
Więcej o książce
Valentin Raspoetin (geb. 1937) werd door zijn ook in het Nederlands vertaalde boeken "Vlucht naar de wouden" (Arbeiderspers, 1982) en "De laatste termijn" (Arbeiderspers, 1984) een van de populairste schrijvers in de Sovjetunie. Evenals Viktor Astafjev ("De keizervis", Meulenhoff, 1981) behoort Raspoetin tot de uit Siberie afkomstige auteurs, die zich vooral bezighouden met de eenvoudige dorpsmensen en boeren op het Siberische platteland. Dit boek heeft tot thema het verdwijnen van een oud dorp t.b.v. een stuwmeer van een elektrische centrale. De bewoners moeten verhuizen naar een nieuw dorp met flatgebouwen en modern comfort. De jonge generatie accepteert deze nieuwe ontwikkeling maar de ouderen menen, dat met het dorp en zijn kerkhof iets onvervangbaars verdwijnt waardoor ook de banden met vroegere generaties worden doorgesneden. Hier is niet alleen sprake van een generatieconflict maar ook van een tegenstelling tussen individu en systeem. De karaktertekening van de verschillende figuren maar ook de poetische natuurbeschrijvingen maken dit boek tot een bijzonder prozawerk.
Zakup książki
Afscheid van Matjora, Valentin Raspoetin, Valentin Rasputin, Anne Pries
- Język
- Rok wydania
- 1985
- Oprawa
- (miękka)
Metody płatności
Nikt jeszcze nie ocenił.
- Tytuł
- Afscheid van Matjora
- Język
- holenderski
- Wydawca
- De Arbeiderspers
- Rok wydania
- 1985
- Oprawa
- miękka
- Liczba stron
- 279
- ISBN10
- 9029534443
- ISBN13
- 9789029534444
- Seria
- Tagi
- XX wiek, Rosja, Literatura rosyjska
- Opis
- Valentin Raspoetin (geb. 1937) werd door zijn ook in het Nederlands vertaalde boeken "Vlucht naar de wouden" (Arbeiderspers, 1982) en "De laatste termijn" (Arbeiderspers, 1984) een van de populairste schrijvers in de Sovjetunie. Evenals Viktor Astafjev ("De keizervis", Meulenhoff, 1981) behoort Raspoetin tot de uit Siberie afkomstige auteurs, die zich vooral bezighouden met de eenvoudige dorpsmensen en boeren op het Siberische platteland. Dit boek heeft tot thema het verdwijnen van een oud dorp t.b.v. een stuwmeer van een elektrische centrale. De bewoners moeten verhuizen naar een nieuw dorp met flatgebouwen en modern comfort. De jonge generatie accepteert deze nieuwe ontwikkeling maar de ouderen menen, dat met het dorp en zijn kerkhof iets onvervangbaars verdwijnt waardoor ook de banden met vroegere generaties worden doorgesneden. Hier is niet alleen sprake van een generatieconflict maar ook van een tegenstelling tussen individu en systeem. De karaktertekening van de verschillende figuren maar ook de poetische natuurbeschrijvingen maken dit boek tot een bijzonder prozawerk.