wieku. To rezydencje, imprezy, tropikalne groty i przeszklone podziemne bawialnie, w których goście podziwiają króliczki pływające nago w basenie. Obejmuje okrągłe łóżka, prywatne odrzutowce, kluby z sekretnymi pokojami, ogrody zoologiczne oraz tajemnicze zamki. Z czasem „Playboy” stał się pierwszą pornotopią epoki mass mediów. Paul B. Preciado w swoim dziele odnosi się do zimnej wojny jako okresu kwestionowania reżimu biopolitycznego, intensyfikacji ruchów feministycznych oraz pojawienia się pigułki antykoncepcyjnej. Współczesne zjawiska, takie jak telewizyjne reality show i home office, wydają się prorocze w kontekście wynalazków Hugh Hefnera. Preciado, hiszpański pisarz, filozof i kurator sztuki, wykładał historię polityczną ciała i teorię gender na Uniwersytecie Paris VIII. Jego prace koncentrują się na tożsamości, płci, architekturze i seksualności. Jest autorem wielu tekstów oraz książek, w tym „Testo ćpun”, dokumentującej proces przyjmowania testosteronu w kontekście korekty płci. Preciado pełnił rolę dyrektora programów publicznych w Muzeum Sztuki Współczesnej w Barcelonie oraz był kuratorem na documenta 14 i Biennale Sztuki w Wenecji. Współpracuje z Centrum Georges Pompidou w Paryżu.