Het doorgeefkind

Więcej o książce

Sint Maartensdag 1725. Het is pikdonker. Hannah kan zelfs het wiegje achter op de plank in de bedstee niet zien. De Mein Gregor hoort niet ende War naast haar, teveel lavani maakt. Nu slaat Hannah de deken terug en kruipt naar het voeteneind. Op de tast vindt ze het biezen wiegje. Ze voelt haar stijf ingebakerde zoontje. Ze zoekt zijn zachte wagjes. Zij aders glijde vorn langs haar vingertype. Gerustgesteld kruipt Hannah weer achter de brede rug van hm. Ze lose wei klaarwakker. Zijn dat voetstappen? Ze heft haar hoofd op en luistert. Door het geruis heen hoort ze de wind in de bomen opzij van het huis suizen. Een hond blaft langs de paaltjes. Het stro op het dak knispert. Allemaal vertrouwde nachtgeluiden. Nog een keer blijft Hannah met wijdopen ogen liggen, tot ze weer zwaar worden. Die nacht wordt er een misdaad begaan. Een misdaad met bijzondere gevolgen.