Starość

Więcej o książce

Książka porusza tabu starości i stawia niewygodne pytanie o człowieczeństwo osób starszych, które są coraz częściej zapominane przez społeczeństwo. Autorka wzywa do zmiany postrzegania starców oraz systemu opieki społecznej, podkreślając ich potrzeby i prawa, które są często ignorowane. Z bezwzględną szczerością ukazuje, jak traktowani są seniorzy, wskazując, że nie mają takich samych praw jak reszta społeczeństwa. Zamiast tego są skazani na biedę, złe warunki życia i samotność. Ideolodzy tworzą mity, które sprawiają, że młodsze pokolenia nie dostrzegają w starcach ludzi podobnych do siebie, a raczej odmieńców. Obraz „czcigodnego Mędrca” tylko pogłębia ten problem, oddzielając ich od reszty społeczeństwa. Starość staje się wstydliwą tajemnicą, a reakcje na temat starzenia się są często negatywne. Autorka pragnie opisać los tych pariasów i dać im głos, aby ich trudna sytuacja stała się widoczna. Wskazuje, że ich los jest klęską współczesnej cywilizacji, sprzeczną z humanistycznymi ideami. Władze są odpowiedzialne za brutalną politykę wobec starości, co wymaga radykalnej odbudowy systemu społecznego. Wzywa do przerwania milczenia na ten temat i prosi czytelników o pomoc w tej sprawie.